GPRS چیست و فواید آن کدام است؟ سه شنبه پانزدهم بهمن 1387

 

GPRS یا همان General Packet Radio Service یک لایه Packet-Switched به شبکه GSM موجود موبایل شما اضافه می کند.برای استفاده از این تکنولوژی، شما باید PDA یا موبایلی داشته باشید که GPRS را پشتیبانی کند و به شرکتی که توانایی ارائه سرویس GPRS را دارد، دسترسی داشته باشید.

 

 

GPRS به صورت کلی سه فایده برای هر کاربر دارا می باشد. اول اینکه به شما امکان می دهد تا همواره ارتباط خود با اینترنت را حفظ نمایید و دیگر لازم نیست برای برقراری ارتباط هر دفعه به شرکت ارائه دهنده سرویس اینترنت وصل شوید. دوما GPRS به صورت ذاتی دارای سرعت به مراتب بالاتری نسبت به خطوط ارتباطی داده معمولی در موبایل می باشد. خطوط معمولی موبایل حداکثر دارای سرعت ۹.۶ کیلوبیت در ثانیه می باشند و در صورت استفاده از سرویس High-Speed Circuit Switched Data یا همان HSCSD حداکثر می توانند از سرعت ۱.۴۴ کیلوبیت در ثانیه بهره ببرند. این در حالی است که GPRS به راحتی می تواند با سرعت ۴۰ کیلوبیت در ثانیه شما را به اینترنت متصل نماید که حداقل چهار برابر سرعت معمول خطوط داده در موبایلهای معمولی می باشد.سومین و اصلی ترین مزیت GSRP این است که شما مبلغ ارتباط خود را بر اساس مقدار اطلاعات ورودی و خروجی به شرکت ارائه دهنده سرویس می پردازید و نه بر اساس مدت زمانی که به اینترنت متصل هستید.این به آن معنا است که ممکن است شما تمامی روز بر روی اینترنت باشید اما فقط در هنگام ارسال یک پیغام مبلغی را پرداخت کنید.


● کاربردهای GPRS
▪ پست الکترونیکی : پست الکترونیکی جایی است که GPRS در آن خودنمایی می کند.با توجه به ارتباط دائمی با اینترنت و پرداخت به ازای اطلاعت ورودی/خروجی، شما می توانید به نامه های الکترونیکی دوستان و یا همکاران خود در هر زمان با حداقل هزینه و حداکثر سرعت پاسخ دهید و یا برای کارهای فوری به دیگران نامه دهید.
▪ پیغام های لحظه ای : ارتباط دائمی به اینترنت به شما امکان می دهد تا همواره پیغام های فوری خود را که توسط نرم افزار های Chat فرستاده می شوند، در هر لحظه دریافت و به آنها پاسخ دهید.یعنی شما می توانید از IRC/ICQ/Yahoo Messenger/MSN Messenger/AOL Messenger و... در تمامی مدت روز بهره ببرید.
▪ MMS : تنها بستری که شما می توانید از امکانات صدا، تصویر و ویدئو در سیستم MMS یا Multimedia Messaging Service - که نسخه پیشرفته SMS می باشد - به طور کامل بهره مند شوید، GPRS می باشد.
▪ مرور سایت های وب : همچون دیگر خدمات، شما توسط GPRS می توانید تقریبا با سرعتی معدل خطوط تلفن معمولی، یعنی ۵۶ کیلوبیت در ثانیه، صفحات مورد علاقه خود را مرور کنید.


● WAP
▪ کارهای گروهی : GPRS به شما امکان می دهد تا همواره به تقویم کاری و یا اطلاعات اشتراکی همکاران خود دسترسی داشته باشید.
رتبه/ کاربرد /محیط
۱ /پست الکترونیکی داخلی شرکت/ GPRS
۲ /پست الکترونیکی بر روی اینترنت/ GPRS/SMS
۳ /سرویس های اطلاعاتی /GPRS
۴ /انجام کارهای روزمره/ GPRS
۵ /دسترسی به LAN از راه دور/ GPRS
۶ /انتقال اطلاعات/ GPRS
۷ /مرور وب/ GPRS
۸ /دیدن تصاویر غیرمتحرک/ GPRS
۹ /دیدن تصاویر متحرک/ GPRS/HSCSD
۱۰ /گپ دوستانه GPRS/SMS
۱۱ /انجام کارهای خانه/ GPRS
۱۲/ انجام کارهای گروهی/ GPRS
۱۳ /صدا/ GPRS


● کارایی GPRS
GRPS در تئوری باید بتواند سرعت انتقال اطلاعات را تا ۱۱۵ کیلوبیت در ثانیه برساند، در حالی که در عمل این سرعت به ۴۰ کیلوبیت در ثانیه می رسد.حال آنکه سرعت ارتباط در دستگاه های متفاوت GPRS به مراتب با یکدیگر فرق می کنند.برای محاسبه سرعت ارتباطات در دستگاههای GPRS بهتر است طرح کدها و ساختمان کلاس های مربوط به آن را متوجه شویم.
GPRS در کل دارای چهار نوع کد CS۱,CS۲,CS۳,CS۴ می باشد. هر کدام از این کدها قابلیت انتقال اطلاعات با حداکثر سرعت ۲۱.۴ کیلوبیت در ثانیه را دارند و در هر یک از آنها قسمتی برای تصحیح خطا در انتقال اطلاعات مد نظر است.CS۱ دارای بیشترین سهم برای تصحیح اطلاعات می باشد و فقط در حدود ۹ کیلوبیت در ثانیه از ۲۱.۴ کیلوبیت در ثانیه جهت انتقال اطلاعات باقی می ماند.CS۲,CS۳ دارای سرعت بیشتری می باشند و سرعت انتقال اطلاعات در آنها به حدود ۱۳.۴ و ۱۵.۶ کیلوبیت در ثانیه می رسد.و در CS۴ سرعت انتقال به حداکثر مقدار خود می رسد و هیچ نوع تصحیح اطلاعاتی در این قسمت انجام نمی گردد.دستگاههای موجود GPRS، تنها CS۱,CS۲ را با سرعتی پایین تر ارائه می دهند و در مواقع لازم این دو به جای یکدیگر مورد استفاده قرار می گیرند.
شبکه های GSM و GPRS هر دو امکان دادن ۸ انشعاب داده ای در هر لحظه از زمان را دارا می باشند که به هر یک از آنها یک timeslot می گوییم.لذا سرعت انتقال اطلاعات را می توان با کنار هم قرار دادن timeslot ها بیشتر و بیشتر کرد. در عمل سرعت انتقال به علت محدودیت ایجاد شده توسط شرکت ارائه دهند خدمات و همین طور محدودیت موجود در دستگاهها کاهش می یابد.لذا در مواقع اشغالی موبایل چه از طریق داده و چه از طریق صدا، ممکن است تنها یک timeslot خالی بماند. و از آنجا که ممکن است اینترنتی که شرکت ارائه دهنده سرویس به صورت مشترک باشد، ممکن است در برخی موارد، سرعت ارتباط از سرعت خطوط تلفنی معمول پایین تر بیاید.
دستگاههای GPRS هم قادر هستند تعداد محدودی timeslot را با یکدیگر ادغام کنند و بر این اساس به کلاس های مختلفی تقسیم می شوند.کلاس ۲ تنها یک slot برای ارسال اطلاعات و ۲ slot برای دریافت اطلاعات دارد، در حالی که کلاس ۱۲ دارای ۵ slot برای هر تنظیمی می باشد.
کلاس ۶ معمول ترین کلاس به کار رفته در دستگاههای GPRS می باشد و یک slot برای ارسال اطلاعات و سه slot برای دریافت داده ها دارا می باشد.


● آینده GPRS
خطوط داده ای در موبایل ها بیانگر این واقعیت هستند که سرعت داده ها در این دستگاه روز به روز افزایش خواهد یافت چنانکه بتوان قسمتهای ویدئویی خبرهای ورزشی را در موبایل خود داشته باشید و یا یک تلفن تصویری کامل را همواره با خود همراه داشته باشید. استاندارد اصلی GSM در سال ۱۹۹۱ به وجود آمد که به نسل دوم یا ۲G شهرت یافت. در دو سال گذشته HSCSD و GPRS ویژگی های داده در GSM را بهبود داده اند در حالی که تکنولوژی EDGE یا Enhanced Data rates for GSM Evolution آنرا بهتر می کند و سرعت آن را به حدود ۶۰ کیلوبیت در ثانیه خواهد رساند. همان طور که ملاحظه می کنید ۴ timeslot در کنار یکدیگر در این نوع سیستم ها می تواند سرعت خطوط با سرعت بالا را در موبایل به شما عرضه کند.
شاخه های اصلی GSM استاندارد یعنی GPRS، HSCSD،EDGE همگی از نوع سرویس های ۲.۵G محسوب می شوند.همگان در حال حاضر همگان منتظر ۳G می باشند. اما به نظر می آید نسل سوم شبکه ها یعنی ۳G لزومی ندارد در همه جا گسترش یابد و تنها در شهرهایی به کار گرفته خواهد شد که وجود آنها به علت حجم بالای اطلاعات ، ضروری به نظر آید.

 

نوشته شده توسط محمد علی  | لینک ثابت |

ماجرای وقتی در مقابل اینترنت کم آوردم! دوشنبه یازدهم شهریور 1387

 

 

زمانی که برای نخستین بار در خارج از کشور به اینترنت وصل شدم، با مشکل روبرو شدم. مشکل من البته مشکل تمام ایرانی هایی بود که آنها هم برای نخستین بار در خارج از کشور از اینترنت استفاده می کردند.

 

 

من و بقیه ایرانی ها عادت داشته و داریم که زمانی که صفحه ای را در اینترنت باز می کنیم و آدرس سایت مورد نظر را می زنیم برویم و در کنار آن صفحه های بعدی را نیز باز کنیم و بعد کمی با سایر ابزارها و احتمالا بازی های داخل کامپیوتر به نوعی سرمان را گرم کنیم تا صفحه ها یک به یک رخ بنمایانند. سپس مرحله دوم کار یعنی کلیک کردن روی لینک های مورد نظر آغاز می شود و معمولا برای این که وانمود کنیم داریم از وقتمان به زرنگی خاص ایرانی ها استفاده می کنیم به سرعت این کار در مورد سایر پنجره هایی که نصفه نیمه باز شده اند تا انتهای سمت راست صفحه مانیتور تکرار می شود.
از این جا به بعد شما که در ایران هستید قاعدتا به سمت اولین پنجره ای که مدتی قبل در چپ ترین قسمت صفحه رایانه خود باز کرده می روید و پنجره پنجره به سمت راست حرکت می کنید تا ببینید کدام پنجره نقش هایی را در صفحه لخت و سفید خود به شما نمایان می کند!
برگردم به جایی در خارج کشور و مشکلی که مرا تا مدتی سرگرم خود ساخته بود. در فرنگ من به رسم عادت کاربران ایرانی اینترنت ابتدا حدود ده بار روی آیکون مرورگر اینترنت کلیک کردم تا ده پنجره خالی باز کنم و طبق عادت آدرس پشت آدرس وارد کرده و دوباره حرکت به سمت چپ برای کلیک روی لینک های مورد نظر! اما عادت ایرانی من مرا گیج کرده بود.
من آدرس نخست را در اینترنت فرنگستان که وارد کردم در حال انتقال ماوس به سمت صفحه خالی بعد بودم تا به کار همیشگی خود برسم که به ناگاه دیدم سایت مورد نظر در مقابل چشمانم باز است،‌ خنده ای کردم و با خود گفتم لابد کش (آنجا که صفحه ها ذخیره می شوند) ISPهای اینجا هم درست و حسابی تخلیه نمی شود که صفحه به این سرعت باز شد.
به سراغ کلک همیشگی یعنی نگه داشتن کلید کنترل و زدن کلید F۵ رفتم و دوباره قصد رفتن و رسیدن به سایر امور را داشتم که دیدم سایت با همان سرعت قبلی در جلوی من ظاهر شد. یک لحظه حس کردم که انگار صفحه مانیتور کمی روبه من بیرون زده و انگار سایت مورد نظر به من می گوید: بفرمایید دیگر چه فرمایشی داشتید!
باورش سخت بود اما من در نهایت مجبور شدم ده صفحه خالی را که باز کرده بودم ببندم و مثل خارجی ها چند صفحه زیر دستم باز کنم. چون دیگر نیازی نبود که از راست به چپ و از چپ به راست در انتظار باز شدن لینک ها و صفحه ها باشم. و اینجا بود که من در مقابل اینترنت فرنگستان کم آوردم چون سرعت من در تایپ آدرس در صفحه بعد کمتر از سرعت باز شدن صفحه قبل بود. به عبارت دیگر من قبل از آنکه به سراغ صفحه بعدی بروم و آدرس را وارد کنم صفحه قبلی باز شده در مقابل من بود.
و این اتفاقی بود که مرا با مشکل مواجه ساخت. من واقعا حول شده بودم! نمی دانستم اصلا حالا که صفحه باز شد باید چه می کردم و به کدام قسمت سایت می رفتم! من رسما ... شده بودم!
شاید با این داستانک که برگرفته از یک اتفاق واقعی و تجربه شخصی خود من بوده است، توانسته باشم شما کاربر ایرانی که در حال خواندن این متن هستید و تجربه استفاده از آنترنت را ندارید و فقط به اینترنت دسترسی دارید را با خود همداستان کرده باشم.
در ایران اما زیاده نیاز به توضیح نیست که چه می گذرد. همه می دانیم که اینجا اینترنت هم به صورت "ایرانین استایل" عرضه می شود. سبک ما در عرضه،‌ کاربری و مصرف نیز ایرانی است.
اما چرا؟ و به راستی مشکل کجاست. اجازه دهید برای جلوگیری از اسراف در وقت خودم و شما تا حد امکان شفاف و موجز به آنچه در فضای اینترنت ایرانی می گذرد بپردازم تا این متن نیز نتایج خود را بگیرد.
شاید بتوان اینترنت را در ایران به سه بخش تفکیک کرد. دولت به عنوان تامین کننده،‌ بخش خصوصی به عنوان توزیع کننده و کاربران به عنوان مصرف کننده.
از این رو و برای درک بهتر آنچه بر سر اینترنت ایرانی می گذرد، موضوع را باید به تفکیک این سه بخش و البته همانطور که وعده دادم به صورت کوتاه و شفاف بررسی کنیم.


● دولت تامین کننده
اینترنت را در ایران دولت وارد می کند. این قانون است. یعنی بخش خصوصی خود راسا نمی تواند برود و از طرف خارجی اینترنت خوب ، مرغوب و به اصطلاح اورجینال خارجی بخرد! البته به استثای همان استثاناهایی که می دانیم.
در دولت اما در مقوله اینترنت و سرعت آن دو نظریه وجود دارد. دسته اول عده ای هستند که معتقدند در افزایش سرعت اینترنت ما چیزی کم نداریم. این عده معتقدند که ما از لحاظ تکنیکی و به قول فنی ترها "بک بونی" کمبود نداریم. اما این که چرا سرعت زیادتر نمی شود در محل اختیار و جایگاه ایشان برای پاسخگویی نیست.
دسته دوم کسانی هستند که معتقدند همین سرعت فعلی برای کاربری اینترنت در کشور کافیست و سرعت بیشتر شاید منجر به بروز تصادفات و حوادثی شود که برای کاربران ایرانی مضراتی را در پی خواهد داشت. مخالفان افزایش سرعت اینترنت بر این باورند که زمانی که خدماتی مبتنی بر اینترنت در کشور عرضه نمی شود که نیازی به سرعت بالا ندارد چرا باید شیر سرعت اینترنت را بیشتر باز کنیم؟ چرا که در آن صورت کاربران به چیزهایی در آن سوی مرزهای مجازی اینترنت دسترسی پیدا می کنند که چندان به صلاح فرهنگ و افکار ما نیست. قصد ورود به این مقوله و تایید یا تکذیب آن را ندارم چرا که این مبحث باید در جایی دیگر و در معرض یک میزگردمانند قرار گیرد تا نظرات هر دو طرف شنیده و بررسی شود. زیرا در غیر اینصورت شاید متهم به بازی شطرنج یکنفره بشوم که در نهایت این خود من هستم که تصمیم می گیرم طرف سیاه را برنده کنم یا طرف سفید را. پس برای آنکه به جنون شطرنج بازی با خود متهم نشوم این موضوع را به مقال و مکانی دیگر موکول می کنم!


● خصوصی توزیع کننده
بخش خصوصی توزیع کننده اما داستان خاص خود را دارد. ایشان متهم ردیف دوم اینترنت و سرعت آن در کشور محسوب می شوند. بخش خصوصی متهم به کم فروشی است. یعنی دولتی های تامین کننده می گویند ما اینترنت را پرسرعت تحویل بخش خصوصی می دهیم اما بخش خصوصی آب در اینترنت می کند و یک خط ارتباط اینترنتی را به جای یک کاربر به صد کاربر می فروشد و طبیعی است که سرعت کم و به عبارت درست تر افتضاح می شود.
بخش خصوصی هم تکذیب می کند و اینترنت را از سرچشمه یعنی جایی که تامین کننده ارتباط را در دست ایشان می گذارد،‌ دارای مشکل می داند. البته گاه برخی از فروشندگان خصوصی این اعتراف را می کنند که خرج ما نیز بالاست و چاره به اشتراک گذاری یک اینترنت به چند کاربر نیست. برخی نیز صراحتا اعلام می کنند که همکارانشان واقعا کم فروشی می کنند.
البته دست آخر هنوز هم که هنوز است معلوم نیست که حق با کدام طرف است؟ تامین کننده یا توزیع کننده و اینترنت از کجا دچار کشیدگی و کندی می شود.


● کاربر مصرف کننده
این بخش اما شاکی است. شاکی از این که پول خوبی می دهد و سرویس خوبی نمی گیرد. شاکی از این که نمی داند به کجا شکایت برد. شاکی از این که پولش به هدر می رود. شاکی از این که کسی به دادشان نمی رسد. شاکی از این که وقتشان به هدر می رود. شاکی از این که بالاخره چه شد. شاکی از این که خب حالا از دست من چه کاری ساخته است. شاکی از این که اعصابشان در استفاده از اینترنت نازک و ضعیف شده است. شاکی از این که هنوز هم نمی داند اینترنت چه زمانی حالش خوب خواهد شد.


● نتیجه تعیین کننده
اینترنت کند است. کوتاه ترین نتیجه ای که می توان از میان تمام این پرسش های بی جواب، تمام دعواهای زرگری، تمام سرکاربودن ها اقسام متعدده توجیهات گرفت همین سه کلمه است که به نمایندگی از تمامی کاربران ایرانی آن را تکرار می کنم "اینترنت کند است" حتی آن اینترنت که مزین به صفت تند است. آقایان اینترنت مثلا پرسرعت ما نیز با همان سرعت واقعی که روی کاغذ تحویل مصرف کننده می شود نیز نیست.
چرا از تجربیات گذشته نمی خواهیم درس بگیریم. مثال های می زنم و قبل از آن شما را به خدای بزرگ می سپارم.
زمانی که فکس آمد مخالفت شد که این چیست و مجوز باید گرفت ( و امروز فکس در همه جا هست) زمانی که تلفن همراه آمد مخالفت شد که این یعنی آن که همه بیسیم به دست بگیرند؟ نه باید مجوز گرفت ( و امروز موبایل دست کودکان نیز هست) زمانی که ویدئو آمد مخالفت شد که این ابزار اشاعه چیزهای بد است و باید مجوز گرفت ( و امروز ویدئو در هیچ خانه ای نیست چون آمد و بود و عمرش را داد به CD) زمانی که اینترنت پرسرعت آمد مخالفت شد که نخیر باید مجوز گرفت ( و امروز ....

 


 

نوشته شده توسط محمد علی  | لینک ثابت |

چطور مسیر‌یاب کار می‌کند؟ شنبه نهم شهریور 1387

 

 

هدایت اطلاعات در شبکه توسط ابزاری به نام مسیر‌یاب یا راه‌یاب (router) انجام می‌شود.

 

 

اینترنت را می‌توان بزرگترین دستاورد قرن بیستم و بزرگترین شبکه کامپیوتری جهان دانست. هر روز با اینترنت ایمیل خود را چک می‌کنید، اخبار را مطالعه می‌کنید [چطور زیرساخت‌های اینترنت کار می‌کنند؟]
و همراه میلیون‌ها استفاده کننده دیگر به انتقال و تبادل اطلاعات می‌پردازید. تمام اطلاعات روی اینترنت مسیر مشخصی را طی می‌کنند تا به کامپیوترتان برسند. همانطور که برای رفتن به محل مشخصی قبل از حرکت آدرس و مسیر خود را باید بدانید، بسته‌های دیتا نیز برای رسیدن به هر کامپیوتر یا شبکه‌ای نیاز به آدرس دقیق دارند. فقط اینترنت نیست که این خصوصیت را دارد، تمام شبکه‌ها نیز نیاز به مسیر یابی بسته‌های دیتا دارند.
هدایت اطلاعات به کامپیوتر شما و یا از کامپیوتر شما در شبکه توسط ابزاری به نام مسیر‌یاب (router) انجام می‌شود.
بیایید با یک مثال ساده به کار یک مسیریاب [راهیاب] نگاه کنیم. در یک نشریه مفروض ۱۰ کارمند وجود دارد. ۵ نفر در قسمت سیاسی، ۲ نفر در بخش اجتماعی و ۳ نفر در بخش آگهی و تبلیغات. فرض کنید یک نفر از بخش آگهی یک فایل گرافیکی سنگین را برای همکار دیگر خود می‌فرستد. وقتی یک بسته دیتا روی شبکه اترنت فرستاده می‌شود تمام کامپیوترهای موجود در شبکه لایه خارجی این بسته را بررسی می‌کنند تا در صورت مطابقت آدرس آن را دریافت کنند. حال اگر در بدترین حالت بسته فرستاده شده به آخرین کامپیوتری که آن را بررسی می‌کند تعلق داشته باشد تمام کار شبکه تا رسیدن بسته قطع می‌شود. با بزرگتر شدن شبکه و اضافه شدن تعداد بیشتری کامپیوتر (هسته) زمان زیادی صرف این پروسه می‌شود.با استفاده از مسیر‌یاب می‌توان به حل این مشکل با دو قسمت کردن شبکه کمک کرد.
مسیریاب می‌تواند شبکه را در دو قسمت آگهی و خبر فرض کند. حال اگر بسته‌ای از بخش آگهی برای فردی در همین بخش فرستاده شود مسیر‌یاب بسته را بررسی و روی همان قسمت نگه می‌دارد و از انتقال آن به بخش خبر و مسدود کردن شبکه آن جلوگیری می‌کند. به همین طریق اگر از بخش خبر بسته‌ای برای بخش آگهی فرستاده شود بسته فقط مسیر شبکه آگهی را طی می‌کند و داخل شبکه خبر نمی‌شود.
صفحه پیکر بندی Configuration table یک ابزار است که مسیریاب برای آدرس‌دهی به بسته‌ها و کنترل ترافیک شبکه از آن استفاده می‌کند.
▪ دستورات این پیکربندی مشتمل است بر:
ـ اطلاعات و آدرس کامپیوترها در شبکه (و در این مورد همان بخش‌های خبر و آگهی)
ـ اولویت دادن به حرکت اطلاعات در هر کدام از شبکه‌ها؛ حتی در صورت ارسال همزمان
ـ تنظیمات مربوط به کنترل ترافیک


وقتی شبکه گسترش می‌یابد و چند شبکه دیگر اضافه می‌شود؛ مسیریاب می‌تواند نقش ترجمه دستورها با پروتکل‌های مختلف را نیز انجام دهد.
اینترنت هم مانند تمام شبکه‌های دیگر کار می‌کند. با این تفاوت که شامل میلیاردها جزء مختلف است. قطعا کار مسیریاب در اینترنت پررنگتر می‌باشد.
اطلاعات در اینترنت تحت سیستمی به نام packet switching system جابجا می‌شود. در این سیستم؛ فایل‌ها به بسته‌های کوچکی [پکت] به اندازه ۱۵۰۰ بایت شکسته می‌شوند و هرکدام برچسبی شامل آدرس فرستنده و گیرنده و محل بسته در فایل اصلی و همچنین طریقه اطمینان حاصل کردن از سلامت بسته را دریافت می‌کنند.


سپس هرکدام از بسته‌ها بهترین مسیر رسیدن به مقصد را طی می‌کند و و در آستانه رسیدن به مقصد به هم می‌پیوندند و فایل ارسال شده را دوباره از پکت‌های منفرد به حالت اولیه برمی گردانند.
مسیریاب‌های اینترنت همواره با هم در ارتباطند و توسط پیش‌فرض‌های خود؛ دیتا را از کم‌ترافیکترین مسیرها به مقصد هدایت می‌کنند. با این روش؛ ترافیک اینترنت کاهش یافته و بسته‌ها و در نهایت فایل از سریع‌ترین مسیر به مقصد می‌رسند.
مسیریاب تنها یکی از دستگاه‌های مدیریت شبکه است.اگر چه هاب و سوئیچ هم ابزارهایی هستند که مدیریت شبکه را بر عهده دارند؛ ولی تنها مسیریاب است که مشخص می‌کند هر بسته به کجا باید برود. برای انجام این کار مسیریاب‌ها باید اول آدرس تمام اجزای شبکه و سپس ساختار شبکه را داشته باشند.


وقتی نامه‌ای را پست می‌کنید کشور، استان، شهر، خیابان، کوچه، پلاک و کد پستی گیرنده را روی پاکت می‌نویسید. ولی شاید بدون کد پستی و حتی بدون آدرس پستی دقیق و با کشیدن کروکی مقصد بتوانید خودتان نامه را به دست گیرنده برسانید، چون تعریف کلی از آدرس دارید.
ولی پستچی به آدرس دقیق پستی نیاز دارد. تمام این آدرس‌ها و مشخصات به تعریف کلی که شما از مقصد دارید بازمی‌گردد.
به بیان روشن‌تر با گفتن نام محل مورد نظر؛ مثلا منزل دوست شما؛ یا با گفتن آدرس پستی و یا حتی طول و عرض جغرافیایی، محل مورد نظر در ذهن شما تداعی می‌شود.
در شبکه‌ها نیز آدرس‌ها به دو صورت بیان می‌شوند. یکی آدرس فیزیکی (physical address) و یکی آدرس منطقی (Logical address).
آدرس منطقی همانند نشانی پستی، کد پستی و کروکی مشخصات متفاوتی هستند که همگی شما را به محلی که از آن تعریف مشخصی دارید راهنمایی می‌کند.
ولی آدرس فیزیکی همان داشتن یک برداشت کلی از آدرس است. به همین دلیل آدرسی که مسیریاب‌ها می‌شناسند، نشانی منطقی اجزای شبکه است. پستچی نیز بدون آدرس پستی و با گفتن اینکه می‌خواهید نامه به دست فلان دوستتان برسد؛ نمی‌تواند نامه شما را به مقصد ببرد. در کامپیوترها آدرس فیزیکی یک رمز است که به آن مک ادرس/ MAC گفته می‌شود و به کارت شبکه شما داده ‌شده و در لپ‌تاپ شما هم ثبت شده است.


این کد از دو قسمت سه بایتی تشکیل شده‌است. سه بایت اول مشخصات کارخانه سازنده و باقی سریال کارت شبکه شماست که در حافظه کارت ضبط شده‌اند. این کد یکتاست. به این معنی که هیچ دو کارت شبکه‌ای در جهان با آدرس MAC یکسان وجود ندارد. مسیریاب به این آدرس دسترسی ندارد و شما را با آدرسی که توسط شبکه به کامپیوترتان داده شده و به آن آدرس IP گفته می‌شود، می‌شناسد.
مسیریاب وظایف دیگری نیز دارد. هر شبکه‌ای با نوع خاصی از پروتکل کار می‌کند. نوع آدرس دهی به اعضای شبکه، طریقه تجزیه فایل‌ها به بسته‌ها و اندازه این پکت‌ها، چگونگی اطمینان حاصل کردن از رسیدن بسته به مقصد و کنترل ترافیک شبکه پروتکل نام دارد. مسیریاب‌ها پایه‌ای ترین پروتکل‌ها را در پیش‌فرض خود دارند.
بعضی از مسیر‌یاب‌ها در صفحه پیکربندی خود نوعی دستور دارند که به یک استفاده کننده مشخص، اجازه فرستادن درخواست‌های مکرر برای دسترسی به حجم زیادی از اطلاعات را نمی‌دهد.
با این کار از کندشدن سرورها برای مدت طولانی و ایجاد ترافیک در شبکه جلوگیری می‌شود. در سال ۲۰۰۰ حمله‌هایی به چند سایت معروف مانند yahoo و MSN توسط هکرها انجام شد. حمله کننده‌ها از این پیش‌فرض مسیریاب‌ها اطلاع داشتند. آنها برنامه‌ای را روی تعدادی کامپیوتر ارسال کردند که کار اصلی حمله را بر عهده داشتند.
این برنامه‌ها به هر کدام از بسته‌های دیتا که از کامپیوتر به سمت مسیر‌یاب و سرور می‌رفت آدرس IP مستقلی می‌دادند. هر بار که این برنامه‌ها به طور همزمان اجرا می‌شد؛ سرورها برای ساعت‌ها مشغول پاسخگویی به حجم زیادی از درخواست‌ها می‌شدند که بسیار بیشتر از ظرفیت‌شان بود و به این‌ترتیب حمله‌ موسوم به Denial Of Service به سرورهایاین سایت‌ها انجام شد.
در حال حاضر مسیر‌یاب‌های جدید که در شبکه‌های مهم به کار گرفته می‌شود دارای دستورات پیشرفته‌ای است که از ضعف‌های گذشته برخوردار نیست.

 

 

نوشته شده توسط محمد علی  | لینک ثابت |

خطوط اینترنت ماهواره چیست؟ سه شنبه بیست و نهم مرداد 1387

 

 

آیا می دانید اینترنت ماهواره ای چیست؟ کاربران اینترنت با استفاده از امکانات مختلف قادر به اتصال به اینترنت و استفاده از منابع موجود می باشند ، خطوط تلفن معمولی ( Dial up ) ، اینترنت Wireless ، خطوط DSL و ... نمونه های موجود می باشند .

 

 

 

 

آیا می دانید اینترنت ماهواره ای چیست؟ کاربران اینترنت با استفاده از امکانات مختلف قادر به اتصال به اینترنت و استفاده از منابع موجود می باشند ، خطوط تلفن معمولی ( Dial up ) ، اینترنت Wireless ، خطوط DSL و ... نمونه های موجود می باشند .همانطــور که می دانیم حجم اطلاعات دریافتی ( Recieve ) در ارتباطات اینتـــرنتی همواره چندین برابر بیش از اطلاعات ارســـالی ( Send ) می باشد ، تکیه بر همین واقعیت است که سرویس دهندگان اینترنت نیز به طرق مختلف سعی بر اضافه کردن پهنای باند دریافت خود داشته باشند.
یکی از روشهای دریافت اطلاعات با سرعت بالا استفاده از ماهواره می باشد به زبان ساده ارسال اطلاعات به اینترنت از طریق خطوط تلفن معمولی، اینترانت، وایرلس و یا خطوط DSL می باشد و دریافت اطلاعات ( Recieve ) از طرِیق Satellite تامین می گردد که به آن اینترنت یک طرفه گفته می شود. .لذا با توجه به ســـرعت بسیار بالای دریافت اطلاعات،شما قادر به استفاده از اینترنت پـــر سرعت ، ده ها برابر سریعتـــر از خطوط Dial up خواهید بود .


● روش کار اینترنت ماهواره ای
روش کار اینترنت ماهواره ای بر خلاف ظاهر پبچیده، ساده می باشد. نحوه کار بدین صورت است که برای ارتباط پرسرعت اینترنت از طریق ماهواره کافیست توسط یکی از انواع مودم با خط تلفن، ADSL ، ISDN و یا حتی بدون سیم به اینترنت متصل شویم تا برای ارسال اطلاعات از آن استفاده نماییم و سپس طبق راهنما کامپیوتر را بگونه ای تنظیم کنیم که برای دریافت اطلاعات از ماهواره استفاده کند.همانطور که گفته شد در یک ارتباط اینترنت معمولی میزان اطلاعات ارسالی بسیار ناچیزتر از اطلاعات دریافتی می باشد. بنابراین برای خط ارسال از هرنوع، حتی ارتباط ضعیف و یا کارت های اینترنت کم سرعت نیز می توان بهره برد.
▪ تجهیزات مورد نیاز برای برقراری یک ارتباط ماهواره ای
تجهیزات مورد نیاز برای برقراری یک ارتباط ماهواره ای عبارتند از :
ـ آنتن پارابولیک یا همان دیش معمولی
ـ LNB معمولی و یک کارت DVB.
▪ یک نکته اساسی ناگفته در خصوص اینترنت ماهواره ای
اما می توان بجای استفاده از انواع مودم برای Send از یک کارت DVB دارای SendوReceive استفاده کرد. که به آن اینترنت دو طرفه می گویند که البته برای کاربران خانگی بسیار گران خواهد بود.
دریافت اطلاعات از طریق ماهواره به سرویس های IP Base و Proxy Base تقسیم شده که نوع اول بیشتر برای سرویس دهندگان اینترنت ، ISP ها ، موسسات و ادارات استفاده می شود . از جـمله سرویس هایی که اخیـرا طرفـداران زیادی پیدا کـرده سروِیس های Proxy Base می باشـــد . در این سرویس ها که به صـورت ماهیانه عرضه می شوند شما می توانید میزان مشخصی دانلود (Download) داشته باشید. (‌منبع ۱)


● اینترنت ماهواره‏ای چطور کار می‏کند
دسترسی به اینترنت از طریق ماهواره،چنان سرعتی به نقل‏و انتقالات شما می‏دهد که باور کردنی نیست
دسترسی به اینترنت از طریق ماهواره، یک دسترسی مافوق سریع است که با استفاده از یک آنتن بشقابی می‏تواند سرعت نقل و انتقالاتِ شما را به ۴۰۰ کیلوبیت در ثانیه برساند. این عدد را با ۴ یا ۵ کیلو‏بیت در ثانیه‏ای که از طریق دسترسی تلفنی با آن می سوزید و می‏سازید، مقایسه کنید تا متوجه شوید که اینترنت ماهواره‏ای، چه موهبتی است!
اگر فکر می‏کنید دست‏تان به یک اینترنتِ پهن‏باند نمی‏رسد و یا شب‏ها خواب آن را می‏بینید، چون نمی‏توانید مشترک یک خط اینترنت دیجیتالی شوید، پس باید فکر یک اینترنتِ پهن‏باند را از سرتان بیرون کنید، سخت در اشتباه هستید. چرا که اینترنت ماهواره‏ای می‏تواند همان راه‏حل نهایی باشد.
در واقع اگر بتوانید از بالای پشت‏بام منزل یا محل کار‏تان، جنوب آسمان را به خوبی و بدون هیچ مانعی مشاهده کنید، می‏توانید از یک دسترسی ماهواره‏‏ای برای انتقال دادن و پیاده کردن فایل‏های حجیم چند صد مگابایتی و یا دیدن فیلم‏های ویدیویی و یا سیر و سیاحت صِرف در اینترنت استفاده کنید. هرچند این راه حل از نظر سادگی و ارزان قیمتی به پای اینترنت دیجیتالی نمی‏رسد، اما برای بعضی‏ها بهترین و تنها راه‏حل محسوب می‏شود.
ـ اما قبل از ورود به بحث اصلی، باید بدانید که:
می‏توانید با سرعت ۴۰۰ کیلو‏بیت در ثانیه به پیاده کردن و یا به اصطلاح دانلود فایل‏ها بپردازید. تنها برای ارسال یا انتقال دادن نیاز به یک مودم آنالوگ خواهید داشت که سرعت خیلی پایینی دارد.
ازطرف دیگر ماهواره‏های دو طرفه‏ای نیز وجود دارند که هم برای ارسال به کار می‏روند و هم برای دریافت. در نتیجه نیاز به مودم آنالوگ از بین می‏رود و امکان انتقال‏دادن اطلاعات شما را تا سرعت ۲۰۰ کیلو بیت در ثانیه فراهم می‏آورد.


● اینترنت ماهواره‏ای تا تلویزیون‏های ماهواره‏ای
اینترنت ماهواره‏ای دقیقاً مثل تلویزیون‏های ماهواره‏ای است: ماهواره‏ای مدام به دور مدار زمین می‏گردد و در همین حال امواج داده‏ای را به سمت یک آنتن بشقابی که بالای پشتِ‏بام‏تان قرار دارد، ارسال می‏کند. آنتن بشقابی هم داده‏ها را با سرعت ۴۰۰ کیلو‏بیت در ثانیه یا بیش‏‏تر به یک مودم مخصوص ماهواره‏ای که به کامپیوترتان وصل است، مخابره می‏نماید.


● همه چیز در مورد اینترنت ماهواره‏ای
حتماً دقت کرده‏اید که حرفی در مورد سرعت ارسال به میان نیاوردیم. درحال حاضر، سرویس‏های ماهواره‏‏ای برای دریافت داده از سمتِ شما به یک مودم آنالوگ احتیاج دارند. وقتی تقاضای بازدید از یک سایت را می‏دهید، سرعت انتقال این درخواست به سرعت مودمِ فعلی شما بستگی خواهد داشت.
طراحی این سرویس به خاطرآن بوده که هزینه‏هایش سر به فلک نزنند!
وقتی همه‏ی این‏ها تکه‏ها را کنار هم بگذارید، طرز کارش به این ترتیب خواهد بود: با استفاده از مودم، شماره تلفن کارگزار اینترنت خود را می‏گیرید و به او وصل می‏شوید. برای بازدید از یک سایت، روی یک لینک کلیک می‏کنید تا یک سایت دیگر را ببینید. نرم‏افزاری که در کامپیوترتان دارید، یک کپه‏ی داده‏ای را به تقاضای‏تان ضمیمه می‏کند. در عوض درخواست کردن مستقیم فایل از میزبانِ وِب، درخواست‏تان به مرکز عملیاتِ شبکه‏ی سرویس ماهواره‏ای می‏رود که در روی زمین قرار دارد.
سپس این مرکز، آن صفحه‏ی وب را درخواست می‏کند. میزبانِ وب نیز صفحه‏ی درخواستی را به مرکز عملیات شبکه‏ی ماهواره‏ای ارسال می‏کند، و سپس آن صفحه را به ماهواره مخابره می‏نماید تا آن را به سمت آنتن بشقابی شما بفرستد. آنتن بشقابی، صفحه‏ی وب را از طریق مودم ماهواره‏ای به کامیوترتان می‏رساند، و همه‏ی این ماجرا در عرض کم‏تر از یک ثانیه.


● اشکالات بالقوه اینترنت ماهواره‏ای
تمام این مراحل به تعلّل ختم می‏شوند، یعنی یک تاخیر قابل توجه، بین زمانی که کلیک می‏کنید تا زمانی که داده را دریافت می‏نمایید.
این تاخیر ناشی از آن است که تقاضای‏تان از جانب کامپیوترتان و از طریق مودم ابتدا به مرکز شبکه‏ی ماهواره‏ای فرستاده می‏شود، و از آن‏جا به میزبان وب می‏رسد. سپس به مرکز شبکه‏ی ماهواره‏ای باز می‏گردد، و آن‏وقت ۲۵۰۰۰ کیلومتر مسافت را تا ماهواره طی می‏کند و مجدداً به جانبِ آنتن بشقابی فرود می‏آید.
به همین جهت، نباید زیاد این تأخیرات را به دل بگیرید!اما اگر کاربران دیگری نیز مثل شما به همین سرویس ماهواره‏ای روی آورند، میزانِ تداخل‏تان کاهش خواهد یافت، زیرا پهنای باند ماهواره بین همه سَرشکن می‏شود.
ماهواره فقط یک مقدار مشخص پهنای باند دارد که می‏تواند آن را بین متقاضیان تقسیم نماید. منتها، سیستم‏های ماهواره‏ای دوسَره، که نیاز به مودم آنالوگ برای مخابره‏ی زمین به هوا ندارند، پهنای باند بسیار عریض‏تری دارند- پهنایی به وسعت ۵/۱مگابیت در ثانیه از هوا به زمین، و ۲۰۰ کیلوبیت در ثانیه از زمین به هوا.


● سوال: اینترنتِ هوایی چقدر خرج دارد؟
برای شروع احتیاج به یک کامپیوتر مبتنی برپنتیوم، ویندوز ایکس‏پی، حداقل یک مودم ۶/۵۶ کیلوبیت در ثانیه‏ای، و ۱۲۸ مگابایت حافظه خواهید داشت. آنتن بشقابی به یک کابل متصل شده و به مودم ماهواره‏ وصل می‏گردد، و سپس از طریق یک کابل یو‏اس‏بی یا یک کارت پی‏سی‏آی به کامپیوترتان متصل می‏گردد.
معمولاً برای آنتن بشقابی- که مخصوص این کار است- و مودم یک مبلغ سالیانه باید پرداخت کنید. اما برطبق ساعات برخورداری‏تان از اینترنت، هرماه باید هزینه‏ی اشتراک خود را بپردازید، مثلاً فلان مبلغ به ازای ۲۵ ساعت در ماه.
بهتر است مثل تلویزیون‏های ماهواره‏ای، اجازه دهید که خودِ فروشنده، تجهیزات آنتن و مودم را نصب و تنظیم نماید.
به محض نصب و تنظیم آنتن بشقابی، نرم‏افزار مربوطه را نصب می‏کنید و شرکتی که نمایندگی خدمات ماهواره‏ای را برعهده دارد، متعهد می‏گردد که دسترسی شما به اینترنت را فراهم آورد، آن‏هم یا از طریق یک مودم ماهواره‏ای پی‏سی‏آی (که داخل کامپیوترتان نصب می‏شود)، یا یک مودم ماهواره‏ای مبتنی بر یواس‏بی.


● اینترنت ماهواره‏ای ؛ اینترنت از فضای بی‏کران
در مورد کامپیوتر‏های کتابی باید از شرکت نماینده سؤال کنید که آیا برای آن‏ها، مودم کارتی سراغ دارند یا نه، که احتمالاً جواب‏شان نیز مثبت خواهد بود. (منبع ۲)


● تقسیم بندی اینترنت ماهواره‏ای
سه نوع اینترنت ماهواره ای وجود دارد
۱) اینترنت آفلاین:
در سراسر دنیا افراد مختلف از اینترنت ماهواره ای آنلاین در حال استفاده هستند و در حال دانلود فایلهای مختلف هستند و ماهواره برای آنها فایلها را ارسال میکند تا دریافت کنند در این روش شما هم میتوانید از فرصت استفاده کنید و فایلهایی که آنها در حال دریافت هستند را دریافت کنید . برای اینکار شما احتیاج به سخت افزار اینترنت آنلاین یکطرفه دارید و برای دانلود هیچ هزینه ای پرداخت نمی کنید.
۲) اینترنت یکطرفه:
این روش به این دلیل یکطرفه نامیده می شود که شما از طریق دیش خود فقط دریافت اطلاعات دارید و ارسال اطلاعات شما از طریق خط تلفن یا adsl و یا ... انجام می شود در این روش شما علاوه بر خرید تجهیزات اینترنت یکطرفه باید ماهیانه هزینه ای به شرکت تهیه کننده اینترنت ماهواره ای بپردازید که بسته به سرویس شما این هزینه ها متغیر می باشد.
۳) اینترنت دو طرفه :
در این نوع از اینترنت ماهواره ای دریافت و ارسال اطلاعات از طریق دیش انجام می شود به اینصورت که اطلاعات شما از طریق LNB مخصوص دریافت می شود و اطلاعات شما از طریق دستگاهی به نام Transmiter به ماهواره ارسال می شود در این روش قیمت تجهیزات سخت افزاری و نیز هزینه های ماهیانه نسبت به روش اول بسیار گران تر است.


● سخت افزار لازم برای اینترنت ماهواره ای
نوع اول و دوم سخت افزار دقیقا مشابهی دارند تنها تفاوت آنها در نرم افزار است که در پایان این مقاله به آن می پردازیم .
▪ DVB Cart
کارت dvb یا اصطلاح عامیانه آن کارت رسیور ، کارتی است که روی اسلات PCI مانند کارت مودم یا کارت گرافیک و ... در کامپیوتر شما نصب می شود . این کارت دارای ورودی فیش ال ان بی است که از طریق کابل معمولی رسیور به LNB که روی DISH نصب شده است می رود.
▪ انواع کارت های DVB :
این کارت ها در دو نوع به بازار عرضه می شود اول کارت هایی که خود دارای CPU هستند و سی پی یو ی کامپیوتر شما را به زحمت نمی اندازند دوم کارت هایی که فاقد CPU هستند و برای پردازش اطلاعات دریافتی از دیش از سی پی یو ی کامپیوتر شما استفاده می کنند.
از کارت های دسته اول میتوان Nexus و SkyStar۱ نام برد و از کارتهای دسته دوم vision plus و SkyStat۲ و ... که در بین این کارت ها کارت SkyStar۲ هم قیمت مناسبی نسبت به بقیه کارت ها دارد و هم کیفیت واقعا عالی دارد آخرین ورژن کارت Sky Star ۲.۶d می باشد که ساخت کره است
▪ آنتن -Dish
شما میتوانید از دیش های معمولی برای اینکار استفاده کنید حداقل سایز دیش شما بایستی ۹۰ باشد سایزهای کوچکتر شما را با مشکل مواجه می کند . پیشنهاد ما استفاده از دیش ۱۲۰ است که اگر بطور دقیق نیز جهت یابی شود سیگنال قوی به شما خواهد داد و در سرعت دانلود شما تاثیر بسزایی دارد. البته منظور ما از دیش ، دیش معمولی است . دیش اگر استاندارد طراحی شود حتی با سایز ۴۰ می توانید سیگنال سایز ۱۲۰ را دریافت کنید
▪ ان ال بی LNB
ال ان بی شما همان ال ان بی معمولی رسیور های خانگی می باشد فقط پیشنهاد می شود از ال ان بی خوبی استفاده کنید تا بهترین کیفیت و سرعت را داشته باشید همچنین کابلی که استفاده میکنید کابل خوبی باشد فیش ها را در دو سر آن متصل کنید قبل از اتصال محل را با سوهان بسائید تا بهترین اتصال را پیدا کند روی آن چسب بزنید و لاستیک مخصوص ضد باران را روی آن قرار دهید همه اینکار ها نتیجه اش داشتن کیفیت بالاستسخت افزار اینترنت ماهواره ای دو طرفه سخت افزاری پیچیده است که بزودی در همین پاراگراف قرار خواهم داد .


● نرم افزار های لازم برای اینترنت ماهواره ای
▪ نرم افزار های دانلود آفلاین
پس از نصب درایور های کارت نوبت به نصب نرم افزار های دانلود آفلاین می رسد یکی از بهترین نرم افزار ها SkyGrabber می باشد که شما ابتدا در منوی main گزینه option کارت خود را معرفی می کنید مثلا SkyStar۲ و ok را میزنید سپس در نوار بالا زیر منو ها Provider را مشخص می کنید به عنوان مثال OpenSky را انتخاب می کنیم . دیش شما بایستی روی ماهواره سرویس دهنده opensky باشد یعنی باید بطرف ماهواره EuteleSat W۳ تنظیم باشد سپس دکمه شبیه play را که همان statr grabbing است را کلیک کنید مشاهده می کنید که لیست فایلهای در حال دانلود در قسمت زیرین دیده می شود وقتی که در صد دانلود رسید به ۱۰۰ فایل از لیست حذف می شود یعنی این فایل دریافت شده است و می توانید از آن استفاده کنید. به شاخه ای که skyGrabber را نصب کرده اید بروید آنجا شاخه ای به نام ok وجود دارد آن را باز کنید فایل های دانلود شده شما آنجاست که بر اساس نوع فایل در پوشه های مختلف قرار گرفته است.
در اسکای گرابر در منوی Filters می توانید هر آنچه را که دوست دارید دانلود کنید و از دانلود فایل هایی که باب طبع شما نیست خودداری کنید به عنوان مثال اگر فقط مایلید e-book دانلود کنید کافیست پسوند فایلهای دانلودی را pdf انتخاب کنید و یا اگر از موسیقی متنفرید میتوانید تیک MP۳ را بردارید تا mp۳ دانلود نشود.
سرعت دانلود شما ۲ الی ۴ مگا بایت در ثانیه است ۲-۴MB/sec . آخرین ورژن اسکای گرابر را می توانید از اینجا دانلود کنید
▪ نرم افزار های اینترنت یکطرفه
برای داشتن اینترنت یک طرفه نرم افزار خاصی نیاز نیست بلکه بایستی یکسری تنظیمات نرم افزاری انجام دهید. روشهای مختلفی برای اتصال به اینترنت وجود دارد که ما به یکی از این روشها می پردازیم.
فرض بر این است که شما سرویس بیسیک OpenSky را خریداری کرده اید و دیش شما اکنون روی ماهواره EuteleSat W۳ دقیقا تنظیم است برای این کار پس از دادن مک آدرس کارت خود به اپن اسکای و نیز پرداخت هزینه آن که ۲۴ یورو می باشد اکانت شما پس از چند دقیقه فعال می شود. حال بایستی یک اکانت VPN بسازید و یوزر نیم و پسوردی که opensky به شما داده است را وارد کنید در قسمت آی پی نیز آی پی که opensky به شما داده است را وارد کنید. اول با Dial Up به اینترنت کانکت شوید وقتی کاملا کانکت شدید به vpn که ساختید کانکت شوید.
سپس به یک فایل حجیم از اینترنت دانلود کنید ، مشاهده می کنید که با سرعت ۴۰۰ کیلو بیت الی ۲ مگا بیت در ثانیه یعنی ۵۰ الی ۲۵۰ کیلوبایت در ثانیه از اینترنت دانلود می کنید که واقعا سرعت فوق العاده ای است.

 

 

نوشته شده توسط محمد علی  | لینک ثابت |

 

 

 

نزدیک به سه دهه از راه‌اندازی وب جهانی می‌گذرد، اما هیچ‌کس به درستی از گستردگی و وسعت این پدیده بزرگ و متحول کننده آگاه نیست؛ هرچند طی جدیدترین مطالعات، برآورد محققان حاکی از وجود ۴۰ میلیارد صفحه وب در سطح جهان است. با وجود پیشرفت خیره‌کننده در توسعه وب جهانی،‌ بسیاری از ما پیشینه‌ و گذشته آن را به فراموشی سپرده‌ایم اما کافی است نگاهی به دنیای ۱۵ سال قبل بیندازیم. آمازون یک رودخانه بزرگ در جنوب آفریقا و Ryanair نام خطوط هوایی ایرلند بود که به مکان‌هایی پرواز می‌کرد که هیچ‌کس نامی‌ از آن نشنیده بود؛ یاهو نیز واژه‌ای برگرفته از سفرهای گالیور بود و گوگل اشاره به رقم بسیار بزرگ ریاضی داشت؛ eBay نیز نوعی خط نگارشی بود و ... اما امروزه هریک از آنها قدرت بزرگی در دنیای وب محسوب می‌شوند که نمی‌توان از تحولی که در جهان اینترنت ایجاد کرده‌اند به سادگی گذشت؛ روزنامه معتبر و قدیمی‌ گاردین انگلیس پانزدهمین سال راه‌اندازی وب‌سایت خبری خود را جشن می‌گیرد و به همین مناسبت اقدام به معرفی ۱۵ سایت برتر جهانی کرده است که به معنای واقعی کلمه، دنیای وب را متحول کرده‌اند و در اینجا به آنها اشاره می شود .
کلمات کلیدی: وب سایت نزدیک به سه دهه از راه‌اندازی وب جهانی می‌گذرد، اما هیچ‌کس به درستی از گستردگی و وسعت این پدیده بزرگ و متحول کننده آگاه نیست؛ هرچند طی جدیدترین مطالعات، برآورد محققان حاکی از وجود ۴۰ میلیارد صفحه وب در سطح جهان است.
با وجود پیشرفت خیره‌کننده در توسعه وب جهانی،‌ بسیاری از ما پیشینه‌ و گذشته آن را به فراموشی سپرده‌ایم اما کافی است نگاهی به دنیای ۱۵ سال قبل بیندازیم.
آمازون یک رودخانه بزرگ در جنوب آفریقا و Ryanair نام خطوط هوایی ایرلند بود که به مکان‌هایی پرواز می‌کرد که هیچ‌کس نامی‌ از آن نشنیده بود؛ یاهو نیز واژه‌ای برگرفته از سفرهای گالیور بود و گوگل اشاره به رقم بسیار بزرگ ریاضی داشت؛ eBay نیز نوعی خط نگارشی بود و ...
اما امروزه هریک از آنها قدرت بزرگی در دنیای وب محسوب می‌شوند که نمی‌توان از تحولی که در جهان اینترنت ایجاد کرده‌اند به سادگی گذشت؛ روزنامه معتبر و قدیمی‌ گاردین انگلیس پانزدهمین سال راه‌اندازی وب‌سایت خبری خود را جشن می‌گیرد و به همین مناسبت اقدام به معرفی ۱۵ سایت برتر جهانی کرده است که به معنای واقعی کلمه، دنیای وب را متحول کرده‌اند و در اینجا به آنها اشاره می‌شود:


● eBay.com
▪ راه‌اندازی: سال ۱۹۹۵ در آمریکا توسط "پیر امیدیار"
▪ تعداد اعضا: ۱۶۸ میلیون نفر
▪ نوع سرویس‌دهی: مرکز خرید و مزایده آنلاین
یکی از بزر‌گ‌ترین وب‌سایت‌های اینترنتی که به کاربران امکان خرید و فروش هرکالایی را می‌دهد؛ شهروندان انگلیسی بیش‌تر از هر وب‌سایت دیگری به آن مراجعه می‌کنند، به طوری که بیش از ۱۰ میلیون عضو انگلیسی دارد و دو سرویس پرداخت آنلاین paypal و skype متعلق به آن است.


● wikipedia.com
▪ راه‌اندازی: سال ۲۰۰۱ در آمریکا توسط "جیمی ‌ولز"
▪ تعداد مراجعه‌کننده: ۹۱۲ هزار نفر در روز
▪ نوع‌سرویس‌دهی: لغت‌نامه آنلاین
اگرچه اولین لغت‌نامه اینترنتی در جهان نیست، اما نخستین لغت‌نامه رایگان آنلاین است که همه امکان دسترسی و ویرایش آن را دارند،‌ به طوری که کاربران می‌توانند اقدام به تصحیح یا اضافه کردن مدخل کنند که در مدت چند ثانیه،‌ نرم‌افزار لغت‌نامه را به‌روز می‌کند.


● napster.com
▪ راه‌اندازی: سال ۱۹۹۹ در آمریکا توسط "شاون فانینگ"
▪ تعداد اعضا: ۵۰۰ هزار مشترک پولی
▪ نوع سرویس‌دهی: سایت اشتراک فایل
هدف اصلی دانشجوی دانشگاه بوستون آمریکا از طراحی این وب‌سایت، به اشتراک گذاشتن فایل‌های موسیقی بود. اوج محبوبیت "نپ‌استر" در سال ۲۰۰۰ بود که بیش از ۷۰ میلیون نفر در آن عضویت رایگان داشتند؛ اما ورشکستگی آن موجب شد تا پس از آن کاربران اقدام به پرداخت مبالغی برای دانلود قطعات موسیقی کنند.


● youtube.com
▪ راه‌اندازی: سال ۲۰۰۵ در آمریکا توسط "چاد هورلی"، "جواد کریم" و "استیون چن"
▪ میزان مراجعه: ۱۰۰ میلیون کلیپ در روز
▪ نوع سرویس‌دهی: سایت اشتراک ویدئویی
کارمندان سابق شرکت eBay فکر آن را نمی‌کردند که با راه‌اندازی این وب‌سایت در فوریه ۲۰۰۵ آن را به یکی از محبوب‌ترین سایت‌های اینترنتی تبدیل کنند، به طوری که اکنون روزانه ۱۰۰ میلیون کلیپ آن مورد تماشای کاربران قرار می‌گیرد؛ نمایش ویدیوهای موسیقی قدیمی ‌و رخدادهای ورزشی قرن هفدهم از امکانات ویژه آن است و علاوه بر آن،"یوتیوب" محلی شناخته ‌شده برای بروز استعداد کارگردان‌های آماتور است.


● blogger.com
▪ راه‌اندازی: سال ۱۹۹۹ در آمریکا توسط "ایوان ویلیامز"
▪ تعداد اعضا: ۵/۱۸ میلیون نفر
▪ نوع سرویس‌دهی: سیستم راه‌اندازی وبلاگ
در حال حاضر تعداد دقیق بلاگ‌های موجود در جهان مشخص نیست، اما میلیون‌ها بلاگ اکنون کاربران را وارد خانه‌های شخصی آنلاین کرده‌اند و در هر دقیقه یک بلاگ راه‌اندازی می‌شود و این انقلاب اینترنتی را باید مدیون blogger دانست که ایده اولیه بلاگ را در ذهن کاربران ایجاد کرد.


● Friendsreunited.com
▪ راه‌اندازی: سال ۱۹۹۱ در انگلیس توسط استیو و جولی پانک هورست
▪ تعداد اعضا: ۱۵ میلیون نفر
▪ نوع سرویس‌دهی: وب سایتی برای گردهم آوردن همکلاسی‌های قدیم
گرچه در ابتدای راه‌اندازی تعداد مراجعان به این سایت به زحمت دو رقمی ‌می‌شد، اما محبوبیت آن چنان سریع افزایش یافت که در سال ۲۰۰۱ به علت میزان بالای مراجعه، تنها سرور آن از کار افتاد. هم اکنون هزاران کاربر بطور همزمان از آن استفاده می‌کنند و این نتیجه تلاش زوجی است که برای راه‌اندازی آن ۱۸ ساعت در روز سختی کشیدند.


● Drudgereport.com
▪ راه‌اندازی: سال ۱۹۹۴ در آمریکا توسط "مت دراج"
▪ میزان مراجعه: ۸ تا ۱۰ میلیون صفحه در روز
▪ نوع سرویس‌دهی: سایت خبری
درابتدا تنها به عنوان بولتن خبری ایمیل کار خود را آغاز کرد، اما اکنون به یکی از پرنفوذترین رسانه‌های خبری در سیاست‌گذاری آمریکا تبدیل شده و در طول ۱۲ ماه گذشته بیش از ۵/۳ میلیارد مراجعه داشته است و اولین منبع آنلاین اخبار فوری به شمار می‌آید.


● Myspace.com
▪ راه‌اندازی: سال ۲۰۰۳ در آمریکا توسط "تام اندرسون" و "کریس دی ولف"
▪ تعداد کاربران: ۱۰۰ میلیون نفر
▪ نوع سرویس‌دهی: سایت شبکه اجتماعی
از محبوبیت "مای اسپیس" همین بس که میزان مراجعه به آن در انگلیس از شبکه خبری BBC نیز بیش‌تر است. این وب سایت ۱۰۰ میلیون عضوی، تمامی ‌ویژگی‌های جوامع اینترنتی را دارد و به کاربران امکان برنامه‌ریزی برای رخدادها را می‌دهد. "مای‌اسپیس" اکنون چهارمین وب‌سایت پربیننده در جهان است که امکان آپلود و گوش‌ کردن به موسیقی را می‌دهد و اکنون ۲/۲ میلیون گروه موسیقی و خواننده جذب آن شده‌اند.


● Amazon.com
▪ راه‌اندازی: سال ۱۹۹۴ در آمریکا توسط "جف بزوس"
▪ تعداد کاربران: بیش از ۳۵ میلیون نفر از ۲۵۰ کشور جهان
▪ نوع‌سرویس‌دهی: فروشگاه اینترنتی، عمدتا کتاب، CD , DVD
بزرگ‌ترین فروشگاه کتاب جهان است که ابتدا "کادابرا" نام داشت، اما نام آمازون به عنوان چیزی غیر قابل ‌توقف و بزرگ برای آن انتخاب شد که اکنون درآمد هفت میلیارد دلاری آن در سال به خوبی اثبات کننده نام آن است. موفقیت آمازون تا جایی پیش رفت که موسس آن در سال ۱۹۹۹ از سوی مجله آمریکایی "تایم" مرد سال جهان لقب گرفت.


● Slashdot.org
▪ راه‌اندازی: سال ۱۹۹۷ توسط "راب مالدا"
▪ تعداد کاربران: ۵/۵ میلیون نفر در ماه
▪ نوع‌سرویس‌دهی: وب‌سایت اخبار فناوری
یکی از وب‌سایت‌های شلوغ و پرترافیک جهان که امکان گفت‌وگو و بحث برای متخصصان و دانشمندان را فراهم ساخته و منبع مرجع اخبار فناوری محسوب می‌شود. بیش‌تر قسمت‌های سایت توسط کاربران نوشته و تنظیم می‌شود و برخی مواقع اظهارنظرهای کاربران در خصوص یک موضوع، از ۱۰ هزار مورد نیز می‌گذرد.


● Salon.com
▪ راه‌اندازی: سال ۱۹۹۵ در آمریکا توسط "دیوید تالبوت"
▪ تعداد کاربران: ۵/۲ میلیون تا ۵/۳ میلیون بازدیدکننده در ماه
▪ نوع سرویس‌دهی: مجله اینترنتی
اولین وب‌سایت جهان که به‌دست چند روزنامه‌نگار و با هدف ترویج روزنامه‌نگاری آنلاین راه‌اندازی شد. مقالات و یادداشت‌های این سایت در خصوص مرگ پرنسس دایانا و رسوایی اخلاقی بیل کلینتون همچنان در یادها‌ زنده است. استفاده از آن به صورت حق اشتراک است.


● Craigslist.org
▪ راه‌اندازی: سال ۱۹۹۵در آمریکا توسط "کریگ نیومارک"
▪ میزان مراجعه: چهار میلیارد صفحه در ماه
▪ نوع سرویس‌دهی: یک وب‌سایت ویژه برای جوامع شهری آنلاین
یکی از ساده‌ترین وب‌سایت‌های اینترنت است و البته یکی پرقدرت‌ترین آنها. سادگی آن از این جهت است که تنها‌ یک تابلوی اعلانات رایگان است، اما محبوبیت آن که قدرت‌اش را چشمگیر ساخته است به خاطر مواردی از جمله اجاره آپارتمان، فروش خودرو، پیدا کردن کار، گذراندن اوقات فراغت و غیره است. در این سایت به همگی سوالات پاسخ داده می‌شود و به طور کلی این سایت زندگی شهری را در آمریکا متحول کرده است.


● Google.com
▪ راه‌اندازی: سال ۱۹۹۸ در آمریکا توسط "لری پیج" و "سرگئی برین"
▪ میزان مراجعه: یک میلیارد جست‌وجو در روز
▪ نوع‌سرویس‌دهی: جست‌وجوی اینترنتی، منبع خبری و ...
هم اکنون، نام گوگل به لطف شهرت بی‌نظیر آن، به عنوان یک فعل جدید در لغت‌نامه آکسفورد قرار داده شده است. گوگل بزرگ‌ترین موتور جست‌وجوی اینترنتی در جهان است که سریع‌ترین رشد را در میان سایر شرکت‌های جهان داشته و ارزش سهام آن اکنون فراتر از ۱۳ میلیارد دلار است؛ سرویس‌های متعدد پست الکترونیکی (Gmail)، سرویس نقشه (google map)، مقایسه قیمت (froogle)، تلفن رایگان (Google Talk) و غیره، آن را به دومین وب‌سایت پرمراجعه جهان تبدیل کرده است.


● Yahoo.com
▪ راه‌اندازی: سال ۱۹۹۴ در آمریکا توسط "دیوید فلیو" و "جری یانگ"
▪ تعداد کاربران: ۴۰۰ میلیون نفر
▪ نوع سرویس‌دهی: پورتال اینترنت و سازمان رسانه‌ای
یاهو با ۴/۳ میلیارد صفحه مراجعه در روز، بالاترین تعداد بازدیدکننده اینترنت را در جهان دارد. سرویس‌های پیام فوری، اخبار و ایمیل آن در جهان بالاترین سطح محبوبیت را دارند و گوگل تنها رقیب جدی یاهو محسوب می‌شود.


● Easyjet.com
▪ راه‌اندازی: سال ۱۹۹۵ در انگلیس توسط "‌هاجی لوآنو"
▪ تعداد کاربران: ۳۰ میلیون مسافر در سال گذشته
▪ نوع سرویس‌دهی: هزینه خطوط هوایی
اولین مکان آنلاین برای رزرو بلیط هواپیما که در ابتدا تصور نمی‌شد بتواند تعداد کافی مسافر برای پروازهواپیماها تدارک ببیند. در این سایت علاوه بر رزرو بلیط، می‌توان هتل محل اقامت، اجاره خودرو در شهر مقصد و دیگر خدمات مربوطه را به صورت آنلاین انجام داد.

 

 

نوشته شده توسط محمد علی  | لینک ثابت |

آشتی با موتور های جست وجو شنبه سی و یکم فروردین 1387

 

 

اینجا کلیک کنید...

 

 

 

 

موتور های جست وجو تنها در میان سایت هایی جست وجو می کنند که قبلاً به روش های مختلف آنها را شناخته اند و نه همه سایت هایی که در شبکه وجود دارند. عجله نکنید شما هم شناخته می شوید.
موتور های جست وجو برای سایت های بزرگ است. سایت یا وبلاگ من شانسی برای نمایش در بین پاسخ های جست وجو ها ندارد... چقدر این تصورات را قبول دارید؟ آیا دوست ندارید هر روز تعداد زیادی بازدید کننده از سوی موتور های جست وجو به بلاگ یا سایت های شما سرازیر شوند؟ در مورد موتور های جست وجو Search Engine Optimization - SEO زیاد می توان صحبت کرد، اما در این نوشتار فقط قصد داریم با هم نکاتی ساده و کاربردی از موتور های جست وجو را مرور کنیم. بدون مقدمه بیشتر با هم می خوانیم.

 
● همه نه
موتور های جست وجو تنها در میان سایت هایی جست وجو می کنند که قبلاً به روش های مختلف آنها را شناخته اند و نه همه سایت هایی که در شبکه وجود دارند. عجله نکنید شما هم شناخته می شوید.

 
● حرفی برای گفتن
برای پیدا شدن باید حرفی داشته باشید تلاش های شما برای موفقیت در موتور های جست وجو تنها در کنار سایت یا بلاگی پرمحتوا و کاربرپسند موثر خواهد بود.


● کلمات کلیدی نه کیلویی
لغاتی که کاربران در موتور های جست وجو سرچ می کنند را کلمات کلیدی یا Keyword می نامند. انتخاب و تمرکز روی کلمات کلیدی برای دارندگان سایت یا بلاگ خیلی مهم است. یعنی شما توقع دارید سایت تان در بین پاسخ های چه جست وجو هایی باشند.


● دیکته نه املا
وقتی قصد دارید چندین بار از یک کلمه در یک صفحه استفاده کنید آن را هم به فارسی و هم به انگلیسی خلاصه و کامل و با تمام حالت ها و املا های ممکن بنویسید این کار باعث می شود بانک کلمات کلیدی سایت شما افزایش یابد، حتی بهتر است غلط های رایج املایی در مورد کلمات را در کد های مخفی قالب تان بنویسید.


● تب
سعی کنید قسمتی از بلاگ یا سایت تان را به اخبار و مطالب روز اختصاص دهید و در مورد تب های خبری به گوش باشید. اینگونه مطالب به ناگهان مورد توجه قرار می گیرند و برای مدتی تبدیل به کلمات پرکاربرد در موتور های سرچ می شوند مثلاً «انتخاب بهترین وزنه بردار قرن» در این اواخر از همین موارد بود.


● تبادل لینک می کنیم...
لینک شما در سایت ها و بلاگ های دیگر علاوه بر کلیک های مستقیم باعث افزایش رتبه شما در موتور های جست وجو می شود، هر چه سایت یا بلاگ های میزبان پربیننده تر و از نظر محتوا به وب شما نزدیک تر باشد موثر تر خواهد بود.


● فهرست ها و دایرکتور ی ها
فهرست ها یا دایرکتوری ها سایت هایی هستند که به جمع آوری و گروه بندی مشخصات سایت های دیگر می پردازند و شما می توانید به راحتی سایت خود را در این فهرست ها جای دهید. Dmoz و Yahoo! دو تا از مهم ترین دایرکتوری ها هستند. در مورد ثبت وب دایرکتوری ها سه نکته قابل ذکر است: اول اینکه اگر سایت شما تکمیل نشده است به سراغ دایرکتوری ها نروید زیرا دایرکتوری ها قبل از ثبت سایت آن را بررسی می کنند و غالباً سایت یا بلاگ هایی که مشکل داشته باشند در هنگام ثبت نیز دچار مشکل می شوند.
دوم اینکه سعی کنید بهترین و تخصصی ترین شاخه را برای ثبت سایت تان در فهرست ها انتخاب کنید و سوم: برخی از نرم افزار ها به صورت رایگان به شما کمک می کنند تا سریع تر مراحل ثبت در لیست ها را انجام دهید، تنها هنگامی از این نرم افزا ر ها استفاده کنید که مراحل را تحت کنترل داشته باشند یعنی فهرست ها و مشخصات را خودتان وارد کنید زیرا بهتر است در مورد فهرست های بزرگ و عمده به صورت دستی و با دقت بیشتر عمل کنید.


● دامین و تیتر های داغ
دامین و عنوان صفحات (page title) ارزش فوق العاده ای برای موتور های سرچ دارند. انتخاب دامین مناسب برای سایت و عنوان مناسب و مرتبط با محتوای صفحات در رتبه شما موثر خواهد بود. بهتر است مهم ترین کلمه کلیدی تان را در آدرس دامین و دیگر کلمات کلیدی مورد نظر را در عناوین صفحات بگنجانید. این کلمات را در عناوین صفحات مختلف جا دهید البته ارتباط مناسب عناوین با محتوای صفحات را فراموش نکنید.


● پیوندتان
«اینجا کلیک کنید»... این عبارت را زیاد دیده اید. بهتر است متن لینک هایتان با مقصدشان مرتبط باشند. لینک های شکسته (لینک هایی که به صفحاتی که وجود ندارند متصل می شوند) اثر منفی زیادی دارند و بعضی موتور های جست وجو صفحاتی که زیاد لینک شکسته دارند را جدی نمی گیرند. سعی کنید در هر صفحه بیش از ۵۰ لینک قرار ندهید چون برخی از موتو ر های سرچ به تعداد زیاد لینک در یک صفحه حساسند. اگر چند سایت یا بلاگ مختلف دارید از آنها به یکدیگر لینک دهید.


● عکس ها هم...
حتماً تاکنون متوجه عباراتی شده اید که در حالت Mouse over (هنگام قرار گرفتن موس روی متن یا تصویر) نمایش داده می شود. این عبارت با alt tag در دستورهای مربوط به نمایش تصاویر و یا لینک ها قابل تنظیم است، اکثر طراحان معمولاً این شناسه را خالی می گذارند، پر کردن این قسمت در لینک ها و مخصوصاً تصویرها به شما کمک می کند.


●بالاتر، مهمتر
چند خط و قسمت های بالاتر و تقریباً نصفه بالای سایت شما ارزش خاصی برای موتورهای جست وجو دارند. بهتر است کلمات کلیدی خود را در اوایل صفحه به کار ببرید، من شخصاً Combo boxها (منوهای پایین افتادنی یا Drop Down) را پیشنهاد می کنم که شامل لینک مطالب شما باشند و در این محل ها قرار بگیرند.


● یک / ناقابل
سعی کنید همه جا در آخر آدرس هایتان از «/» استفاده کنید یعنی مثلاً www.google.com/ بهتر است از www.google.com علت هم ندارد! می گویند موتورهای جست وجو این طوری بهتر می پسندند.

 

 

نوشته شده توسط محمد علی  | لینک ثابت |

ثبت سایت در موتورهای جستجوگر پنجشنبه پانزدهم فروردین 1387

 

چند نکته برای مدیران سایت جهت اضافه کردن سایت به موتورهای جستجو

 

 

 

 

۱) همیشه قبل از ارسال آدرس صفحات مطمئن شوید که صفحه شما در آن موتور جستجو وجود نداشته باشد. در صفحات شما نباید اتصالات شکسته وجود داشته باشد. صفحاتی که اتصالات شکسته دارند بخوبی در موتورهای جستجو ثبت نمی شوند.


۲) اگر در سایتتان از فریم (Frame) استفاده می کنید، ثبت سایت شما در موتورهای جستجو می تواند با مشکل مواجه شود. بهترین کار این است که یک نسخه بدون فریم از سایت خود تهیه کنید و این نسخه را به موتور جستجو معرفی کنید. البته شما می توانید صفحه داخلی فریم را بصورت مستقل به موتور جستجو معرفی کنید.


۳) روباتهای موتور جستجو نمی توانند سایتهائی که برای ورود نیاز به شناسه کاربر و کلمه عبور دارند را، ثبت کنند. این روباتها هیچیک از صفحاتی که نیاز به پر کردن فرم داشته باشند را نمی توانند ثبت کنند. علاوه بر این سایتهائی که داراری فرمهای جستجو هستند را هم به خوبی ثبت نمی کنند چرا برای دستیابی به اطلاعات نیاز به پر کردن فرمهای جستجو است. یک راه حل، ارائه صفحات ثابت برای این اطلاعات است. بعنوان مثال فروم ها (Forum) می توانند با ارائه مطالب فروم در صفحات ثابت ، آنرا به موتورهای جستجو معرفی کنند.


۴) صفحات پویا روباتهای موتور جستجو را بلوکه می کنند. هر آدرسی که به همراه علامت سوال (؟) یا علامت & باشند توسط این روباتها در نظر گرفته نمی شوند.


۵) بیشتر موتورهای جستجو نمی توانند متون موجود در تصاویر را در ثبت خود در نظر بگیرند. این اطلاعات بایستی بصورت دیگری در سایت ارائه شوند تا توسط موتورهای جستجو ثبت شوند.


۶) اگر سایت شما سرعت پائینی دارد یا اینکه حجم صفحه سایت شما زیاد است، موتورهای جستجو در ثبت کردن سایت شما شکل دارند. سعی کنید اندازه صفحات سایت خود را طوری کوچک طراحی کنید ( از نظر حجم) که با سرعت مناسبی دیده شود. این نکته هم می تواند در در رضایت بازدیدکنندگان سایت شما موثر باشد و هم در ضریب اطمینان از ثبت شدن توسط موتورهای جستجو. بهترین اندازه برای هر صفحه با تمام تصاویر و اشیاء موجود در آن بین ۵۰ تا ۷۰ کیلو بایت است.


۷) اگر فقط صفحه اول سایت خود را به موتور جستجو معرفی کنید، انتظار نداشته باشید که همه اتصالات موجود در سایت شما در موتور جستجو ثبت شود. هرچند بعضی از موتورهای جستجو تمام اتصالات را صبت می کنند اما شما به این مسئله اطمینان نداشته باشید و تک تک صفحات خود را در موتورهای جستجو معرفی کنید.


۸) اگر زمانیکه روبات موتور جستجو به سایت شما مراجعه می کند سایت شما در دسترس نباشد، سایت شما ثبت نخواهد شد. حتی بدتر از این ،در شرایطی خاص سایت شما که قبلا در موتور جستجو ثبت شده بوده، در این حالت از لیست حذف خواهد شد. سعی کنید هاستینگ سایت خود را از شرکتهائی تهیه کنید که در ۹۹.۵ درصد موارد سایت شما در دسترس باشد.


۹) اگر زمانیکه روبات موتور جستجو به سراغ سایت شما می آید، سایت شما در دسترس نباشد، نمی تواند آنرا ثبت کند. حتی بدتر از این ، اگر قبلا سایت شما ثبت شده باشد در این حالت سایت شما از لیست خارج خواهد شد. بنابراین تلاش کنید که سایت شما همیشه در دسترس باشد. همیشه وضعیت سایت خود را در موتور جستجو بررسی کنید . اگر این اتفاق برای سایت شما افتاد سعی کنید مجددا سایت خود را در آن موتور جستجو ثبت کنید.


۱۰) موتورهای جستجو به سایتهائی که در آنها کلمات کلیدی زیاد تکرار شده اند (مانند سایتهائی که بصورت سوال و جوابی هستند) حساس هستند و آنها را ثبت نمی کنند. سعی کنید هر صفحه سایت شما به گونه ای باشد که تعداد تکرا کلمات کلیدی در آنها از یک حد معین بیشتر نباشد. برای ارزیابی سایت خود می توانید از ابزارهای رایگان موجود در اینترنت استفاده کنید و نرخ تکرار کلمات کلیدی را مشخص کنید.


۱۱) اگر سایت شما به گونه ای است که وقتی کاربر وارد آن می شود ، او را به یک آدرس دیگر ارجاع می دهید یا اینکه از تگهای مربوط به بروزرسانی خودکار صفحه استفاده می کنید، موتورهای جستجو با ثبت آن مشکل دارند. در این حالتها یک روبات موتور جستجو تصور می کند که شما می خواهید آی پی سایت خود را پنهان کنید یا اینکه با اینکار قصد افزایش رتبه سایت خود را دارید.


۱۲) اگر سایت خود را می خواهید در یک دایرکتوری ثبت کنید، این احتمال وجود دارد که سایت شما توسط یک شخص بررسی شود . سایت شما در صورتی ثبت خواهد شد که شرایط لازم را داشه باشد. برای اطمینان از ثبت سایت شما در یک دایرکتوری بایستی راهنما صبت سایت را حتما مطالعه کنید و از شرایط آن مطلع شوید.


۱۳) تعدادی از موتورهای جستجو سایتهای رایگان را ثبت نمی کنند. استدلال آنها این است که در بیشتر موارد چنین سایتهائی مطالب ارزشمندی ندارند. اگر می خواهید سایت شما در موتورهای جستجو رتبه خوبی داشته باشد، سعی کنید که سایت خودتان را خریداری کنید . البته در این مورد استثنائی هم وجود دارد. وبلاگها نمونه ای از سایتهای رایگان هستند که در موتورهای جستجو بخوبی ثبت شده و رتبه مناسبی نیز دارد.


۱۴) بعضی از موتورهای جستجو صفحاتی را که از طریق صفحه خانگی سایت قابل دسترسی نیستند، در ثبت سایت در نظر نمی گیرند. مثلا HotBot اینگونه عمل می کند. اگر شما صفحاتی دارید که نقش ورودی کاربران به سایت شما را دارد باید این نکته را درنظر بگیرید.


۱۵) اطمینان حاصل کنید موتور جستجوئی که روی آن کار میکنید محدودیتی برای تعداد لینکهای ثبت شده ( متعلق به یک سایت ) ندارد. تعدادی از موتورهای جستجو برای ثبت لینکهای یک سایت در هر روز محدودیت قائل می شوند. سعی کنید قبل از شروع به ثبت لینکهای سایت، از این محدودیتها مطلع شوید.


۱۶) امکان دارد که بدلیل تعدادی از خطاهای موتور جستجو مقداری از اطلاعات ثبت شده ، حذف شوند. برای اطمینان از اینکه سایت شما در موتور جستجو همیشه وجود دارد، مرتبا وضعیت سایت خود را بررسی کنید. در صورتیکه مشکلی در دیدن سایت خود در موتورهای جستجو داشتید، مجددا سایت خود را ثبت کنید.


۱۷) روشهای ارزیابی سایت در موتورهای جستجو مرتبا تغییر میکند. لازم است که در دوره های خاصی با بررسی این تغییرات سایت خود را بازسازی کنید. همیشه باید در جریان این تغییرات قرار داشته باشید. برای این منظور می توانید در سایتهائی که در این زمینه مطلب می نویسند ، عضو شوید و از آخرین تغییرات آن مطلع شوید.

 

 

نوشته شده توسط محمد علی  | لینک ثابت |

همه چیز درباره Page Rank Google چهارشنبه چهاردهم فروردین 1387

 

 پیج رنک  روش گوگل برای اندازه ‌گیری "اهمیت" صفحات است. زمانیکه تمام فاکتورهای دیگر نظیر درصد  تکرار کلمات در عنوان صفحه ، درصد  تعداد تکرار کلمات در متن صفحه ، ارزش مکانی کلمات  و ... محاسبه  شدند ، گوگل از‍ پیج رنک  برای  تنظیم  نتایج جستجو ،  استفاده می‌کند و  لذا سایتهایی  که مهمتر هستند به رده‌های بالاتر می‌آیند.

 

 

PageRank تنها قسمتی از مسائل تعیین کننده رتبه در لیستهای گوگل است. به طور مثال شواهد نشان داده است که گوگل این روزها به متن موجود در یک href برای تگ اهمیت بیشتری قائل است تا PageRank .
PageRank جزئی از داستان لیست شدن در فهرست گوگل است، تلاش گوگل این است که همواره مربوط ترین نتایج را لیست کند، بزرگترین حسن یک موتور جستجو همین است، برای همین همه چیز در پیج رنک خلاصه نمی شود.


● چگونه می‌توان PageRank ‌ یک صفحه را دانست؟
برای این کار می‌توان تولبار مخصوص گوگل را از آدرس زیر دانلود کنید:

http://toolbar.google.com


● تولبار گوگل چقدر دقیق است ؟
باید توجه کرد پیج رنکی که گوگل در تولبارش نشان می دهد با آنی که عملا در سیستم رتبه بندی اش از آن استفاده می کند، تفاوت دارد. در حقیقت تولبار گوگل دیر به دیر به روزرسانی می گردد و خود گوگل نیز به این موضوع اعتراف کرده است. لذا مدیران سایتها نباید نگران پیج رنک پایین سایت خود در تولبار گوگل باشند زیرا امکان دارد پیج رنک واقعی سایت آنها بیشتر از مقدار نشان داده شده باشد.
همچنین تولبار گوگل‌ در بیان پیج رنک خیلی دقیق نیست. این تولبار دو محدودیت دارد:
تولبار بعضی وقت ها حدس می زند. اگر کاربر، صفحه‌ای را مشاهده کند که در بایگانی گوگل وجود ندارد، اما صفحه‌ای خیلی نزدیک به آن در بایگانی گوگل وجود دارد، تولبار تخمینی از پیج رنک را نشان می‌دهد.
تولبار تنها جایگزینی از پیج رنک واقعی را نشان می دهد. در حالیکه پیج رنک خطی است، گوگل از یک گراف غیر خطی برای نشان دادن آن استفاده کرده است. لذا در تولبار تغییر از ‍PR=۲ به PR=۳ نیاز به افزایش کمتری دارد، نسبت به حالتی که تغییری از PR=۳ به PR=۴ انجام گیرد.
تمرکز بیش از حد بر روی پیج رنک برای بالا بردن رتبه ها در گوگل بی مورد است. در حقیقت سایتهای می توانند با بهینه سازی صفحات و ارایه محتوای مناسب به رتبه های مناسبی دست یابند.


● پیج رنک واقعی:
▪ Real PageRank
▪ Toolbar PageRank
▪ (log base ۱۰)
▪ ۰ - ۱۰
۰
▪ ۱۰۰ - ۱,۰۰۰
۱
▪ ۱,۰۰۰ - ۱۰,۰۰۰
۲
▪ ۱۰,۰۰۰ - ۱۰۰,۰۰۰
۳
و به همین ترتیب ادامه دارد...
در ضمن الگوریتم محاسبه پیج رنک یک فرمول کاملا سری می باشد که گوگل همواره آنرا مخفی و در فواصل زمانی مختلف آنرا تغییر جزئی می دهد که سوء استفاده از آن به حداقل برسد.شما وقتی پیج رنک بالاتری داشته باشید در نتیجه بازدید کننده بیشتری و در نهایت سایت گرانتری خواهید داشت حتی خیلی افراد وب سایت ها را با پیج رنکشان مقایسه می کنند، به قول آقای حسین شرفی (یکی از بنیانگذاران سئو در ایران) اگر سایت شما بمنزله خانه شما در دهکده جهانی باشد ، سایت های با پیج رنک بالا مثل خانه هایی که در بالا شهر قرار دارند هستند.


● PageRank چگونه محاسبه می گردد؟
زمانیکه گوگل، هنوز یک پروژه دانشگاهی بود، طراحان آن، فرمول اصلی خود را در محاسبه پیج رنک بدین گونه بیان کردند. البته امکان دارد که آنها دیگر از این فرمول استفاده نکنند، اما امروزه هم به اندازه کافی دقیق به نظر میرسد.
"فرض کنیم که صفحه A دارای صفحات T۱ تا Tn است که به آن اشاره می کنند. d هم یک فاکتور کند کننده ( damping factor ) است که مقداری بین ۰ تا ۱ دارد. معمولا برای d مقداری معادل ۰.۸۵ انتخاب میشود. همچنین C(A) تعداد لینکهائی که این صفحه به صفحات دیگر داده است. در این صورت PageRank صفحه A مساوی است با :

PR(A) = (۱-d) + d(PR(T۱)/C(T۱)+...+PR(Tn)/C(Tn))


d یک فاکتور تضعیف است که معمولا برابر هشتاد و پنج صدم در نظر گرفته میشود. T۱, T۲,..., Tn صفحاتی‌اند که به صفحه A لینک داده اند. C(T۱) نیز تعداد لینک‌هایی است که از صفحه T۱، خارج شده است.
دقت کنید که PageRank صفحه Home معمولا دو نیم برابر صفحات داخلی میباشد. بنابراین حالت سلسله ای رای ها را برای PageRank در یک صفحه متمرکز میکند.
تمامی صفحات تعداد لینکهای مساوی دارند و تمامی صفحات هم PageRank یکسان دارند.


● سه اصل مهم:
▪ اگر صفحه ای دارای اهمیت بالائی می باشد، آنرا در بالای مدل سلسله مراتبی قرار دهید.
▪ اگر صفحات سایت شما دارای لینکهای خروجی زیادی هستند ، سعی کنید لینکهای داخلی سایت را افزایش دهید تا PageRank صفحات را ثابت نگه دارید.
▪ اگر صفحاتی از سایت شما دارای لینک خروجی نیست، افزایش تعداد لینکهای داخلی هیچ تائیری بر PageRank ندارد. پس دقت کنید که سایت خود را از حالت قابل استفاده خارج نکنید.


● اهمیت داشتن Site Map
داشتن Site Map به دودلیل مهم است
اگر کاربر URL اشتباه وارد کند، اکثر سایتها یک صفحه غیر مفید به عنوان "۴۰۴ Page not found" نمایش میدهند. این برای کاربر مایوس کننده میباشد. بهتر است که صفحه این خطا به حالتی تغییر کند که اولا علت خطا را نمایش دهد و ثانیا Site Map را هم نمایش دهد .
لینک دادن به Site Map در هر صفحه تعداد لینکهای داخلی را افزایش میدهد و در نتیجه از هدر رفتن آراء بر ای ارتقاء PageRank جلوگیری میکند.
یک layout خوب برای صفحات وب که شامل document طولانی می باشد این است که ، آن document را به چند صفحه تقسیم کنیم و بروی صفحات یک Navigator برای رفتن به صفحات بعد و قبل قرار دهیم و همچنیم در تمام صفحات هم به صفحه Home یک لینک دهیم.
پس میتوان گفت که: با اضافه کردن تعداد لینکهای داخلی به سایت خود ، می توانید PageRank را به طور مساوی بین صفحات سایت تقسیم کنید.
ولی در مدل سلسله مراتبی میتوان رای ها را به سمت صفحه Home‌متمرکز کرد و PageRank آنرا بالا برد.
از این روش برخی از سایتها برای بالا بردن PageRank استفاده می کنند که اگر رباتهای گوگل (Google&#۰۳۹;s robots‌) متوجه آن شوند به احتمال زیاد از حضور آن سایتها در فهرستهای گوگل جلوگیری میکنند.

 

 

نوشته شده توسط محمد علی  | لینک ثابت |

پرتال چیست ؟ چهارشنبه چهاردهم فروردین 1387

 

در دنیای پر شتاب امروز هر روز اصطلاحی نو متولد می شود، اصطلاحاتی که آَشنایی نداشتن با آنها مدیران را از اتخاذ تصمیم شایسته ی زمان محروم می کند.

 

 

ویژگیهای اصلی یک پورتال عبارت اند از:
▪ تجمع اطلاعات
▪ هدف دار بودن اطلاعات
▪ دردسترس بودن اطلاعات
▪ دریچه ورود منتصر به فرد
مقاله ی زیر با نگاهی مدیریتی به قابلیت های عمده پرتال اشاره خواهد کرد :عبارت پرتال به معنی درگاه و در می باشد . در تقیقت وظیفه یک سایت پرتال جمع آوری اطلاعات از منابع مختلف و ایجاد یک درگاه واتد برای دسترسی به کتابخانه ای از اطلاعات و خدمات دسته بندی و اختصاصی شده می باشد . پرتال ها بااین هدف ایجادمی شوند که کاربران اینترنت بتوانند گردش خود را در اینترنت ازطریق یک مدخل مدرن و ساختیافته شروع نموده و هر موقع که اراده کنند بدون هیچ مشکلی به نقطه شروع بازگردند .
در یک دسته بندی کلی عملکرد ها و قابلیتهای اصلی یک سیستم پرتال عبارتند از :
- دسترسی به اطلاعات مورد نیاز
- ارتباط با دیگرکاربران
- دسترسی به برنامه های کاربردی مجزا
- انجام امور روزمره کاری ،شهر ی ، اداری و ...


بنابراین یک سایت پرتال باید علاوه بر قابلیتهای زیربنایی همچون امنیت ، سرعت ، و دقت ، سرویسهای متععدی نیز در اختیار کاربران ومدیران سایت قرار دهد . عمده این سرویسها عبارتند از:
۱) سرویس مدیریت متتوا
۲) سرویس پست الکترونیک
۳) سرویس کنفرانس الکترونیکی
۴) سرویس جستجو
۵) سرویس عضویت در سایت
۶) سرویس نظر سنجی
۷) سرویس تکمیل وارسال فرم های الکترونیکی
۸) سرویس پرداخت اینترنتی
۹) سرویس خبر
باید توجه داشت که یک پرتال موفق تنها شامل مجموعه ای از منابع اطلاعاتینیست بلکه ترکیب درستی از سرویس های اصلی فوق الذکر است .


● انواع پرتال :
- پرتال های شرکتی: Corporate Portal
دسترسی اختصاصی به اطلاعات خاصی از یک شرکتیا
کمپانی خاص را فراهم می کند .
- پرتال های تجاری: Commerce Portal
ازمقوله تجارت الکترونیک پشتیبانی می کند .
- پرتال های شهری: City Portal
دسترسی به خدمات و اطلاعات یک شهر را ممکن می سازد .
- پرتال های فراگیر: Pervasive Portal
دسترسی از طریق تجهیزات فراگیر مثل PDA را ممکن می سازد.
استفاده از پرتال ها در سازمانهای بزرگ بدون طی کردن مراحل بستر سازی در زمینه های مختلف و تعریف روند های تهیه و ارائه اطلاعات قطعا امکان پذیر نخواهد بود
ویژگیهای اصلی یک پورتال عبارت اند از:
▪ تجمع اطلاعات
▪ هدف دار بودن اطلاعات
▪ دردسترس بودن اطلاعات
▪ دریچه ورود منتصر به فرد
یک پورتال نیز مانند یک کامپیوتر خانگی، اطلاعات و خدمات گوناگونی را در یک صفته وب واتد و به صورتی سازگار و خوش ترکیب در دسترس می گذارد. گاهی به این صفته web top هم گفته می شود. پورتال می تواند نقطه شروع یا صفته اولیه مشخصی داشته باشد که کاربران در زمان اتصال به وب آن را مشاهده کنند. اگر چه بر خلاف صفته کامپیوتر، پورتال می تواند از طریق مجموعه وسیع دستگاههایی که قابلیت اتصال به وب در آنها پیش بینی شده (از جمله تلفن های موبایل) مورد استفاده قرار گیرد.
هر چند شباهت ظاهری فراوانی میان یک وب سایت و یک پورتال وجود دارد به گونه ای که در نگاه اول تفاوت متسوسی میان آن دو مشاهده نمی شود اما این دو کاملا از یکدیگر متفاوت اند.سوال اینجاست که به طور مشخص تفاوت آن دو در چیست؟ در پاسخ به این سوال باید گفت ویژگیهای زیر در یک پورتال آن را از یک وب سایت متمایز می کند:
درگاه ورود منفردی که از طریق آن می توان به مجموعه منابع مرتبط با پورتال دست یافت.
نمایش هدفدار اطلاعات با استفاده از تجربیات کاربر.
دسترسی تقسیم بندی شده به انواع داده و اطلاعات گروه بندی شده.
در اختیار گذاشتن امکان ارتباط و همکاری میان تمامی کاربران و استفاده کنندگان پورتال.
امکان پیوستن به نرم افزارها و سیستم های نرم افزاری که گردش کاری مشخص و تعریف شده ای دارند.

● تاریخچه خلاصه پرتال
اگر در دنیای کامپیوتر به عقب بازگردیم، زمانی را خواهیم یافت که در آن سیستم های نرم افزاری به گونه ای متتول شدند که دیگر لازم نبود برای کار با یک برنامه، برنامه های دیگر بسته شوند، یعنی می توانستیم همزمان از چند برنامه کاربردی استفاده کنیم بدون آنکه با مشکلی مواجه شویم.امکانی که قبل از آن وجود نداشت. تاریخچه پورتال ها از همان زمان آغاز شد و نسلهای تکامل یافته آنها یکی پس از دیگری پا به عرصه دنیای اطلاعات گذاشتند.

● نسل اول پرتال ها:
اولین پورتال ها، که از آنها تتت عنوان نسل اول نام برده می شود، بر فراهم نمودن متتویات ایستا، مستندات و همچنین خوراکهای اطلاعاتی زنده در صفتات وب مبتنی بودند. مثالهای نمونه این نسل سایت های yahoo یا Excite است. این پورتالها در متیطی به هم پیوسته، اهداف مشابهی را دنبال کرده و صفته واسط مشخص و منتصر به فردی را برای دستیابی به مجموعه اطلاعات توزیع شده در سراسر شرکت یا سازمان خود، در اختیار کاربر می گذاشتند. این اطلاعات معمولا شامل اخبار شرکت، شرایط و فرم های استخدام، اطلاعاتی مربوط به کارکنان و چگونگی ارتباط با آنها، مستندات رسمی و سیاست های اعلام شده شرکت و همچنین لینک های ارتباطی مفید بود.

● نسل دوم پرتال ها :
نسل دوم پورتال ها بر اطلاعات مشخص تر و نرم افزارها متمرکز بودند. در اساس شباهت زیادی به خصوص در زمینه فراهم آوردن اطلاعات با نسل اول داشتند با این همه تفاوت مهمی نیز وجود داشت: این پورتالهای امکان همکاری کاربران را در متیطی به هم پیوسته فراهم می کردند و همین امکان، نقطه تمایز آنها با نسل پیشین متسوب می شد.
پورتال های نسل دوم قابلیت همکاری متقابل را در ادارات مجازی برای تیم های کاری و به منظور انجام وظایفشان فراهم می ساختند. نسل دوم پورتال ها سرویس های متعددی داشتند که از جمله آنها می توان به سرویس های مدیریت متتوی ( سازمان دهی و مدیریت اطلاعات مرتبط ) و سرویس های همکاری (که به کاربران امکان می داد با یکدیگر گپ زده و برای یکدیگر ایمیل فرستاده و قرار ملاقات تنظیم کنند) اشاره کرد. در این پورتال ها قابلیت تعریف گروه های کاربری نیزفراهم آمده بود. به بیان دیگر این پورتال ها سازو کار همکاری داخلی را در یک سازمان فراهم می ساختند.

● نسل سوم پرتال ها:
نسل سوم با هدف ایجاد فضای مجازی تجارت الکترونیک (E-Business ) بوجود آمد. پورتال های نسل سوم به عنوان واسط ارتباطی کارمندان، تهیه کنندگان، تولید کنندگان و مشتریان قلمداد می شوند. ویژگی فوق العاده این پورتالها امکان مرتبط شدن نرم افزارهای مستقر در سرورهای مختلف است. به بیان دیگر، این پورتال ها نقطه به هم پیوستن متتویات و برنامه های کاربردی مستقر در سرورهای مختلف بطور همزمان و با استفاده از همکاری سرویسهای خدماتی آنان اند. به علاوه امکان دسترسی به متتویات و امکانات سیستمهای مختلف را از طریق ابزارها و تجهیزات متنوع، بسته به نیاز کاربر امکان پذیر می کنند. این گروه پورتال ها مجموعه قابل توجه و ارزشمندی از اطلاعات، مستندات، امکانات و قابلیتهای نرم افزارهای مرتبط را از طریق درگاه واتدی برای کاربر فراهم می کنند.
به علاوه، این پورتالها به صورتی خودکار و بر اساس نقش کاربران هدفمند شده و ویژگیهایی خاص آنها می یابند. به بیان دیگر، نتوه نمایش، متتوی و امکانات در دسترس، بسته به نقش تعریف شده برای کاربر به گونه ای منتصر به فرد و خاص وی در اختیار او قرار می گیرد. کلید توسعه آینده این نسل از پورتال ها،ایجاد چهارچوب های کاری باز ( از قبل تعریف نشده ) برای سرویس های عمومی خواهد بود.

● انواع پرتال ها
یک سازمان مجموعه متنوعی از کاربران دارد که از جمله آنها می توان به مشتریان، شرکا، کارمندان اشاره کرد. همه این کاربران علاقه مندند از اطلاعات و خدمات آن سازمان استفاده کنند. کاملا آشکار است که هر کدام از آنها نیازهای خاص و اغلب متفاوتی دارد. برای پاسخگویی به این تنوع، انواع مختلف پورتال ایجاد شده و مورد استفاده قرار می گیرد. به طور کلی بر تسب چگونگی پاسخگویی به نیازهای کاربران، پورتال ها را می توان در چهار گروه زیر دسته بندی کرد:
▪ (Business to Customer Portal (B۲C
این نوع از پورتال با سیستمهای CRM [۱] مرتبط بوده و دسترسی مستقیم مصرف کننده را به مجموعه وسیعی از اطلاعات و خدمات فراهم می کند – برای مثال، اطلاعاتی مانند "راهنمای استفاده از متصولات" و "وضعیت سفارش مشتری " در خرید های خود و همچنین امکانات ارتباطی کاربر با بخش پشتیبانی مشتریان در این پورتال ها پیش بینی می شود. مانند هر پورتال دیگری، یک پورتال B۲C معمولا در قد و قواره ای ارائه می شود که نیازهای مشتریان خود را پاسخ دهد.
▪ (Business to Business Portal (B۲B
نوع دیگر پورتال در زنجیره مدیریت منابع شکل می یابد[۲]. در این نوع پورتال اطلاعات لازم برای تولید کنندگان،تهیه کنندگان، نمایندگی ها و همچنین توزیع کنندگان، به گونه ای مناسب و دسته بندی شده جمع آوری و در اختیار آنان قرار می گیرد. نمونه عمومی پورتال B۲B - برای مثال، یک شریک تجاری را قادر می کند تا به بخشهایی از اطلاعات و امکانات مانند سفارش خرید و صدور فاکتور دسترسی داشته و از امکانات این بخشها استفاده کند. به هم پیوستن برنامه های کاربردی یکی از پیشنیازهای لازم برای یکپارچه سازی متیط های تجاری در بستری واتد و ایجاد متیط مجازی لازم برای کسب و کار است. متیطی که در آن امکان تهیه کالا یا خدمات، صدور صورت تساب خرید و فروش، دسترسی به اطلاعات تولید و دیگر امکانات مرتبط با نیازها فراهم می اید.
▪ B۲E
این پورتال ها که اغلب با عنوان پورتال های اینترانتی شناخته می شوند معمولا به منظور تجمیع، انتشار و به اشتراک گذاری اطلاعات و خدمات به پرسنل یک سازمان ایجاد می شوند. B۲E ها به دو دسته اصلی تقسیم می شوند:
پورتالهای کارکنان که امکان دسترسی به متتویات به هم پیوسته ای مانند اخبار شرکت، اطلاعات سخت افزاری و نرم افزاری، موتور جستجو و منابع فنی و گزارشها را در اختیار می گذارد. اطلاعات این نوع پورتال معمولا در دسترس همه کارکنان یک سازمان قرار می گیرد. این پورتال کارکنان و شاغلین یک سازمان را قادر می کند تا از طریق گپ و گروههای گفتگو با یکدیگر در تماس بوده و با یکدیگر همکاری کنند. عموما، این پورتال ها امکاناتی نظیر ثبت نام در یک کلاس و یا یک اردو را نیز در اختیار کاربر خود قرار می دهند. به علاوه کاربران این پورتال معمولا می توانند اطلاعات شخصی خود مانند نام و کلمه عبور را تغییر دهند.
Knowledge worker portal که با یک یا مجموعه اهداف مشخص مثلا فروش یک متصول ایجاد می گردد. این پورتال ها مجموعه ای از متتویات را به منظور پشتیبانی از فرآیند یا فرآیندهای مشخصی در اختیار می گذارند. برای مثال یک برنامه تکنسین خودکار ممکن است نیازمند منابعی از برنامه های کاربردی دیگر مثلا برنامه های تعمیر و نگهداری باشد تا بتواند اطلاعات لازم در زمینه تاریخچه بازبینی و تعمیر، زمان بندی تجهیز و یا قطعات و لوازم مورد نیاز برای تعمیر آن را کسب کند.
▪ پرتال های عمومی ( Mega Or Public Portal )
این پورتال ها با عنوان پورتال های اینترنتی شناخته می شوند و مهمترین ویژگی آنها فراوانی مخاطبانشان است. این نوع از پورتال ها نیز در دو گروه دسته بندی می شوند:
▪ پورتال های عمومی که تمامی کاربران اینترنت را مخاطب قرار می دهند (برای مثال Yahoo ، Excite، Google و مانند آن)
▪ پورتال های خاص (صنعتی، بازرگانی، خدماتی) که به آنها پورتال های عمودی نیز گفته شده و مخاطبان متدود و مشخصی دارند (مانند پورتال های بانکها، سازمانهای دولتی، وزارتخانه ها و ...)
باید توجه داشت که یک پورتال می تواند از پیوند انواع پورتال های دیگر ایجاد شود. به علاوه همانطور که یک سازمان کاربران متنوعی دارد، می تواند (و گاهی نیز لازم است) که پورتال های مختلفی برای پشتیبانی از نیازهای آنان داشته باشد.
جنبه های کارکردی یک پورتال اگر چه پورتال ها در انواع و اندازه های متنوعی ساخته می شوند اما ویژگیهای متدود و مشخصی هسته اصلی آنها شناخته می شود:
▪ هر پورتال اطلاعات و خدمات را یکجا و در یک متل جمع آوری می کند.
▪ هر پورتال می تواند در اندازه لازم برای شخص و یا گروه سازمان دراید.
▪ هر پورتال در هر زمان و از هر مکانی قابل دسترس است.
▪ یک پورتال مجموعه اطلاعات و خدمات را یکجا و در یک متل جمع آوری می کند
▪ هدف اصلی فراهم آوردن امکان دسترسی آسان به هرچیزی ( اطلاعات و خدمات ) است که یک کاربر برای انجام وظایف و مسئولیتهایش به آن اتتیاج دارد، صرف نظر از اینکه منبع آن کجا باشد.


● اطلاعاتی که یک پرتال فراهم می کند
داده های ساخت یافته. داده هایی که به صورتی سازمان یافته اند که امکان جستجوی آسان آنها وجود داشته باشد ( اغلب به صورت سلسله مراتب و بر اساس کلمات کلیدی). فهرست الفبایی کتابهای یک کتابخانه مثال خوبی از داده های ساخت یافته است. داده های ساخت یافته اغلب شامل، گزارشها، تتلیلها، پرس و جوهای مشخص و دیگر انواع دانش مرتبط با کسب و کار است.
داده های بدو ن ساختار، که جستجو در آنها معمولا دشوار بوده و خارج از یک بانک اطلاعاتی قرار دارند. از این نوع داده می توان متن ها، صوت، تصویر و یا گرافیک و اشکالی مانند مستندات Office ، memos ، ایمیل، قرارهای ملاقات را مثال زد.
اطلاعات خاص [۳] ،که شامل متتویات قابل خرید و فروش ( مثل انواع اخبار، گزارشها، اطلاعات مربوط به سهام، کاریکاتورها و متتویات بی اهمیت) بوده و مخصوصا به منظور استفاده در فرایندهای تولیدی دیگر تهیه و در اختیار قرار می گیرند.


● خدماتی که به وسیله یک پرتال فراهم می شود
همکاری، (با عنوان خدمات ارتباطی نیز شناخته می شود ) و به کاربران اجازه می دهد تا با یکدیگر گپ بزنند، در بتثهای گروهی مشارکت داشته باشند، مطالب خود را در اختیار دیگران قرار دهند و...
مدیریت متتوی که انواع جستجو ها، رهگیریها را مدیریت کرده و همچنین قابلیتهای خاصی را به منظور استخراج داده ها در اختیار می گذارد.
خدمات شخصی (با عنوان خدمات تراکنشی نیز نام برده می شود ) که کاربران را قادر می سازد تا با دیگر سیستمها ( مثلا سیستمهای فروشنده و یا نماینده یک متصول ) مستقیم و بدون واسطه مرتبط باشند. معمولا این قابلیت به کاربر امکان می دهد تا برای مثال فعالیتهای زیر را انجام دهد:
- متصولات یک سازمان را خریداری کند
- ملاقاتهای خود را زمان بندی کند
- تساب خود را مشاهده یا تراز کند
- در کلاس مورد علاقه خود ثبت نام کند
هر پورتال می تواند در اندازه لازم برای شخص و یا گروه سازمان دراید.
یکی از ویژگیهای جالب یک پورتال شکل و عملکرد متفاوت آن برای اشخاص مختلف است. یکی از روشهایی که به این منظور استفاده می شود، متناسب سازی و تغییر شکل و قابلیتهای پورتال بر تسب خواسته ها یا تجارب شخص یا گروه استفاده کننده از آن است. به همین دلیل است که کاربران متفاوت شکل متفاوتی از یک پورتال مشاهده کرده و اطلاعات و خدمات متفاوتی در اختیار ایشان قرار می گیرد:
امکان تغییر بر تسب خواسته ها بر تسب تجارب شخص یا گروه عموما personalize نامیده می شود و به این معنی است که در پورتال امکان انتخاب نتوه نمایش متتوی پیش بینی شده است. اغلب این انتخاب بصورت خودکار و بر اساس نقش کاربر (مثلا پست سازمانی وی) انجام می شود. برای مثال وقتی کارمند فروش به سیستم وارد می شود، به صورت خودکار فهرستی از جدیدترین متصولات برای وی به نمایش در می آید. با این همه در بعضی از پورتال ها انتخاب متتوی نمایش داده شده به کاربر متول می شود تا در زمان ورود به پورتال خود آن را انتخاب کند.
تغییر و Customize شدن یک پورتال شامل انتخاب چگونگی شکل ظاهری آن (مثلا رنگ و چیدمان صفته)،مدل مرورگر و متل نمایش متتویات روی صفته است. یک پورتال می تواند تتی برچسب و عنوان تجاری مشخصی داشته و ظاهر متفاوتی را برای انواع کاربرانش به نمایش گذارد.
این دو ویژگی به پورتال امکان می دهد تا مجموعه مشخص و تعریف شده ای از کاربران (مثلا مشتریان، شرکا و یا کارکنان) را هدف قرار دهد. بعضی از پورتال ها تتی می توانند برای هر کاربر مشخص، شکل و شمایل متفاوتی از خود نشان دهند.
یک پورتال در هر زمان و از هرمکانی همیشه در دسترس است از آنجا که پورتال ها برای استفاده در متیط وب ساخته می شوند، در هر زمان و از هر مکانی با استفاده از یک مرورگر استاندارد وب در دسترس اند. انواع تجهیزات مبتنی بر وب نیز از جمله تلفنهای موبایل، دسترسی به پورتال ها را به غایت آسان و مفید کرده اند.

 

 

نوشته شده توسط محمد علی  | لینک ثابت |

روش کار موتور جستجو دوشنبه دوازدهم فروردین 1387

 

وقتی جستجویی در یک موتور جستجوگر انجام و نتایج جستجو ارایه می شود، کاربران در واقع نتیجه کار بخش های متفاوت موتور جستجوگر را می بینند.

 

 

موتور جستجوگر قبلا” پایگاه داده اش را آماده کرده است و این گونه نیست که درست در همان لحظه جستجو، تمام وب را بگردد. بسیاری از خود می پرسند که چگونه ممکن است گوگل در کمتر از یک ثانیه تمام سایت های وب را بگردد و میلیون ها صفحه را در نتایج جستجوی خود ارایه کند؟
گوگل و هیچ موتور جستجوگر دیگری توانایی انجام این کار را ندارند. همه آنها در زمان پاسخ گویی به جستجوهای کاربران، تنها در پایگاه داده ای که در اختیار دارند به جستجو می پردازند و نه در وب! موتور جستجوگر به کمک بخش های متفاوت خود، اطلاعات مورد نیاز را قبلا” جمع آوری، تجزیه و تحلیل می کند، آنرا در پایگاه داده اش ذخیره می نماید و به هنگام جستجوی کاربر تنها در همین پایگاه داده می گردد.

بخش های مجزای یک موتور جستجوگر عبارتند از:
▪ Spider یا عنکبوت
▪ Crawler یا خزنده
▪ Indexer یا بایگانی کننده
▪ Database یا پایگاه داده
▪ Ranker یا سیستم رتبه بندی


الف) Spider- (عنکبوت)
اسپایدر یا روبوت (Robot)، نرم افزاری است که کار جمع آوری اطلاعات مورد نیاز یک موتور جستجوگر را بر عهده دارد. اسپایدر به صفحات مختلف سر می زند، محتوای آنها را می خواند، لینکها را دنبال می کند، اطلاعات مورد نیاز را جمع آوری می کند و آنرا در اختیار سایر بخش های موتور جستجوگر قرار می دهد. کار یک اسپایدر، بسیار شبیه کار کاربران وب است. همانطور که کاربران، صفحات مختلف را بازدید می کنند، اسپایدر هم درست این کار را انجام می دهد با این تفاوت که اسپایدر کدهای HTML صفحات را می بیند اما کاربران نتیجه حاصل از کنار هم قرار گرفتن این کدها را. index.html صفحه ای است که کاربران آنرا می بینند:
▪ اما یک اسپایدر آنرا چگونه می بیند؟
برای این که شما هم بتوانید دنیای وب را از دیدگاه یک اسپایدر ببینید، کافی است که کدهای HTML صفحات را مشاهده کنید. برای این کار در مرورگر مورد استفاده خود، مسیر نشان داده شده در شکل (۲) دنبال کنید.
▪ آیا این دنیای متنی برای شما جذاب است؟
اسپایدر، به هنگام مشاهده صفحات، بر روی سرورها رد پا برجای می گذارد. شما اگر اجازه دسترسی به آمار دید و بازدیدهای صورت گرفته از یک سایت و اتفاقات انجام شده در آن را داشته باشید، می توانید مشخص کنید که اسپایدر کدام یک از موتورهای جستجوگر صفحات سایت را مورد بازدید قرار داده است. یکی از فعالیتهای اصلی که در SEM انجام می شود تحلیل آمار همین دید و بازدیدها است.
اسپایدرها کاربردهای دیگری نیز دارند، به عنوان مثال عده ای از آنها به سایت های مختلف مراجعه می کنند و فقط به بررسی فعال بودن لینک های آنها می پردازند و یا به دنبال آدرس ایمیل (Email) می گردند.

 
ب) Crawler (خزنده)
کراولر، نرم افزاری است که به عنوان یک فرمانده برای اسپایدر عمل می کند. آن مشخص می کند که اسپایدر کدام صفحات را مورد بازدید قرار دهد. در واقع کراولر تصمیم می گیرد که کدام یک از لینک های صفحه ای که اسپایدر در حال حاضر در آن قرار دارد، دنبال شود. ممکن است همه آنها را دنبال کند، بعضی ها را دنبال کند و یا هیچ کدام را دنبال نکند.
کراولر، ممکن است قبلا” برنامه ریزی شده باشد که آدرس های خاصی را طبق برنامه، در اختیار اسپایدر قرار دهد تا از آنها دیدن کند. دنبال کردن لینک های یک صفحه به این بستگی دارد که موتور جستجوگر چه حجمی از اطلاعات یک سایت را می تواند (می خواهد) در پایگاه داده اش ذخیره کند. همچنین ممکن است اجازه دسترسی به بعضی از صفحات به موتورهای جستجوگر داده نشده باشد.
شما به عنوان دارنده سایت، همان طور که دوست دارید موتورهای جستجوگر اطلاعات سایت شما را با خود ببرند، می توانید آنها را از بعضی صفحات سایت تان دور کنید و اجازه دسترسی به محتوای آن صفحات را به آنها ندهید. موتور جستجو اگر مودب باشد قبل از ورود به هر سایتی ابتدا قوانین دسترسی به محتوای سایت را (در صورت وجود) در فایلی خاص بررسی می کند و از حقوق دسترسی خود اطلاع می یابد. تنظیم میزان دسترسی موتورهای جستجوگر به محتوای یک سایت توسط پروتکل Robots انجام می شود. به عمل کراولر ، خزش (Crawling) می گویند.


ج) Indexer (بایگانی کننده)
تمام اطلاعات جمع آوری شده توسط اسپایدر در اختیار ایندکسر قرار می گیرد. در این بخش اطلاعات ارسالی مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند و به بخش های متفاوتی تقسیم می شوند. تجزیه و تحلیل بدین معنی است که مشخص می شود اطلاعات از کدام صفحه ارسال شده است، چه حجمی دارد، کلمات موجود در آن کدامند، کلمات چندبار تکرار شده اند، کلمات در کجای صفحه قرار دارند و … .
در حقیقت ایندکسر، صفحه را به پارامترهای آن خرد می کند و تمام این پارامترها را به یک مقیاس عددی تبدیل می کند تا سیستم رتبه بندی بتواند پارامترهای صفحات مختلف را با هم مقایسه کند. در زمان تجزیه و تحلیل اطلاعات، ایندکسر برای کاهش حجم داده ها از بعضی کلمات که بسیار رایج هستند صرفنظر می کند. کلماتی نظیر a ، an ، the ، www ، is و … . از این گونه کلمات هستند.


د) DataBase (پایگاه داده)
تمام داده های تجزیه و تحلیل شده در ایندکسر، به پایگاه داده ارسال می گردد. در این بخش داده ها گروه بندی، کدگذاری و ذخیره می شود. همچنین داده ها قبل از آنکه ذخیره شوند، طبق تکنیکهای خاصی فشرده می شوند تا حجم کمی از پایگاه داده را اشغال کنند. یک موتور جستجوگر باید پایگاده داده عظیمی داشته باشد و به طور مداوم حجم محتوای آنرا گسترش دهد و البته اطلاعات قدیمی را هم به روز رسانی نماید. بزرگی و به روز بودن پایگاه داده یک موتور جستجوگر برای آن امتیاز محسوب می گردد. یکی از تفاوتهای اصلی موتورهای جستجوگر در حجم پایگاه داده آنها و همچنین روش ذخیره سازی داده ها در پایگاه داده است.


و) Ranker (سیستم رتبه بندی)
بعد از آنکه تمام مراحل قبل انجام شد، موتور جستجوگر آماده پاسخ گویی به سوالات کاربران است. کاربران چند کلمه را در جعبه جستجوی (Search Box) آن وارد می کنند و سپس با فشردن Enter منتظر پــاسخ می مانند. برای پاسخگویی به درخواست کاربر، ابتدا تمام صفحات موجود در پایگاه داده که به موضوع جستجو شده، مرتبط هستند، مشخص می شوند. پس از آن سیستم رتبه بندی وارد عمل شده، آنها را از بیشترین ارتباط تا کمترین ارتباط مرتب می کند و به عنوان نتایج جستجو به کاربر نمایش می دهد.
حتی اگر موتور جستجوگر بهترین و کامل ترین پایگاه داده را داشته باشد اما نتواند پاسخ های مرتبطی را ارایه کند، یک موتور جستجوگر ضعیف خواهد بود. در حقیقت سیستم رتبه بندی قلب تپنده یک موتور جستجوگر است و تفاوت اصلی موتورهای جستجوگر در این بخش قرار دارد. سیستم رتبه بندی برای پاسخ گویی به سوالات کاربران، پارامترهای بسیاری را در نظر می گیرد تا بتواند بهترین پاسخ ها را در اختیار آنها قرار دارد.
حرفه ای های دنیای SEM به طور خلاصه از آن به Algo ( الگوریتم) یاد می کنند. الگوریتم، مجموعه ای از دستورالعمل ها است که موتور جستجوگر با اعمال آنها بر پارامترهای صفحات موجود در پایگاه داده اش، تصمیم می گیرد که صفحات مرتبط را چگونه در نتایج جستجو مرتب کند. در حال حاضر قدرتمندترین سیستم رتبه بندی را گوگل در اختیار دارد.

 
می توان با ادغام کردن اسپایدر با کراولر و همچنین ایندکسر با پایگاه داده، موتور جستجوگر را شامل سه بخش زیر دانست که این گونه تقسیم بندی هم درست می باشد:
▪ کراولر
▪ بایگانی
▪ سیستم رتبه بندی
تذکر- برای سهولت در بیان مطالب بعدی هر گاه صحبت از بایگانی کردن (شدن) به میان می آید، مقصود این است که صفحه تجزیه و تحلیل شده و به پایگاه داده موتور جستجوگر وارد می شود.

برای آنکه تصور درستی از نحوه کار یک موتور جستجوگر داشته باشید داستان نامتعارف زیر را با هم بررسی می کنیم. داستان ما یک شکارچی دارد. او تصمیم به شکار می گیرد:
- کار کراولر:
او قصد دارد برای شکار به منطقه حفاظت شده ابیورد، واقع در شهرستان درگز (شمالی ترین شهر خراسان بزرگ) برود.
- پروتکل Robots :
ابتدا تمام محدودیت های موجود برای شکار در این منطقه را بررسی می کند:
▪ آیا در این منطقه می توان به شکار پرداخت؟
▪ کدام حیوانات را می توان شکار کرد؟
▪ حداکثر تعداد شکار چه میزانی است؟
▪ و … .
فرض می کنیم او مجوز شکار یک اوریال (نوعی آهو) را از شکاربانی منطقه دریافت می کند.
- کار اسپایدر
او اوریالی رعنا را شکار می کند و سپس آنرا با خود به منزل می برد.
- کار ایندکسر
شکار را تکه تکه کرده، گوشت، استخوان، دل و قلوه، کله پاچه و … آنرا بسته بندی می کند و بخش های زاید شکار را دور می ریزد.
- کار پایگاه داده
بسته های حاصل را درون فریزر قرار داده، ذخیره می کند.
- کار سیستم رتبه بندی
مهمانان سراغ او می آیند و همسرش بسته به ذائقه مهمانان برای آنها غذا طبخ می کند. ممکن است عده ای کله پاچه، عده ای آبگوشت، عده ای … دوست داشته باشند. پخت غذا طبق سلیقه مهمانان کار سختی است. ممکن است همه آنها آبگوشت بخواهند اما آنها مسلما” بامزه ترین آبگوشت را می خواهند!


● نکته ها:
▪ شکارچی می توانست برای شکار کبک یا اوریال و یا هر دو به آن منطقه برود همانطور که موتور جستجوگر می تواند از سرور سایت شما انواع فایل (عکس، فایل متنی، فایل اجرایی و …) درخواست کند.
▪ شکارچی می تواند شب به شکار برود یا روز. موتور جستجوگر هم ممکن است شب به سایت شما مراجعه کند یا روز. بنابراین همواره مطمئن باشید که سایت شما آپ است و موتور جستجوگر می تواند در آن به شکار فایلها بپردازد.
▪ غذای خوشمزه را می توانید با نتایج جستجوی دقیق و مرتبط مقایسه کنید. اگر شکارچی بهترین شکار را با خود به منزل ببرد اما غذایی خوشمزه و مطابق سلیقه مهمانان طبخ نگردد، تمام زحمات هدر رفته است.
▪ به عنوان آخرین نکته این بخش یاد آوری می کنم که به شکار اوریالی رعنا آن هم در منطقه حفاظت شده ابیورد (پارک ملی تندوره) اصلا فکر نکنید. اما توصیه می شود که حتما از طبیعت بکر آن دیدن فرمایید (بدون اسلحه!).

 

 

نوشته شده توسط محمد علی  | لینک ثابت |

کوکی ها دوشنبه دوازدهم فروردین 1387

 

 

کوکی عبارت است از یک پیغام که سرور به مرورگر ( Browser ) شما می فرستد. مرورگر شما این پیغام را در یک فایل متنی ( Text ) ذخیره می کند. پس از آن هر بار که که شما به آن سرور مراجعه می کنید یعنی یک صفحه از وب سایتی را که روی آن سرور قرار دارد باز می کنید.

 

 

 

 

تقریبا تمام سایت هایی که بازدید می کنید اطلاعاتی را در قالب یک فایل کوچک متنی (Text) بر روی کامپیوتر شما ذخیره می کنند به این فایل کوکی می گویند متل ذخیره شدن این فایل در فولدر Temporary Internet Files در اینترنت اکسپولرر و در نت اسکیپ در فولدر Cashe است در اپرا و موزیلا و نسخه های قدیمی تر اینترنت اکسپولرر در فولدر جدایی به نام کوکی است.
انوا مختلفی از کوکی ها وجود دارد و شما در نسخه های جدیدتر وب بروسر ها (Web Browsers) این امکان را دارید که انتخاب کنید کدام کوکی ها برروی کامپیوتر شما ذخیره شوند در صورتی که کوکی ها را کاملا غیر فعال کنید ممکن است بعضی سایت های اینترنتی را نتوانید ببیند و یا از بعضی امکانات مثل به یاد داشتن شناسه و رمز عبور شما در آن سایت متروم شوید و یا انتخاب هایی که داشتید مثل ساعت متلی و یا دمای هوای متلی و کلا از تنظیمات شخصی ای که در آن وب سایت انجام داده اید نتوانید استفاده کنید.


● کوکی ها چگونه مورد استفاده قرار می گیرند؟
همانطوری که گفتیم کوکی یک فایل است که توسط یک وب سایت برای تفظ اطلاعات بر روی کامپیوتر شما قرار می گیرد یک کوکی می تواند شامل اطلاعاتی باشد که شما در آن سایت وارد کرده اید مانند ای میل - آدرس - شماره تلفن و سایر اطلاعات شخصی - همچنین کوکی ها می توانند صفتات و یا کارهایی را که در آن وب سایت انجام داده اید مثل تعداد کلیک لینک های بازدید شده و مدت بازدیدرا نیز ضبط کنند. این به سایت کمک می کند تا دفعه بعد که به آن سایت بازگشتید اطلاعات شما را به خاطر داشته باشد و از وارد کردن تکراری اطلاعات خودداری کنید نمونه بارز این مطلب لاگ این ماندن شما در آن سایت است و یا پیغام های Welcome Back و یا تفظ تنظیماتی که درآن سایت انجام داده این به عنوان مثال می توان به خصوصی کردن صفته My MSN اشاره کرد. نکته ای را که باید به خاطر داشته باشید این است که هر وب سایت فقط می تواند از اطلاعاتی که شما وارد کرده اید استفاده کند نه بیشتر مثلا اگر ای میل خود را در آن سایت وارد نکرده اید آن وب سایت نمی تواند ای میل شما را به دست آورد و یا به سایر اطلاعات کامپیوتر شما دست یابد . مورد دیگر اینکه وب سایت ها فقط می توانند کوکی هایی را که خود ایجاد کرده اند بخوانند و نمی توانند از سایر کوکی های موجود استفاده کنند. وقتی که از یک وب سایت برای بار دوم بازدید می کنید آن وب سایت به دنبال کوکی مربوط به خود می گرد و در صورت وجود از آن استفاده می کند.( البته باز هم با توجه به تنظیماتی که انجام داده اید )


● انواع کوکی ها:


▪ کوکی های پایا - دائمی (presistent Cookies):
این نوع کوکی ها به عنوان یک فایل بر روی کامپیوتر شما ذخیره می شوند و بعد از بستن مرورگر اینترنتی شما پاک نخواهند شد و همچنان باقی می مانند. این کوکی ها قابلیت به روز شدن توسط سایت ایجاد کننده خود را دارند همچنین سایت اجازه دسترسی مستقیم به این کوکی ها رو نیز دارد تدود ۸۰ درصد کوکی های مورد استفاده از این نوع هستند.


▪ کوکی های موقت (Temporary Cookies):
کوکی هایی هستند که بعد از بستن مرورگر اینترنتی شما و یا خروج از سایت استفاده کننده از کوکی پاک می شوند.
نوع دیگر کوکی های موقت کوکی های زمان دار هستند که زمانی برای کار دارند و بعد از آن اصطلاتا Expire می شوند و از کار می افتند ولی پاک نمی شوند و در صورت بازدید مجدد از سایت ممکن است به روز رسانی شوند و مجددا مورد استفاده قرار بگیرند.

 
▪ کوکی های ناخوشایند؟* (Unsatisfactory cookies)
این کوکی ها اجازه دسترسی به اطلاعات خصوصی شما را برای استفاده دویاره بدون پرسیدن از شما دارند از این کوکی ها بیشتر در خرید های اینترنتی و سایت امن (SSL*) مورد استفاده قرار می گیرند.
مقایسه کوکی های متعلق به سایت اصلی (First Party) و کوکی های متعلق به سایت های دیگر (Third Party)


دوستان قبل از هر چیز اجازه بدین با دو مفهوم First& third party اشنا شویم این مفاهیم در تقیقت مفاهیم بیمه ای هستند :
▪ First Party: عضو اصلی یک خانواده و یا شرکت صاتب تقوق و مزایای اصلی کسی که بیمه نامه اصلی را داراست (Policy Holder)
▪ Second party : شرکت بیمه کننده
▪ Third Party : هر شخص سومی غیر از این دو کلا بقیه افراد


● و اما این مفاهیم در کوکی ها چه معنایی می دهند؟
▪ First Party : کوکی هایی هستند که فقط اطلاعات آنها به سایت که توسط آنها ایجاد شده اند فرستاده می شود و کار آنها همانطور که اشاره شد یادآوری اطلاعات ماست.
▪ Third Party : کوکی هایی هستند که اطلاعات را به چندین سایت مختلف غیر از آنچه بازدید می کنید می فرستند استفاده این کوکی ها معمولا تجاری است بدینگونه که شما از سایتی بازدید می کنید و آن سایت دارای بنرهای تجاری و تبلیغات از سایت دیگری (Third Party) می باشد در اینجاست که کوکی Third Party وارد عمل شده و اطلاعات شما را ثبت می کند به عنوان مثال صاتب تبلیغ با استفاده از این امکان می تواند ببیند که شما چه نوع تبلیغ هایی را بازدید می کنید و در کدام سایت ها. این نوع کوکی هم می توانند از نوع دائمی و هم موقت باشند. اصولا این نوع کوکی ها استاندارد نیستند و توسط مرورگرهای جدید بلوک می شوند. همچنین این کوکی ها ممکن است به هکر ها کمک کنند تا اطلاعات شخصی شما را بدست بیاورند.( برای جلوگیری از آخرین پچ های مرورگر خود استفاده کنید*) اصولا پیشنهاد می شود تا این کوکی ها را که هیچ استفاده مفیدی برای کاربر ندارند بلوک کنید.
کوکی عبارت است از یک پیغام که سرور به مرورگر ( Browser ) شما می فرستد. مرورگر شما این پیغام را در یک فایل متنی ( Text ) ذخیره می کند. پس از آن هر بار که که شما به آن سرور مراجعه می کنید ( یعنی یک صفحه از وب سایتی را که روی آن سرور قرار دارد باز می کنید. ) یا به عبارت دیگر هر بار که مرورگر شما (مثلاً اینترنت اکسپلورر ) در خواست یک صفحه از آن سرور می کند این پیغام را به آن سرور باز می گرداند.
هدف اصلی کوکی ها شناسایی کاربران است تا تنظیماتی را که کاربر بنا بر سلیقه خود دفعة قبل روی یک وب سایت مثلاً یاهو انجام داده اکنون هم بتواند صفحه را با همان تنظیمات دفعه قبل برایش باز کند. برای مثال فرض کنید در Hotmail یک ایمیل درست کرده اید و اکنون بعد از چند روز دوباره وارد سایت Hotmail می شوید تا با وارد کردن ID (یا شناسه ) و پسورد وارد ایمیل خود شوید و مشاهده می کنید که با باز شدن صفحه ID شما از قبل نوشته شده است یا حتی اگر از قبل این امکان را ایجاد کرده باشید پسورد شما هم وارد شده فقط کافیست اینتر را بزنید و وارد ایمیل خود شوید. و زمانیکه در گوگل زبان خود را انتخاب می کنید و دفعه بعد که وارد گوگل می شوید و زبان مورد نظر شما به طور اتوماتیک انتخاب شده است همه این کارها و بسیاری از کارهای دیگر اینچنینی بوسیله کوکی ها انجام می شود در حقیقت از طریق کوکی ها سرور وب صفحات را مطابق عادت و سلیقه شما باز می کند و به این طریق در وقت و حوصله شما صرفه جویی می شود.


● مشکلات کوکی ها
کوکی ها مکانیزم کاملی برای شناسایی نیستند، ولی کارهایی را ممکن می سازند که شاید بدون آنها انجام همین کارهای ساده غیر ممکن بود. در اینجا به بررسی چند مشکل که از کارایی کوکی ها می کاهد می پردازیم.
افراد معمولاً از کامپیوتر ها به طور مشترک استفاده می کنند. هر کامپیوتری که در یک مکان عمومی مانند محل کار یا حتی در خانه معمولاً‌ به طور اشتراکی چند نفر از آن استفاده می کنند. و چندین نفر در زمان های مختلف بوسیله این کامپیوتر به اینترنت متصل می شوند. کوکی ها نمی توانند نیاز همه آنها را همزمان برآورده کنند. فرض کنید از یک مکان عمومی مانند یک کافی نت در حال خرید از یک فروشگاه اینترنتی هستید. این فروشگاه اینترنتی روی کامپیوتری که از آن برای خرید استفاده می کنید یک کوکی قرار می دهد تا اگر بار دیگر وارد این فروشگاه اینترنتی شدید حساب شما را استفاده کند. فروشگاههای اینترنتی معمولاً در این زمینه بسیار هشدار می دهند. یا فرض کنید که شما با استفاده از کامپیوتر شخصی همسرتان از فروشگاه اینترنتی آمازون خرید کرده اید و حال اگر همسرتان بعد از شما برای خرید وارد آمازون شود فقط با یک کلیک می تواند خرید کند البته با حساب شما!
در یک کامپیوتر با سیستم عاملی مانند ویندوز NT یا یونیکس که حسابها به طور مناسب و درست در اختیار کاربران قرار می گیرند کمتر این مشکلات پدید می آیند.
اگر کوکی ها پاک شوند. اگر شما با مرورگر خود ( مانند اینترنت اکسپلورر ) مشکل دارید. و از شرکت پشتیبانی کنندة این مرورگر کمک بخواهید ممکن است اولین چیزی که به شما بگویند تا انجام دهید پاک کردن temporary Internet files یا همان فایلهای موقت اینترنتی در شاخه ویندوز باشد. زمانیکه این کار را می کنید تمام کوکی ها را از دست می دهید و اگر سایتی را که قبلاً بازدید کرده اید بعد از این عمل دوباره بازدید کنید آن سایت شما را به عنوان یک کاربر جدید فرض خواهد کرد و برای شما یک کوکی جدید می فرستد. و به همین علت است که بعضی از سایتها از شما می خواهند که در آنها ثبت نام کنید ( یا اصطلاحاً رجیستر شوید. ) جون اگر با یک کلمه کاربری ( User Name ) و یک کلمه عبور ( Password ) شما می توانید وارد حوزه شخصی خود در آن سایت شوید حتی اگر فایل کوکی را از دست داده باشید.
چندین کامپیوتر. افراد زیادی در روز از بیش از یک کامپیوتر برای دستیابی به اینترنت استفاده می کنند. به عنوان مثال اگر شما یک کامپیوتر در محل کار و یک کامپیوتر در خانه و یک لپ تاپ برای خارج از این دو محل استفاده می کنید برای هر کامپیوتری که با آن به یک وب سایت متصل می شوید کوکی های جداگانه برای هر کامپیوتر ارسال می شود و این سبب می شود که تنظیمات خود را برای هر کامپیوتر به طور جداگانه انجام دهید که خسته کننده است.
حل مشکلات مذکور احتمالاً به همین سادگی ها هم نیست مگر اینکه از کاربر خواسته شود در سایت مذکور ثبت نام کند.

 


 

نوشته شده توسط محمد علی  | لینک ثابت |

درباره IP دوشنبه دوازدهم فروردین 1387

 

Ip شماره ایست که به هر کامپیوتر متصل به اینترنت داده میشود تا بتوان به کمک آن شماره به آن کامپیوترها دسترسی داشت.

 

 

این عدد برای کامپیوترهایی که حالت سرور دارند و نیز کامپیوترهای کلاینتی که معمولا به روشی غیر از شمارهگیری (Dial Up) به اینترنت وصل هستند، عددی ثابت و برای دیگران عددی متغیر است.و در هر بار وصل شدن به اینترنت این شماره عوض میشود یعنی هر بار که شما با شرکت ISP خود تماس گرفته و به اینترنت وصل میشوید، عددی جدید به شما نسبت داده میشود.
این عدد یک عدد ۳۲ بیتی است و برای راحتی بهصورت زیر نوشته میشود:
xxx.xxx.xxx.xxx که منظور از xxx عددی بین ۰ تا ۲۵۵ است (البته بعضی شمارهها قابل استفاده نیست ). مثلا ممکن است آدرس شما به صورت ۱۹۵.۲۱۹.۱۷۶.۶۹ باشد. حتی اسمهایی مثل http://www.yahoo.com که برای اتصال استفاده میکنید، در نهایت باید به یک IP تبدیل شود، تا شما سایت یاهو را ببینید.
در IP معمولا xxx اولی معنای خاصی دارد، که بعدا توضیح میدهم… فقط این را بگویم که اگر به روش Dial Up به اینترنت وصل شوید، معمولا عددی که به عنوان xxx اول میگیرید، مابین ۱۹۲ تا ۲۲۳ خواهد بود.این توضیح برای تشخیص کامپیوترهای کلاینت از سرور (حداقل در ایران) بسیار میتواند مفید باشد.
بعد از اتصال به اینترنت برای به دست آوردن IP خود، از دستور IPCONFIG یا در command prompt استفاده کنید.


● پورت (Port):
محلی است که دادهها وارد با خارج میشوند. در مبحث هک معمولا با پورتهای نرم افزاری سروکار داریم که به هر کدام عددی نسبت میدهیم. این اعداد بین ۱ و ۶۵۵۳۵ هستند. معمولا به یک سری از پورتها کار خاصی را نسبت میدهند و بقیه بهصورت پیشفرض برای استفاده شما هستند. پورتهای که فعال هستند، هرکدام توسط یک نرمافزار خاص مدیریت میشوند. مثلا پورت ۲۵ برای ارسال Email است، بنابراین باید توسط یک نرمافزار این کار انجام شود و این نرمافزار بر روی پورت ۲۵ منتظر (فالگوش) میماند. اینجا ممکن است شخصی از فلان نرمافزار و دیگری از بهمان نرمافزار استفاده کند ولی بههر حال پورت ۲۵ همیشه برای ارسال Email است.
و پورتی که یاهو مسنجر از آن استفاده میکند ۵۰۵۰ هست. از پورت های مهم : ۷۹ ۱۱۰,۱۳۹,۲۱,۷,۱۵,۲۳,۱۱۹و….که بعد در موردشان بیشتر توضیح میدم.
اولین نکتهای که لازم است بگویم اینه که وقت خود را برای هک کردن کامپیوترهای کلاینت هدر ندهید (اگرچه برای افراد مبتدی کار با نرمافزاری مثل Sub۷ زیاد هم بد نیست ولی نباید زیادهروی کرد) علت هم اینه که هربار که به اینترنت وصل میشوند ip جدیدی به آنها اختصاص پیدا میکنه و زحماتتون هدر میره .


● یافتن آدرس IP
با وجود اینکه به احتمال قوی این مقاله نه تنها کاملترین نوشته در مورد روشهای یافتن IP به زبان فارسی، بلکه به طور کلی کاملترین نوشته در این زمینه بر روی اینترنت می باشد، فراموش نکنید که روشهای یافتن IP به این موارد محدود نمی شوند و به همین دلیل در زیر ابتدا مقدمه ای در مورد کلیت روشهای یافتن IP و مجاز یا غیرمجاز بودن آنها آورده ایم و سپس به چند روش مهم اشاره کرده ایم.
هر بار که یک کامپیوتر به کامپیوتر دیگری متصل می شود، حداقل اطلاعاتی که باید به آن بدهد آدرس IP خود است؛ بنابراین یافتن IP کسی که به دلیلی قصد اتصال به رایانه شما را داشته است نه تنها غیر قانونی نیست بلکه یک موضوع کاملاً طبیعی است. تمامی روشهای یافتن IP به نوعی به این اصل کلی برمی گردند. شاید به نظرتان بیاید که هنگامی که با کسی روی مسنجر صحبت می کنید باید کامپیوترهای شما به هم متصل باشند و بنابر این به سادگی بتوان IP فرد مقابل را به دست آورد، اما مسنجرهای معتبر مانند Yahoo یا MSN در حقیقت میزبان خود را بین شما و فرد مقابل قرار می دهند به این صورت که شما و دوستتان هر دو به سرور مسنجر متصل می شوید و همه پیامها از آن عبور می کنند. پس پیامی که شما می نویسید وارد سرور مسنجر می شود و سپس از طریق سرور مسنجر به فرد مقابلتان می رسد و بالعکس. اما نگذارید این موضوع شما را ناامید کند! هنگامی که شما و دوستتان در یک بازی مسنجری شرکت کنید یا فایلی را به طور مستقیم برای او بفرستید دو کامپیوتر به طور مستقیم به هم متصل هستند! این روش یکی از مناسبترین روشهاست. در زیر چند روش مناسب یافتن IP را برای شما توضیح می دهیم، اما قبل از آن، نکته مهمی را یادآوری می کنیم: اگر کسی از اینترنت قطع شود، IP او عوض می شود! پس اگر شما امروز IP کسی را به دست آورید که با خط تلفن و مودم به اینترنت وصل می شود، ممکن است ۳۰ ثانیه بعد او Disconnect کند و دوباره Connect شود که در این شرایط قاعدتاً IP دیگری خواهد داشت که این موضوع اطلاع قبلی شما را بی فایده می کند! اما اگر کسی به هردلیل قصد حمله و آزار شما را داشت، بلافاصله IP او را به دست آورید که از طریق آن بتوانید به طور قانونی از وی شکایت کنید. تمامی مدارک را نگه دارید. من حاضرم به محض دریافت IP آنها و مدارکی که دلالت به مهاجم بودن آنها کند، اطلاعات کامل مربوط به صاحب IP شامل شماره تلفن و آدرس ایمیل او را برای شما ارسال کنم تا از این طریق و با دادن زمان دقیقی که فردی با آن IP قصد آزار شما را داشته است به صاحب IP، وی را به دام بیندازید. از طرف دیگر اگر کسی از Proxy استفاده کند، به دست آوردن IP او بسیار دشوار می شود (اگر فرد Java Script را از کار نینداخته باشد با استفاده از آن می توانید IP را به دست آورید!)


● خواندن IP از طریق ایمیل:
هنگامی که شما یک ایمیل از فردی می گیرید، معمولاً آدرس IP وی در آن نامه وجود دارد. ابتدا باید با رفتن به قسمت تنظیمات ایمیل خود آن را در حالتی قرار دهید که تمامی Header نامه را به شما نشان دهد که با کمی گردش در قسمت تنظیمات ایمیل خود آن را پیدا خواهید کرد. حال به بالای ایمیل دقت کنید و به دنبال عبارت Received: from باشید. شما معمولاً دو یا چند بار عبارت "Received: from" را در بالای ایمیل خواهید دید که ما فقط با پایینی کار داریم که معمولاً کمی با بالاییها فاصله دارد و بعد از Message ID قرار می گیرد. آدرس IP فرستنده ایمیل درست در ابتدای این عبارت قرار می گیرد. دادن روش دقیق غیر ممکن است، اما معمولاً همانطور که گفتیم در پایینترین Received باید به دنبال IP باشید. با این حال در شرایطی که فقط در بالاترین Received عددی شبیه IP مشاهده کنید، IP همان است. از سوی دیگر بسیاری از میزبانان ایمیل، راه آسانتری هم برای کمک به شما در نظر می گیرند به این صورت که قسمتی با نامی شبیه به X-Originating-Ip برای شما قرار می دهند و IP فرستنده نامه را در آن می نویسند.
▪ اما یک استثنا: اگر فرد برای فرستادن ایمیل از فرمهای موجود در برخی سایتها مانند سایتهایی که اجازه ارسال یک خبر یا کارت را می دهند یا سایتهایی که ادعای ارسال ایمیل فارسی را دارند (هرچند واقعاً فارسی تایپ کردن در یاهو از اکثر آنها بهتر است) یا فرمهای "تماس با ما" در سایتها استفاده کنند، بعید است IP آنها در ایمیل شما باشد و معمولاً IP سرور خود سایت را در آن می بینید.


● به دست آوردن IP از طریق سایت خودتان:
اگر سایت یا وبلاگی دارید، راههای بسیاری برای به دست آوردن IP بازدیدکنندگانتان دارید و با دادن آدرس سایت یا وبلاگتان به یکی از دوستان می توانید IP او را به دست آورید. از آنجایی که در یک لحظه ممکن است چندین بازدید کننده داشته باشید، بهتر است صفحه زیبایی مخصوص این کار بسازید که هیچ لینکی به آن نباشد و آن را برای به دست آوردن IP مورد استفاده قرار دهید.
برای این کار دو روش اصلی داریم:
۱) برنامه نویسی: با کمی جستجو در اینترنت کدهای بسیار کوتاهی را می یابید که IP را به دست می دهند و به سادگی می توانید آن را به همراه تاریخ و ساعت در یک فایل متنی یا پایگاه داده ذخیره کنید.
۲) استفاده از سایتهای دیگر: اکثر شمارنده ها این امکان را به شما می دهند که IP بازدید کنندگان صفحات خود (حداقل چند بازدید کننده اخیر) را ببینید. پس با نصب یک شمارنده روی آن صفحه ای که گفتیم، IP به دست آمده است.


● به دست آوردن IP از طریق مسنجرها:
همانطور که در مقدمه گفتیم، فقط هنگامی که شما در حال ارسال یا دریافت فایلی به طور مستقیم (یا در برخی بازیهای مسنجری) باشید می توانید از این روش استفاده کنید. این روش که به روش Netstat معروف است، از همه روشها معروفتر است ولی به نظر من به خوبی روشهای بالا نیست. با کمی Social Engineering می توان هر کسی را راضی به دریافت یک فایل یا عکس کرد. بهتر است حجم فایل کم نباشد که فرصت کافی داشته باشید. البته اگر از AOL مسنجر استفاده می کنید، در منوهای آن گزینه ای برای برقراری Direct connection خواهید دید که مناسبتر است. هنگامی که فردی در حال دریافت یا فرستادن فایل به شما به طور مستقیم (نه روش فرستادن فایل با استفاده از Upload در یاهو مسنجر) باشد، با استفاده از Netstat می توانید IP او را ببینید. با توجه به شلوغ بودن خروجی Netstat یکبار قبل از آغاز به گرفتن/فرستادن فایل و بار دیگر بعد از آن این خروجی را بگیرید تا IP فرد را که به تازگی به لیست اضافه شده تشخیص دهید. برای ساده شدن کار بهتر است تمامی برنامه هایی که به هر طریق از اینترنت استفاده می کنند را ببندید که از شلوغی لیست کم شود. اگرچه در بیشتر راهنماها گفته می شود از پسوند n- استفاده کنید، به طور معمول در ایران استفاده نکردن از آن بهتر است. تنها تاثیر n- این است که تمام آدرسها را به طور عددی نشان می دهد و این کار یافتن آدرس IP ایرانیها را که به طور معمول به هر حال به شکل عددی است، در میان عددهای دیگر دشوارتر می کند.
برای اجرای netstat کافی است cmd.exe را از run اجرا کنید و به سادگی در آن تایپ کنید netstat و enter را فشار دهید. لیستی از تمامی اتصالهای موجود بین کامپیوتر شما و کامپیوترهای دیگر را مشاهده خواهید کرد. حال پس از برقراری ارتباط، دوباره این کار را تکرار کنید، آدرس جدید آدرس IP فرد مورد نظر است. اگر در لیست آدرسهای عددی ندیدید، از netstat -n استفاده کنید. با کمی تمرین این روش برایتان آسان می شود. یک روش کمکی استفاده از روش رو به رو است: ‘netstat > temp۱.txt’ که این کار خروجی netstat را به درون فایل temp۱.txt می ریزد. (که اگر وجود نداشته باشد ساخته می شود و اگر از قبل موجود باشد اطلاعات قبلی آن پاک می شود!) و سپس پس از برقراری اتصال، ‘netstat > temp۲.txt’ را وارد می کنید و سر فرصت تفاوت فایلها را بررسی می کنید.


● به دست آوردن IP از طریق دادن IP خودتان:
مسخره ترین روش به دست آوردن IP آدرس این است که اول IP خودتان را به آنها بدهید تا شاید روی آن کلیک کنند و IP آنها به دست شما بیفتد! متاسفانه برنامه هایی که برای به دست آوردن IP از اینرنت می گیرید یا روی CDهای بی ارزشی که به قیمت زیادی از بازار می خرید پیدا می کنید، از این روش استفاده می کنند. IP شما را به طور واضح یا کمی کد شده به فرد می دهند یا از شما می خواهند که خودتان آن لینک را که چیزی جز IP شما نیست به او بدهید تا اگر روی آن کلیک کرد IP او را به شما بدهد! شکی نیست که این روش غیر منظقی ترین روش است و بهتر است از خیر چنین برنامه هایی بگذرید! کار پیچیده ای هم نمی کنند، Port خاصی را زیر نظر می گیرند (کاری که با Netstat خودتان هم می توانستید انجام دهید) و لینکی می سازند که با کلیک روی آن فرد به آن port شما متصل شود. جدای از خطرات این روش و مشکلات آن با Firewallها، این کار به طور کلی صحیح نیست اما روشی بسیار مشابه آن وجود دارد که کمی بهتر است. اگر از web server یا ftp server موجود در IIS ویندوز (یا هر میزبان دیگری) استفاده کنید و به این شکل سایتی به راه بیندازید، باز هم با دادن IP خودتان این شانس را دارید که IP آنها را هم به دست آورید.

 

 

نوشته شده توسط محمد علی  | لینک ثابت |

شبکه اترنت (Ethernet) چیست؟ دوشنبه دوازدهم فروردین 1387

 

دستیابی به اطلاعات با روش های مطمین و با سرعت بالا یکی از رموز موفقیت هر سازمان و موسسه است.

 

 

طی سالیان اخیر هزاران پرونده و کاغذ که حاوی اطلاعات با ارزش برای یک سازمان بوده ، در کامپیوتر ذخیره شده اند. با تغذیه دریایی از اطلاعات به کامپیوتر ، امکان مدیریت الکترونیکی اطلاعات فراهم شده است . کاربران متفاوت در اقصی نقاط جهان قادر به اشتراک اطلاعات بوده و تصویری زیبا از همیاری و همکاری اطلاعاتی را به نمایش می گذارند. شبکه های کامپیوتری در این راستا و جهت نیل به اهداف فوق نقش بسیار مهمی را ایفاء می نمایند.
اینترنت که عالی ترین تبلور یک شبکه کامپیوتری در سطح جهان است، امروزه در مقیاس بسیار گسترده ای استفاده شده و ارایه دهندگان اطلاعات ، اطلاعات و یا فرآورده های اطلاعاتی خود را در قالب محصولات تولیدی و یا خدمات در اختیار استفاده کنندگان قرار می دهند.
وب که عالی ترین سرویس خدماتی اینترنت می باشد کاربران را قادر می سازد که در اقصی نقاط دنیا اقدام به خرید، آموزش ، مطالعه و … نمایند.
با استفاده از شبکه، یک کامپیوتر قادر به ارسال و دریافت اطلاعات از کامپیوتر دیگر است .
اینترنت نمونه ای عینی از یک شبکه کامپیوتری است . در این شبکه میلیون ها کامپیوتر در اقصی نقاط جهان به یکدیگر متصل شده اند. اینترنت شبکه ای است مشتمل بر زنجیره ای از شبکه های کوچکتراست . نقش شبکه های کوچک برای ایجاد تصویری با نام اینترنت بسیار حایز اهمیت است . تصویری که هر کاربر با نگاه کردن به آن گمشده خود را در آن پیدا خواهد کرد.
در این بخش به بررسی شبکه های کامپیوتری و جایگاه مهم آنان در زمینه تکنولوژی اطلاعات و مدیریت الکترونیکی اطلاعات خواهیم داشت . شبکه های محلی و شبکه های گسترده تاکنون شبکه های کامپیوتری بر اساس مولفه های متفاوتی تقسیم بندی شده اند. یکی از این مولفه ها ” حوزه جغرافیایی ” یک شبکه است .
بر همین اساس شبکه ها به دو گروه عمده LAN)Local area network) و WAN)Wide area network) تقسیم می گردند.
در شبکه های LAN مجموعه ای از دستگاه های موجود در یک حوزه جغرافیایی محدود، نظیر یک ساختمان به یکدیگر متصل می گردند .
در شبکه های WAN تعدادی دستگاه که از یکدیگر کیلومترها فاصله دارند به یکدیگر متصل خواهند شد. مثلا” اگر دو کتابخانه که هر یک در یک ناحیه از شهر بزرگی مستقر می باشند، قصد اشتراک اطلاعات را داشته باشند، می بایست شبکه ای WAN ایجاد و کتابخانه ها را به یکدیگر متصل نمود. برای اتصال دو کتابخانه فوق می توان از امکانات مخابراتی متفاوتی نظیر خطوط اختصاصی (Leased) استفاده نمود. شبکه های LAN نسبت به شبکه های WAN دارای سرعت بیشتری می باشند. با رشد و توسعه دستگاههای متفاوت مخابراتی میزان سرعت شبکه های WAN ، تغییر و بهبود پیدا کرده است . امروزه با بکارگیری و استفاده از فیبر نوری در شبکه های LAN امکان ارتباط دستگاههای متعدد که در مسافت های طولانی نسبت بیکدیگر قرار دارند، فراهم شده است .
اترنت در سال ۱۹۷۳ پژوهشگری با نام ” Metcalfe” در مرکز تحقیقات شرکت زیراکس، اولین شبکه اترنت را بوجود آورد. هدف وی ارتباط کامپیوتر به یک چاپگر بود. وی روشی فیزیکی بمنظور کابل کشی بین دستگاههای متصل بهم در اترنت ارایه نمود. اترنت در مدت زمان کوتاهی بعنوان یکی از تکنولوژی های رایج برای برپاسازی شبکه در سطح دنیا مطرح گردید. همزمان با پیشرفت های مهم در زمینه شبکه های کامپیوتری ، تجهیزات و دستگاه های مربوطه، شبکه های اترنت نیز همگام با تحولات فوق شده و قابلیت های متفاوتی را در بطن خود ایجاد نمود. با توجه به تغییرات و اصلاحات انجام شده در شبکه های اترنت ،عملکرد و نحوه کار آنان نسبت به شبکه های اولیه تفاوت چندانی نکرده است .
در اترنت اولیه، ارتباط تمام دستگاه های موجود در شبکه از طریق یک کابل انجام می گرفت که توسط تمام دستگاهها به اشتراک گذاشته می گردید. پس از اتصال یک دستگاه به کابل مشترک ، می بایست پتانسیل های لازم بمنظور ایجاد ارتباط با سایر دستگاههای مربوطه نیز در بطن دستگاه وجود داشته باشد (کارت شبکه ) . بدین ترتیب امکان گسترش شبکه بمنظور استفاده از دستگاههای چدید براحتی انجام و نیازی به اعمال تغییرات بر روی دستگاههای موجود در شبکه نخواهد بود. اترنت یک تکنولوژی محلی (LAN) است. اکثر شبکه های اولیه در حد و اندازه یک ساختمان بوده و دستگاهها نزدیک به هم بودند. دستگاههای موجود بر روی یک شبکه اترنت صرفا” قادر به استفاده از چند صد متر کابل بیشترنبودند.اخیرا” با توجه به توسعه امکانات مخابراتی و محیط انتقال، زمینه استقرار دستگاههای موجود در یک شبکه اترنت با مسافت های چند کیلومترنیز فراهم شده است . پروتکل پروتکل در شبکه های کامپیوتری به مجموعه قوانینی اطلاق می گردد که نحوه ارتباطات را قانونمند می نماید. نقش پروتکل در کامپیوتر نظیر نقش زبان برای انسان است . برای مطالعه یک کتاب نوشته شده به فارسی می بایست خواننده شناخت مناسبی از زبان فارسی را داشته باشد. بمنظور ارتباط موفقیت آمیز دو دستگاه در شبکه می بایست هر دو دستگاه از یک پروتکل مشابه استفاده نمایند. اصطلاحات اترنت شبکه های اترنت از مجموعه قوانین محدودی بمنظور قانونمند کردن عملیات اساسی خود استفاده می نمایند.


بمنظور شناخت مناسب قوانین موجود لازم است که با برخی از اصطلاحات مربوطه در این زمینه بیشتر آشنا شویم :
▪ Medium (محیط انتقال ) . دستگاههای اترنت از طریق یک محیط انتقال به یکدیگر متصل می گردند.
▪ Segment (سگمنت ) . به یک محیط انتقال به اشتراک گذاشته شده منفرد، ” سگمنت ” می گویند.
▪ Node ( گره ) . دستگاههای متصل شده به یک Segment را گره و یا ” ایستگاه ” می گویند.
▪ Frame (فریم) . به یک بلاک اطلاعات که گره ها از طریق ارسال آنها با یکدیگر مرتبط می گردند، اطلاق می گردد فریم ها مشابه جملات در زبانهای طبیعی ( فارسی، انگلیسی … ) می باشند. در هر زبان طبیعی برای ایجاد جملات، مجموعه قوانینی وجود دارد مثلا” یک جمله می بایست دارای موضوع و مفهوم باشد. پروتکل های اترنت مجموعه قوانین لازم برای ایجاد فریم ها را مشخص خواهند کرد .اندازه یک فریم محدود بوده ( دارای یک حداقل و یک حداکثر ) و مجموعه ای از اطلاعات ضروری و مورد نیار می بایست در فریم وجود داشته باشد. مثلا” یک فریم می بایست دارای آدرس های مبداء و مقصد باشد. آدرس های فوق هویت فرستنده و دریافت کننده پیام را مشخص خواهد کرد. آدرس بصورت کاملا” اختصاصی یک گره را مشخص می نماید.( نظیر نام یک شخص که بیانگر یک شخص خاص است ) .
دو دستگاه متفاوت اترنت نمی توانند دارای آدرس های یکسانی باشند. یک سیگنال اترنت بر روی محیط انتقال به هر یک از گره های متصل شده در محیط انتقال خواهد رسید. بنابراین مشخص شدن آدرس مقصد، بمنظوردریافت پیام نقشی حیاتی دارد. مثلا” در صورتیکه کامپیوتر B ( شکل بالا) اطلاعاتی را برای چاپگر C ارسال می دارد کامپیوترهای A و D نیز فریم را دریافت و آن را بررسی خواهند کرد. هر ایستگاه زمانیکه فریم را دریافت می دارد، آدرس آن را بررسی تا مطمین گردد که پیام برای وی ارسال شده است یا خیر؟ در صورتیکه پیام برای ایستگاه مورد نظر ارسال نشده باشد، ایستگاه فریم را بدون بررسی محتویات آن کنار خواهد گذاشت ( عدم استفاده ).
یکی از نکات قابل توجه در رابطه با آدرس دهی اترنت، پیاده سازی یک آدرس Broadcast است . زمانیکه آدرس مقصد یک فریم از نوع Broadcast باشد، تمام گره های موجود در شبکه آن را دریافت و پردازش خواهند کرد. CSMA/CD تکنولوژی CSMA/CD )carrier-sense multiple access with collision detection ) مسیولیت تشریح و تنظیم نحوه ارتباط گره ها با یکدیگررا برعهده دارد. با اینکه واژه فوق پیچیده بنظر می آید ولی با تقسیم نمودن واژه فوق به بخش های کوچکتر، می توان با نقش هر یک از آنها سریعتر آشنا گردید.


بمنظور شناخت تکنولوژی فوق مثال زیر را در نظر بگیرید :
فرض کنید سگمنت اترنت، مشابه یک میز ناهارخوری باشد. چندین نفر ( نظیر گره ) دور تا دور میز نشسته و به گفتگو مشغول می باشند. واژه multiple access ( دستیابی چندگانه) بدین مفهوم است که : زمانیکه یک ایستگاه اترنت اطلاعاتی را ارسال می دارد تمام ایستگاههای دیگر موجود ( متصل ) در محیط انتقال ، نیز از انتقال اطلاعات آگاه خواهند شد.(.نظیر صحبت کردن یک نفر در میز ناهار خوری و گوش دادن سایرین ). فرض کنید که شما نیز بر روی یکی از صندلی های میز ناهار خوری نشسته و قصد حرف زدن را داشته باشید، در همان زمان فرد دیگری در حال سخن گفتن است در این حالت می بایست شما در انتظار اتمام سخنان گوینده باشید. در پروتکل اترنت وضعیت فوق carrier sense نامیده می شود.قبل از اینکه ایستگاهی قادر به ارسال اطلاعات باشد می بایست گوش خود را بر روی محیط انتقال گذاشته و بررسی نماید که آیا محیط انتقال آزاد است ؟ در صورتیکه صدایی از محیط انتقال به گوش ایستگاه متقاضی ارسال اطلاعات نرسد، ایستگاه مورد نظر قادر به استفاده از محیط انتقال و ارسال اطلاعات خواهد بود. Carrier-sense multiple access شروع یک گفتگو را قانونمند و تنظیم می نماید ولی در این رابطه یک نکته دیگر وجود دارد که می بایست برای آن نیز راهکاری اتخاذ شود.فرض کنید در مثال میز ناهار خوری در یک لحظه سکوتی حاکم شود و دو نفر نیز قصد حرف زدن را داشته باشند.در چنین حالتی در یک لحظه سکوت موجود توسط دو نفر تشخیص و بلافاصله هر دو تقریبا” در یک زمان یکسان شروع به حرف زدن می نمایند.چه اتفاقی خواهد افتاد ؟ در اترنت پدیده فوق را تصادم (Collision) می گویند و زمانی اتفاق خواهد افتاد که دو ایستگاه قصد استفاده از محیط انتقال و ارسال اطلاعات را بصورت همزمان داشته باشند. در گفتگوی انسان ها ، مشکل فوق را می توان بصورت کاملا” دوستانه حل نمود. ما سکوت خواهیم کرد تا این شانس به سایرین برای حرف زدن داده شود.همانگونه که در زمان حرف زدن من، دیگران این فرصت را برای من ایجاد کرده بودند! ایستگاههای اترنت زمانیکه قصد ارسال اطلاعات را داشته باشند، به محیط انتقال گوش فرا داده تا به این اطمینان برسند که تنها ایستگاه موجود برای ارسال اطلاعات می باشند. در صورتیکه ایستگاههای ارسال کننده اطلاعات متوجه نقص در ارسال اطلاعات خود گردند ،از بروز یک تصادم در محیط انتقال آگاه خواهند گردید. در زمان بروز تصادم ، هر یک از ایستگاههای مربوطه به مدت زمانی کاملا” تصادفی در حالت انتظار قرار گرفته و پس از اتمام زمان انتظار می بایست برای ارسال اطلاعات شرط آزاد بودن محیط انتقال را بررسی نمایند! توقف تصادفی و تلاش مجدد یکی از مهمترین بخش های پروتکل است .


محدودیت های اترنت یک شبکه اترنت دارای محدودیت های متفاوت از ابعاد گوناگون (بکارگیری تجهیزات ) است .طول کابلی که تمام ایستگاهها بصورت اشتراکی از آن بعنوان محیط انتقال استفاده می نمایند یکی از شاخص ترین موارد در این زمنیه است . سیگنال های الکتریکی در طول کابل بسرعت منتشر می گردند. همزمان با طی مسافتی، سیگنال ها ضعیف می گردند. وچود میدان های الکتریکی که توسط دستگاههای مجاور کابل نظیرلامپ های فلورسنت ایجاد می گردد ، باعث تلف شدن سیگنال می گردد. طول کابل شبکه می بایست کوتاه بوده تا امکان دریافت سیگنال توسط دستگاه های موجود در دو نقطه ابتدایی و انتهایی کابل بصورت شفاف و با حداقل تاخیر زمانی فراهم گردد. همین امر باعث بروز محدودیت در طول کابل استفاده شده، می گردد پروتکل CSMA/CD امکان ارسال اطلاعات برای صرفا” یک دستگاه را در هر لحظه فراهم می نماید، بنابراین محدودیت هایی از لحاظ تعداد دستگاههایی که می توانند بر روی یک شبکه مجزا وجود داشته باشند، نیز بوجود خواهد آمد. با اتصال دستگاه های متعدد (فراوان ) بر روی یک سگمنت مشترک، شانس استفاده از محیط انتقال برای هر یک از دستگاه های موجود بر روی سگمنت کاهش پیدا خواهد کرد. در این حالت هر دستگاه بمنظور ارسال اطلاعات می بایست مدت زمان زیادی را در انتظار سپری نماید . تولید کنندگان تجهیزات شبکه دستگاه های متفاوتی را بمنظور غلبه بر مشکلات و محدودیت گفته شده ، طراحی و عرضه نموده اند. اغلب دستگاههای فوق مختص شبکه های اترنت نبوده ولی در سایر تکنولوژی های مرتبط با شبکه نقش مهمی را ایفاء می نمایند. تکرارکننده (Repeater) اولین محیط انتقال استفاده شده در شبکه های اترنت کابل های مسی کواکسیال بود که Thicknet ( ضخیم) نامیده می شوند. حداکثر طول یک کابل ضخیم ۵۰۰ متر است . در یک ساختمان بزرگ ، کابل ۵۰۰ متری جوابگوی تمامی دستگاه های شبکه نخواهد بود. تکرار کننده ها با هدف حل مشکل فوق، ارایه شده اند. . تکرارکننده ها ، سگمنت های متفاوت یک شبکه اترنت را به یکدیگر متصل می کنند. در این حالت تکرارکننده سیگنال ورودی خود را از یک سگمنت اخذ و با تقویت سیگنال آن را برای سگمنت بعدی ارسال خواهد کرد. بدین تزتیب با استفاده از چندین تکرار کننده و اتصال کابل های مربوطه توسط آنان ، می توان قطر یک شبکه را افزایش داد. ( قطر شبکه به حداکثر مسافت موجود بین دو دستگاه متمایز در شبکه اطلاق می گردد ) Bridges و سگمنت شبکه های اترنت همزمان با رشد (بزرگ شدن) دچار مشکل تراکم می گردند. در صورتیکه تعداد زیادی ایستگاه به یک سگمنت متصل گردند، هر یک دارای ترافیک خاص خود خواهند بود . در شرایط فوق ، ایستگاههای متعددی قصد ارسال اطلا عات را دارند ولی با توجه به ماهیت این نوع از شبکه ها در هر لحظه یک ایستگاه شانس و فرصت استفاده از محیط انتقال را پیدا خواهد کرد. در چنین وضعیتی تعداد تصادم در شبکه افزایش یافته و عملا” کارآیی شبکه افت خواهد کرد.


یکی از راه حل های موجود بمنظور برطرف نمودن مشکل تراکم در شبکه تقسیم یک سگمنت به چندین سگمنت است . با این کار برای تصادم هایی که در شبکه بروز خواهد کرد، دامنه وسیعتری ایجاد می گردد.راه حل فوق باعث بروز یک مشکل دیگر می گردد: سگمنت ها قادر به اشتراک اطلاعات با یکدیگر نخواهند بود. بمنظور حل مشکل فوق، Bridges در شبکه اترنت پیاده سازی شده است . Bridge دو و یا چندین سگمنت را به یکدیگر متصل خواهد کرد. بدین ترتیب دستگاه فوق باعث افزایش قطر شبکه خواهد شد. عملکرد Bridge از بعد افزایش قطر شبکه نظیر تکرارکننده است ، با این نفاوت که Bridge قادر به ایجاد نظم در ترافیک شبکه نیز خواهد بود . Bridge نظیر سایر دستگاههای موجود در شبکه قادر به ارسال و دریافت اطلاعات بوده ولی عملکرد آنها دقیقا” مشابه یک ایستگاه نمی باشد. Bridge قادر به ایجاد ترافیکی که خود سرچشمه آن خواهد بود، نیست ( نظیر تکرارکننده ) .Bridge صرفا” چیزی را که از سایر ایستگاهها می شنود ، منعکس می نماید. ( Bridge قادر به ایجا د یک نوع فریم خاص اترنت بمنظور ایجاد ارنباط با سایر Bridge ها می باشند ) همانگونه که قبلا” اشاره گردید هر ایستگاه موجود در شبکه تمام فریم های ارسال شده بر روی محیط انتقال را دریافت می نماید.(صرفنظر ازاینکه مقصد فریم همان ایستگاه باشد و یا نباشد.) Bridge با تاکید بر ویژگی فوق سعی بر تنظیم ترافیک بین سگمنت ها دارد. همانگونه که در شکل فوق مشاهده می گردد Bridge دو سگمنت را به یکدیگر متصل نموده است . در صورتیکه ایستگاه A و یا B قصد ارسال اطلاعات را داشته باشند Bridge نیز فریم های اطلاعاتی را دریافت خواهد کرد. نحوه برخورد Bridge با فریم های اطلاعاتی دریافت شده به چه صورت است؟ آیا قادر به ارسال اتوماتیک فریم ها برای سگمنت دوم می باشد؟ یکی ازاهداف استفاده از Bridge کاهش ترافیک های غیرضروری در هر سگمنت است . در این راستا، آدرس مقصد فریم ، قبل از هر گونه عملیات بر روی آن، بررسی خواهد شد. در صورتیکه آدرس مقصد، ایستگاههای A و یا B باشد نیازی به ارسال فریم برای سگمنت شماره دو وجود نخواهد داشت . در این حالت Bridge عملیات خاصی را انجام نخواهد داد. نحوه برخورد Bridge با فریم فوق مشابه فیلتر نمودن است . درصورتیکه آدرس مقصد فریم یکی از ایستگاههای C و یا D باشد و یا فریم مورد نظر دارای یک آدرس از نوع Broadcast باشد ، Bridge فریم فوق را برای سگمنت شماره دو ارسال خواهد کرد. با ارسال و هدایت فریم اطلاعاتی توسط Bridge امکان ارتباط چهار دستگاه موجود در شبکه فراهم می گردد. با توجه به مکانیزم فیلتر نمودن فریم ها توسط Bridge ، این امکان بوجود خواهد آمد که ایستگاه A اطلاعاتی را برای ایستگاه B ارسال و در همان لحظه نیز ایستگاه C اطلاعاتی را برای ایستگاه D ارسال نماید.بدین ترتیب امکان برقراری دو ارتباط بصورت همزمان بوجود آمده است .


● روترها :
سگمنت های منطقی با استفاده از Bridge امکان ارتباط همزمان بین ایستگاههای موجود در چندین سگمنت فراهم می گردد. Bridge در رابطه با ترافیک موجود در یک سگمنت عملیات خاصی را انجام نمی دهد. یکی از ویژگی های مهم Bridge ارسالی فریم های اطلاعاتی از نوع Broadcast برای تمام سگمنت های متصل شده به یکدیگر است. همزمان با رشد شبکه و گسترش سگمنت ها، ویژگی فوق می تواند سبب بروز مسایلی در شبکه گردد. زمانیکه تعداد زیادی از ایستگاه های موجود در شبکه های مبتنی بر Bridge ، فریم های Broadcast را ارسال می نمایند، تراکم اطلاعاتی بوجود آمده بمراتب بیشتر از زمانی خواهد بود که تمامی دستگاهها در یک سگمنت قرار گرفته باشند. روتر یکی از دستگاههای پیشرفته در شبکه بوده که قادر به تقسیم یک شبکه به چندین شبکه منطقی مجزا است .
روتر ها یک محدوده منطقی برای هر شبکه ایجاد می نمایند. روترها بر اساس پروتکل هایی که مستقل از تکنولوژی خاص در یک شبکه است، فعالیت می نمایند. ویژگی فوق این امکان را برای روتر فراهم خواهد کرد که چندین شبکه با تکنولوژی های متفاوت را به یکدیگر مرتبط نماید. استفاده از روتر در شبکه های محلی و گسترده امکان پذیراست . وضعیت فعلی اترنت از زمان مطرح شدن شبکه های اترنت تاکنون تغییرات فراوانی از بعد تنوع دستگاه های مربوطه ایجاد شده است . در ابتدا از کابل کواکسیال در این نوع شبکه ها استفاده می گردید.امروزه شبکه های مدرن اترنت از کابل های بهم تابیده و یا فیبر نوری برای اتصال ایستگاه ها به یکدیگر استفاده می نمایند. در شبکه های اولیه اترنت سرعت انتقال اطلاعات ده مگابیت در ثانیه بود ولی امروزه این سرعت به مرز ۱۰۰و حتی ۱۰۰۰ مگابیت در ثانیه رسیده است . مهمترین تحول ایجاد شده در شبکه های اترنت امکان استفاده از سوییچ های اترنت است .سگمنت ها توسط سوییچ به یکدیگر متصل می گردند. ( نظیر Bridge با این تفاوت عمده که امکان اتصال چندین سگمنت توسط سوییچ فراهم می گردد) برخی از سوییچ ها امکان اتصال صدها سگمنت به یکدیگر را فراهم می نمایند. تمام دستگاههای موجود در شبکه، سوییچ و یا ایستگاه می باشند . قبل از ارسال فریم های اطلاعاتی برا ی هر ایستگاه ، سوییچ فریم مورد نظر را دریافت و پس از بررسی، آن را برای ایستگاه مقصد مورد نظر ارسال خواهد کرد . عملیات فوق مشابه Bridge است ، ولی در مدل فوق هر سگمنت دارای صرفا” یک ایستگاه است و فریم صرفا” به دریافت کننده واقعی ارسال خواهد شد. بدین ترتیب امکان برقراری ارتباط همزمان بین تعداد زیادی ایستگاه در شبکه های مبتنی بر سوییچ فراهم خواهد شد. همزمان با مطرح شدن سوییچ های اترنت مسیله Full-duplex نیز مطرح گردید. Full-dulex یک اصطلاح ارتباطی است که نشاندهنده قابلیت ارسال و دریافت اطلاعات بصورت همزمان است . در شبکه های اترنت اولیه وضعیت ارسال و دریافت اطلاعات بصورت یکطرفه (half-duplex) بود.در شبکه های مبتنی بر سوییچ، ایستگاهها صرفا” با سوییچ ارتباط برقرار کرده و قادر به ارتباط مستقیم با یکدیگر نمی باشند. در این نوع شبکه ها از کابل های بهم تابیده و فیبر نوری استفاده و سوییچ مربوطه دارای کانکنورهای لازم در این خصوص می باشند.. شبکه های مبتنی بر سوییچ عاری از تصادم بوده و همزمان با ارسال اطلاعات توسط یک ایستگاه به سوییچ ، امکان ارسال اطلاعات توسط سوییچ برای ایستگاه دیگر نیز فراهم خواهد شد. اترنت و استاندارد ۸۰۲.۳ شاید تاکنون اصطلاح ۸۰۲.۳ را در ارتباط با شبکه های اترنت شنیده باشید . اترنت بعنوان یک استاندارد شبکه توسط شرکت های : دیجیتال، اینتل و زیراکس (DIX) مطرح گردید. در سال ۱۹۸۰ موسسه IEEE کمیته ای را مسیول استاندار سازی تکنولوژی های مرتبط با شبکه کرد. موسسه IEEE نام گروه فوق را ۸۰۲ قرار داد. ( عدد ۸۰۲ نشاندهنده سال و ماه تشکیل کمیته استاندارسازی است ) کمیته فوق از چندین کمیته جانبی دیگر تشکیل شده بود . هر یک از کمیته های فرعی نیز مسیول بررسی جنبه های خاصی از شبکه گردیدند. موسسه IEEE برای تمایز هر یک از کمیته های جانبی از روش نامگذاری : x۸۰۲.x استفاده کرد. X یک عدد منصر بفرد بوده که برای هر یک از کمیته ها در نظر گرفته شده بود . گروه ۸۰۲.۳ مسیولیت استاندارد سازی عملیات در شبکه های CSMA/CD را برعهده داشتند. ( شبکه فوق در ابتدا DIX Ethernet نامیده می شد ) اترنت و ۸۰۲.۳ از نظر فرمت داده ها در فریم های اطلاعاتی با یکدیگر متفاوت می باشند. تکنولوژی های متفاوت شبکه متداولترین مدل موجود در شبکه های کامپیوتری( رویکرد دیگری از اترنت ) توسط شرکت IBM و با نام Token ring عرضه گردید. در شبکه های اترنت بمنظور دستیابی از محیط انتقال از فواصل خالی (Gap) تصادفی در زمان انتقال فریم ها استفاده می گردد. شبکه های Token ring از یک روش پیوسته در این راستا استفاده می نمایند. در شبکه های فوق ، ایستگاه ها از طریق یک حلقه منطقی به یکدیگر متصل می گردند. فریم ها صرفا” در یک جهت حرکت و پس از طی طول حلقه ، فریم کنار گذاشته خواهد شد. روش دستیابی به محیط انتقال برای ارسال اطلاعات تابع CSMA/CD نخواهد بود و از روش Token passing استفاده می گردد. در روش فوق در ابتدا یک Token ( نوع خاصی از یک فریم اطلاعاتی ) ایجاد می گردد . Token فوق در طول حلقه می چرخد . زمانیکه یک ایستگاه قصد ارسال اطلاعات را داشته باشد، می بایست Token را در اختیار گرفته و فریم اطلاعاتی خود را بر روی محیط انتقال ارسال دارد. زمانیکه فریم ارسال شده مجددا” به ایستگاه ارسال کننده برگشت داده شد ( طی نمودن مسیر حلقه )، ایستگاه فریم خود را حذف و یک Token جدید را ایجاد وآن را بر روی حلقه قرار خواهد داد. در اختیار گرفتن Token شرط لازم برا ی ارسال اطلاعات است . سرعت ارسال اطلاعات در این نوع شبکه ها چهار تا شانزده مگابیت در ثانیه است . اترنت با یک روند ثابت همچنان به رشد خود ادامه می دهد. پس از گذشت حدود سی سال ازعمر شبکه های فوق استانداردهای مربوطه ایجاد و برای عموم متخصصین شناخته شده هستند و همین امر نگهداری و پشتیبانی شبکه های اترنت را آسان نموده است . اترنت با صلابت بسمت افزایش سرعت و بهبود کارآیی و عملکرد گام بر می دارد.

 

 

نوشته شده توسط محمد علی  | لینک ثابت |

وبلاگ خود را پربیننده کنید دوشنبه دوازدهم فروردین 1387

 

اگر می خواهید این احساس را در بازدیدکنندگان ایجاد کنید که شما در یک علم یا رشته مسلط هستید باید همیشه در جریان اخبار در این زمینه باشید. اگر یک محصول را معرفی می کنید یا در زمینه ای مطلبی می نویسید آن را با حقایق بسنجید قبل از آن که آن را در اختیار بازدیدکنندگان خود قرار دهید. چون همیشه اعتبار شما در خطر است.

 

 

شاید خیلی از شما که دارید این مطلب رو می خونید ،یه وبلاگ شخصی دارید.یا شاید هم به سرتون زده یه وبلاگ راه بندازید و توی این دنیای مجازی جایی برای خودتون پیدا کنید. فرقی نمی کنه جزو کدوم دسته از این دو گروه باشید.مهم اینه که این مطلب شاید بتونه به شما کمک کنه تا از این به بعد توی عرصه وبلاگ نویسی موفق تر باشید.


● به موضوع اهمیت دهید
در یک وبلاگ موضوعات مختلفی می تواند وجود داشته باشد ، ولی مطالب موجود در هر شاخه باید متناسب با یک موضوع مشخص باشد. بازدید کنندگان وبلاگ شما وقتی وارد شاخه مورد علاقه خود می شوند دوست دارند مطلبی متناسب با موضوع که مورد پسند آنها قرار گرفته است پیدا کنند پس آنها را ناامید نکنید. بیشتر خوانندگان وبلاگ علاقه ای به دانستن اینکه مثلاً شما برای صبحانه چه خورده اید ندارند! اگر چه ممکن است برای آنها میزان کالری یک صبحانه معمول جالب باشد. یک موضوع برای وبلاگ خود تعیین کنید و به آن بچسبید! در این صورت می توانید مطمئن باشید که افرادی علاقه مند به موضوع انتخابی وجود دارند که دوباره به وبلاگ شما سر می زنند. چون شما همان چیزی را فراهم می کنید که آنها می خواهند.


● وبلاگ خود را آموزنده نگه دارید
اگر می خواهید این احساس را در بازدیدکنندگان ایجاد کنید که شما در یک علم یا رشته مسلط هستید باید همیشه در جریان اخبار در این زمینه باشید. اگر یک محصول را معرفی می کنید یا در زمینه ای مطلبی می نویسید آن را با حقایق بسنجید قبل از آن که آن را در اختیار بازدیدکنندگان خود قرار دهید. چون همیشه اعتبار شما در خطر است. اگر صحبتی دارید و می خواهید آن را بیان کنید آن را خلاصه کنید و سعی کنید محتوای آن همانند یک سرمقاله باشد.


● خبر قدیمی دیگر خبر نیست
در حالیکه می توانید روی وبلاگ خود هر روز مطالب جدید قرار دهید، بسیار مهم است که مطالبی که ارائه می دهید به روز و دقیق باشد و نوشتن یک مقاله در مورد اتفاقی که۶ ماه پیش روی داده است مورد علاقه بسیاری نخواهد بود و باز هم اعتبار وبلاگ خود را به خطر انداخته اید.

 
● به یک رویه وفادار بمانید
یک برنامه تهیه کنید و از آن پیروی کنید. متوجه باشید که وبلاگ نویسی احتیاج به زمان و کوشش زیاد دارد. از تهیه مطالبی که از شما انتظار نمی رود خودداری کنید. یک انحراف موقت از موضوع کلی یا صحبت کردن در مورد یک روز تعطیل قابل درک است. اما خوانندگان با توجه به مطالبی که قبلاً در وبلاگ شما دیده اند بازگشته اند و طبیعی است که به دنبال مطالب مشابهی می گردند و همانطور که می دانید هر روز وبلاگهای جدیدی بوجود می آیند. پس مراقب بازدیدکنندگان خود باشید تا آنها را از دست ندهید.


● غنی از کلمات کلیدی
اگر هدف از بوجود آوردن وبلاگ بدست آوردن تعداد زیادی بازدیدکننده است باید تیتر وبلاگ شما شامل کلمات که با موضوع وبلاگ مرتبط است باشد. برای جذب بیشتر بازدیدکننده یک تیتر درشت از موضوع سایت داشته باشید. هر آیتم باید تیتری داشته باشد که مخاطبان را جذب کند و در عین حال گول زننده هم نباشد. توجه داشته باشید که تیتر شما نباید بیش از ۱۰ تا ۱۵ حرف داشته باشد.


● سادگی و وضوح
وبلاگ خود را طوری طراحی کنید که فهم آن ساده باشد و مراجعین به سادگی مطلب مورد علاقه خود را پیدا کنند خیلی ساده مطلبی را که می تواند باعث افزایش میزان بازدیدکنندگان سایت شما شود از چشم آنها پنهان نگه دارید.بخاطر داشته باشد که وب یک رسانه بین المللی است و بعضی از کلمات و اصطلاحات را نمی توان به سادگی ترجمه کرد. بعضی از مواقع که کم هم اتفاق نمی افتد برای فهمیدن تیتر یک مقاله باید مدت زیادی تلاش کرد.
● تداوم


اگر محتویات وبلاگ شما به طور مداوم به روز شوند موتورهای جستجو هم وبلاگ شما را در دوره های زمانی کوتاهتری کند و کاو می کنند.


● تصحیح مطلب
فقط چند لحظه کوتاه لازم دارید تا از اشتباهی که با دستپاچگی نوشته شده است جلوگیری کنید. غلط های املایی را تصحیح کنید تا در ذهن خوانندگان خود اثر منفی ایجاد نکنید. به محتویات مطلب توجه کنید چون هر چیزی که شما در اینترنت قرار می دهید در اینترنت یافت می شود پس قبل از قرار دادن هر مطلبی در مورد آن خوب فکر کنید. کپی کردن مطلب از منابع اینترنتی کار قشنگی نیست و اثر مطلوبی در مخاطب ایجاد نمی کند. البته معرفی مقالات مفید مرتبط با موضوع کیفیت کار را بالا می برد و شما به سادگی با قرار دادن یک لینک می توانید این کار را انجام دهید این عمل علاوه بر اینکه کمکی به بازدیدکنندگان است و اثر مثبتی در آنها می گذارد باعث می شود وبلاگ شما از طرف موتور های جستجو در رتبه بهتری قرار گیرد.


● RSS
RSS وبلاگ شما را غنی تر می سازد. بسیار مهم است که محتویات وبلاگ شما به صورت RSS تغذیه شود تا توزیع و خوانندگی وبلاگ افزایش یابد.

 


 

نوشته شده توسط محمد علی  | لینک ثابت |

وب۲، چه چیزی هست و چه چیزی نیست؟ چهارشنبه بیست و دوم اسفند 1386

 

در وب۲ همه چیز بر پایه مشارکت معنا پیدا می‌کند و این مشارکت، مشارکت جمعی است که هیچ محدودیتی را بر نمی‌تابد.

 

 

 

 

مشارکتی که خرد جمعی را در خدمت هم‌افزایی درآورده و در مفهومی جدید، وب را به رسانه‌ای تعاملی بدل کرده است.


● وب۲، چه چیزی هست و چه چیزی نیست؟
بیش از سه سال از ورود مفهوم وب ۲ به دنیای IT می‌گذرد و هم اکنون جست‌وجوی این عنوان در گوگل، میلیون‌ها نتیجه را در اختیارمان می‌گذارد. وب ۲ از جمله مفاهیمی است که موافقان سینه چاک دارد و مخالفین آتشین. گروهی آن نسل را نسل جدید وب می‌دانند و بعضی آن را یک شعار تبلیغاتی با تاریخ مصرف معین می‌خوانند، اما گروه موافقان پرشمارتر از مخالفان هستند و به شدت در پی تبیین شکل‌ها و گزاره‌های مختلف آن.
وب۲ البته چیزی ملموس یا نرم‌افزاری خاص یا سرویس ویژه‌ای نیست. وب ۲ پلتفرم یا سکوی نرم‌افزاری جدیدی نیست و با فناوری‌های AJAX که در حال متحول کردن برنامه‌نویسی صفحات وب است نیز ارتباط مستقیمی ندارد، حتی گوگل هم که از مظاهر و نمادهای وب ۲ است را نمی‌توان محصول وب ۲ برشمرد، پس وب دو چیست؟
وب ۲ قبل از هر چیز یک مفهوم است، مفهومی که پس از تغییراتی که در کاربرد و کارکرد وب و به طور دقیق‌تر اینترنت پیش آمد، تبلور یافت. در حقیقت وب ۲ زمانی مفهوم پیدا کرد که کاربران بسیاری عادت به ایجاد تعامل با اینترنت و وب پیدا کردند. کاربران بسیاری شروع به نوشتن وبلاگ کردند. سایت‌های اینترنتی دو طرفه شدند و جریان جدیدی از اطلاعات از سمت کاربران به سمت اینترنت روان شد.
وب ۲ زمانی پا به عرصه گذاشت که شبکه‌های تبادل فایل پدید آمدند. کسی از شبکه‌های Napster انتظار نداشت که پایگاه بزرگی از آهنگ‌ها و ترانه‌ها را برای استفاده همگان روی شبکه بگذارد بلکه این کاربران Napster بودند که محتوای شبکه را برای یکدیگر فراهم می‌کردند و پا به اشتراک‌گذاری ترانه‌ها، هم به حجم پایگاه داده غیرمتمرکز می‌افزودند و هم حجم داده‌های اینترنت را افزایش می‌دادند.
اگر گوگل به عنوان یکی از نمادهای وب ۲ شناخته می‌شود بدان علت است که گوگل چیزی به غیر از سرویس نیست. اما این سرویس به تنهایی فاقد ارزش است زیرا جست‌وجوی زمانی معنی پیدا می‌کند که «چیزی» برای جست‌وجو وجود داشته باشد و این کاربران و ساکنان وب هستند که محتوایی را فراهم می‌کنند که جست‌وجو در آن لازم می‌آید. یعنی بدون مشارکت مستقیم کاربران اینترنت، سرویسی مانند جست‌وجو کم‌اثر خواهد شد.


همچنین گوگل از منظر دیگر نمونه‌ای از کاربردهای جدید وب که به آن وب۲ گفته می‌شود محسوب می‌گردد. شما برای استفاده از گوگل به هیچ سکوی خاصی یا نصب نرم‌افزار خاص و خلاصه هیچ آمادگی قبلی ویژه‌ای نیاز ندارید. برای استفاده از آن نیز هیچ وجه خاصی را نمی‌پردازید، هیچ مجوزی را خریداری نمی‌کنید، کاری به باز یا بسته بودن سورس آن ندارید، به سازگاری یا ناسازگاری آن با هیچ نرم‌افزار یا سخت افزار فکر نمی‌کنید و نگران استفاده از جدیدترین نسخه آن هم نیستند.
گوگل سرویسی است برای استفاده که در زیربنای خود به مدیریت پایگاه داده‌ها متکی است. پایگاه داده‌ها که کاربران اینترنت مرتبا در حال افزایش حجم آن هستند. گوگل بابت استفاده از خدمات پایه‌ای وجهی دریافت نمی‌کند همانگونه که کاربران نیز بابت افزایش حجم پایگاه داده‌های آن پولی طلب نمی‌کنند.
همین نمونه سبب شده است که نگاه به نرم‌افزار تغییر کند. بحثی که امروزه در شرکت‌های بزرگ مطرح است آن است که یک نرم‌افزار به عنوان یک «بسته» مفهوم خود را از دست داده است و باید نرم‌افزار را به عنوان یک سرویس درنظر گرفت که با مقیاس‌پذیری بالا است و البته نرم‌افزاری در حالت «بتای دائمی» که به طور مستمردر حال بهبود و توسعه است.
اما وب ۲ تحول دیگری را نیز در مفهوم مالکیت به وجود آورد. در اینجا لازم است مثالی دیگر بزنیم و از ویکی‌پدیا یکی دیگر از نمادهای مهم وب۲. ویکی‌پدیا و همه زیرمجموعه‌هایش به عنوان بستری مطرح شدند که طالب مشارکت همگان هستند البته با صرف‌نظر کردن از مفهوم کپی‌رایت و حق مالکیت.
شما می‌توانید به همان آسانی که مطلبی را در ویکی‌پدیا منتشر می‌کنید، در مطالب دیگران نیز دست ببرید و آنها را ویرایش کنید تا تغییر دهید.


این کار یعنی ویکی‌پدیا، پدیدآورندگان آن و مشارکت‌کنندگان در توسعه آن از حق مالکیت مطالب گذشته‌اند تا در عوض به گستره جهانی برسند. این عمل هم بهره‌گیری از هوش و خرد جمعی را سبب می‌شود و هم بر خلاف ظاهر آن، دائره‌المعارف قابل اطمینان را می‌سازد. در الگویی مانند ویکی‌پدیا در حقیقت این مشتریان یا کاربران هستند که به یکدیگر سرویس می‌دهند و هر چه بیشتر کاربران بیشتری از آن استفاده می‌کنند به کیفیتی از آن افزوده می‌شود.
اما دگرگونی مفهوم مالکیت در وب۲ جنبه‌های دیگری نیز یافته است. همه برنامه یا سرویس‌های کاربردی مهمی که امروزه به عنوان پیشگامان وب۲ از آنها یاد می‌کنیم مانند گوگل، آمازون، ebay یا نپستر، دارای یک بانک اطلاعاتی تخصصی هستند و سرویس آنها مبتنی بر مدیریت آن بانک اطلاعاتی تخصصی هستند و سرویس‌آنها مبتنی بر مدیریت آن بانک اطلاعاتی یا پایگاه داده است. اما این داده‌ها مال چه کسی هستند؟
به نمونه‌ای مانند سایت آمازون نگاه کنید. این سایت اطلاعات اولیه‌ کتاب‌ها را از سایت‌ها یا منابع دیگر جمع‌آوری می‌کند اما در غنی کردن هر چه بیشتر داده‌ها می‌کوشد و چیزهای دیگری مانند تصاویر یا اطلاعات پشت جلد کتاب‌ها فهرست مطالب، برخی فصل‌های نمونه، توضیحات کاربران نقدهای کاربران، مرور کتاب‌ها و ...را به آنها می‌افزاید.


به این ترکیب از ارزش افزوده ایجاد شده به داده‌های اولیه که به مدد مشارکت کاربران ایجاد شده استفاده می‌کند در نتیجه چالشی ایجاد خواهد شد بر سر مفهوم کپی‌رایت و چگونگی استفاده از داده‌ها و این هم از ویژگی‌های جدید وب۲ است و چند نمونه‌های که آورده شد تنها مشتی از خروار است برای نشان دادن مفهوم جدیدی که وب۲ نام گرفته است مفهومی که آرام‌آرام جای خود را باز خواهد کرده و دگرگونی‌هایی را سبب خواهد شد.
در وب۲ همه چیز بر پایه مشارکت معنا پیدا می‌کند و این مشارکت، مشارکت جمعی است که هیچ محدودیتی را بر نمی‌تابد. مشارکتی که خرد جمعی را در خدمت هم‌افزایی درآورده و در مفهومی جدید، وب را به رسانه‌ای تعاملی بدل کرده است.
باز هم از وب۲ خواهیم گفت.

 


 

نوشته شده توسط محمد علی  | لینک ثابت |

اینترنت مجموعه‌ای جهانی از شبکه‌های بزرگ و کوچک است که به هم پیوسته‌اند و نام اینترنت (شبکه‌های در هم تنیده) از همین مجموعه گرفته شده است.

 

 

 

 

اینترنت پدیده‌ای است که زندگی بدون آن برای بسیاری از انسان‌ها، دیگر غیر قابل تحمل و حتی غیر ممکن است.
همه ما بااینترنت سر و کار داریم.
اما اینترنت چگونه کار می‌کند؟
چه اجزایی دارد و مهم‌تر این که به چه کسی تعلق دارد؟
به سروری که از طریق آن وارد دنیای مجازی وب می‌شویم؟ به ما که کاربران آن هستیم؟
در واقع هیچکدام. چون اینترنت نه به ما که به هیچ کس دیگری تعلق ندارد.
اینترنت مجموعه‌ای جهانی از شبکه‌های بزرگ و کوچک است که به هم پیوسته‌اند و نام اینترنت (شبکه‌های در هم تنیده) از همین مجموعه گرفته شده است.
اینترنت کارش را سال ۱۹۶۹ با چهار هسته یا سیستم کامپیوتری میزبان شروع کرد اما امروز میلیونها مورد از آنها در سراسر جهان وجود دارند.
البته این که گفته می‌شود اینترنت صاحب ندارد بدان معنا نیست که هیچ کس بر آن نظارت ندارد. یک موسسه غیرانتفاعی به نام انجمن اینترنت (Internet Society) که در سال ۱۹۹۲ تشکیل شده است مسئول نظارت بر آن است و مراقب است که پروتکل‌ها و قوانینی که در مورد اینترنت تصویب شده‌اند، در سراسر جهان اجرا شوند.


● تسلسل شبکه‌ها
هر کامپیوتری که به اینترنت وصل است - از جمله کامپیوتری که با آن این گزارش را می‌خوانید- بخشی از یک شبکه است. شما که در خانه با یک مودم به یک موسسه ارائه دهنده سرویس‌های اینترنتی (ISP) وصل می‌شوید؛ در محل کار بخشی از یک شبکه محلی هستید و بیشتر مواقع باز هم از طریق مودم به یک ISP و از آن به اینترنت وصل می‌شوید و یا اینکه ... .
به هر حال این که از چه طریق به اینترنت وصل شوید مهم نیست، مهم این است که با اتصال به اینترنت، بخشی از دنیای شبکه‌ها می‌شوید.
بسیاری از شرکت‌های ارتباطاتی بزرگ بک‌بُن‌های(ستون فقرات) اختصاصی خودشان را دارند که مناطق زیادی را به هم وصل می‌کنند.
معمولا این شرکت‌ها در هر منطقه یک نقطه حضور( POP) دارند. POP جایی است که کاربران محلی با استفاده از مودم و تلفن یا خطوط ارتباطی مشخصی به شبکه شرکت وصل می‌شوند.
نکته جالب در این باره این است که در هیچ شبکه‌ ای مرجع کنترل کننده‌ای وجود ندارد و به جای آن چند شبکه سطح بالا وجود دارند که از طریق نقاط دسترسی شبکه NAP))به هم متصل می‌شوند.


● نمونه شبکه‌ای
برای درک این پروسه به این مثال توجه کنید:
شرکت A یک ISP بزرگ است. این شرکت در هر شهر بزرگی یک نقطه حضور(POP) دارد. این POP ها قفسه‌های پر از مودم‌ هستند که مشتریان ISP با تلفن به آنها متصل می‌شوند. شرکت A خطوطی از جنس فیبر نوری را از شرکت مخابرات اجاره کرده است تا به وسیله آنها نقاط حضورش را به هم متصل کند.
حالاشرکت B را در نظر بگیرید. این شرکت از چند ISP کوچک‌تر تشکیل شده است و در هر شهر بزرگ ساختمان‌هایی دارد که ISPهای آن ماشین‌های ارائه دهنده خود را در آنها مستقر کرده‌اند. این شرکت آن قدر بزرگ است که خودش با استفاده از خطوط فیبر نوری خودش‌ ساختمان‌هایش را به هم متصل کرده است و در واقع ISP هایی که زیر نظر این شرکت کار می‌کنند از این طریق به هم وصل شده‌اند.


● نقشه نقاط اتصال مرکز داده uunet در امریکا
در این ساختار تمام مشتریان شرکت A می‌توانند با هم ارتباط داشته باشند و تمام مشتریان شرکت B با هم در ارتباط هستند. اما هیچ کدام از مشتریان شرکت A نمی‌تواند با مشتریان شرکت B ارتباط داشته باشد.
برای رفع این مشکل دو شرکت توافق می‌کنند با NAPها در شهرهای مختلف ارتباط قرار کنند و انتقال داده‌ها بین مشتریان دو شرکت در شهر های مختلف از طریق نقاط دسترسی شبکه انجام می‌گیرد. تحت این شرایط تمام کامپیوترهایی که به اینترنت وصل می‌شوند با هم ارتباط خواهند داشت.


● پلی برای انتقال اطلاعات
تمام این شبکه‌ها برای برقراری ارتباط با یکدیگر به نقاط دسترسی شبکه، بک‌بُن‌ها (ستون فقرات) و روترها (راهبان) نیاز دارند. نکته جالب توجه در این پروسه این است که یک پیغام می‌تواند در کسری از ثانیه از کامپیوتری به کامپیوتر دیگر برود و با عبور از شبکه‌های مختلف، نیمی از جهان را بپیماید.
اما این پیغام‌ها از کدام مسیر باید رفت و آمد کنند.
مشخص کردن این مسیرها به عهده روتر‌ها است. روتر‌ها(راهبان‌ها) مشخص می‌کنند که اطلاعات از کدام مسیر از یک کامپیوتر به کامپیوتر دیگر بروند.
آنها در واقع کامپیوتر‌های حرفه‌ای و قدرتمندی هستند که پیغام‌های ما را می‌فرستند و از طریق هزاران مسیری که تعریف شده است انتقال پیغام را سرعت می‌بخشند.
یک روتر(راهبان) دو وظیفه مجزا اما مرتبط با هم دارد:
۱) تضمین می‌کند که اطلاعات به جایی که نباید بروند، نروند.
۲) تضمین می‌کند که اطلاعات به مقصد مورد نظر برسد.
به دلیل انجام این کارها، روتر‌ها نقش بسیار موثری در نحوه ارتباط دو شبکه کامپیوتری ایفا می‌کنند. روتر‌ها دو شبکه را به هم متصل می‌کنند و اطلاعات میان آن دو را رد و بدل می‌کنند. آنها همچنین از شبکه‌ها در برابر انتقال بی‌مورد اطلاعات محافظت می‌کنند. بدون توجه به تعداد شبکه‌ها،‌ طرز کار روتر‌ها بدون تغییر باقی می‌ماند.
از آنجا که اینترنت از ده‌ها هزار شبکه مختلف تشکیل شده است، استفاده از روتر‌هادر آن ضروری است.


● بک‌بُن‌ها
اولین بک‌بُن دنیا در سال ۱۹۸۷ توسط بنیاد ملی علم آمریکا (NFS) درست شد. این بک‌بُن که NSFNET نام داشت یک خط T۱ بودکه ۱۷۰ شبکه کوچک‌تر را به هم متصل می‌کرد و با سرعت انتقال ۵۵۴/۱ مگا بایت در ثانیه کار می‌کرد. یک سال بعد NSF با همکاری IBM و MCI بک‌بُن T۳ (۴۵ مگا بایت بر ثانیه) ایجاد کرد.
بک‌بُن‌ها معمولا شاهراه‌هایی از جنس فیبر نوری هستند. این شاهراه‌ها از چندین فیبر نوری در هم تنیده تشکیل شده‌اند تا ظرفیت انتقال داده‌هایشان بیشتر شود.
این کابل‌ها با علامت OC مشخص می‌شوند مانند: OC-۳ ،OC-۱۲ یا OC-۴۸ . یک OC-۳ توانایی انتقال ۱۵۵ میلیون بایت را در ثانیه دارد در حالی که یک OC-۴۸ می‌تواند ۲۴۸۸ میلیون بایت(۴۸۸/۲ گیگا بایت) را درثانیه انتقال دهد.
برای این که به سرعت بالای بک‌بُن‌های مدرن پی ببریم کافی است آنرا با مودم‌های معمولی ۵۶K مقایسه کنیم که ۵۶۰۰۰ هزار بایت را در ثانیه منتقل می‌کنند.
امروزه شرکت‌های بسیاری وجود دارند که بک‌بُن‌های با ظرفیت بالای خود را دارند و به نقاط اتصال متفاوتی در سراسر جهان متصل‌اند. در این حالت هر کاربر اینترنتی، بدون توجه به موقعیت جغرافیایی‌اش و شرکتی که از آن برای اتصال به اینترنت استفاده می‌کند می‌تواند با هر کاربر دیگری در زمین به راحتی صحبت کند.
اینترنت موافقت‌نامه‌ای تو در تو و بسیار عظیم بین شرکت‌ها است تا به صورت مجانی با هم ارتباط برقرار کنند.


● پروتکل اینترنتی: نشانی‌های IP
هر کامپیوتری در اینترنت یک شماره اختصاصی دارد که به آن نشانی IP میگویند.
IP علامت اختصاری پروتکل اینترنتی ‌است؛ زبانی که کامپیوترها به ‌وسیله آن با هم ارتباط برقرار می‌کنند. یک پروتکل، راه از پیش تعریف شده‌ای است که هرگاه کسی می‌خواهد از یک سرویس استفاده کند، از طریق آن وارد عمل می‌شود.
این «استفاده کننده» (کاربر) در این جا می‌تواند یک شخص حقیقی‌ و یا یک برنامه مثل نرم افزارهای استفاده کننده از اینترنت باشد.
یک IP معمولا بدین شکل است:
۳۸.۱۱۳.۱۶۲.۴۲
ما انسان‌ها برای اینکه این نشانی‌ها را راحت حفظ کنیم، آنها را به صورت بالا می نویسی (که البته این هم راحت نیست) اما کامپیوترها به صورت باینری یا با هم ارتباط برقرار می‌کنند‌ و نشانی IP بالا به زبان باینری بدین شکل است: ۱۰۰۱۱۰.۱۱۱۰۰۱.۱۰۱۰۰۰۱۰.۱۰۱۰۱۰ به عدد چهار بخشی موجود در IP اوکتتز(اوکتتز از ریشه عدد هشت یونانی گرفته شده است) گفته می‌شود چون هر کدام از آنها در صورت تبدیل به فرم باینری (دو دوئی) هشت موقعیت دارند. اگر این موقعیت‌ها را به هم اضافه کنیم می‌شود ۳۲ و دلیل این که به نشانی‌های IP اعداد ۳۲ بایتی می‌گویند همین است.
از آن جا که هر کدام از این موقعیت‌ها در سیستم باینری می‌توانند دو حالت داشته باشند (صفر یا یک)، تعداد نهایی حالات ترکیب آنها در اوکتتز، ۲۳۲ یا ۴,۲۴۹,۹۶۷,۲۹۶تعداد منحصر به فرد است.
در ازای تقریبا ۴.۳ میلیارد ترکیب محتمل، اعداد خاصی به عنوان نشانی‌های IP مشخص انتخاب شده‌اند.
برای نمونه، نشانی ۰.۰.۰.۰ برای شبکه‌های پیش‌فرض در نظر گرفته شده است و نشانی ۲۵۵.۲۵۵.۲۵۵.۲۵۵ برای broadcastها.
اوکتتز‌ها به جز جدا کردن اعداد کار دیگری هم دارند. از آنها برای ساخت کلاس‌هایی از IP ها استفاده می‌شود که می‌توانند در موارد خاص تجاری، دولتی و ... استفاده شوند.
اوکتتز‌ها به دو بخش نت(Net) و هاست(Host) تقسیم می‌شوند.
بخش نت همیشه اولین اوکتتز را در بر می‌گیرد و از آن برای یشناسایی شبکه‌ای که کامپیوتر به آن تعلق دارد استفاده می‌شود. هاست(که گاهی به آن Node هم گفته می‌شود) کامپیوترهای حقیقی را در شبکه مشخص می‌کند. بخش هاست همیشه آخرین اوکتتز را در بر می‌گیرد.

 
● پروتکل اینترنت: سیستم نام دامنه
وقتی که اینترنت در دوران ابتدایی‌اش به سر می‌برد، از تعداد کمی کامپیوتر که بوسیله مودم‌ها و خطوط تلفن با هم در ارتباط بودند، تشکیل شده بود.
در آن زمان برای این که ارتباط بین دو کامپیوتر برقرار شود کاربران باید IP کامپیوتری را که می‌خواستند با آن ارتباط برقرار کنند تهیه می‌کردند. برای نمونه نشانی IP یک کامپیوتر ۲۱۶.۲۷.۲۲.۱۶۲ بود و کاربر برای برقراری ارتباط با آن باید آن را تهیه می‌کرد. در اوایل این کار چندان سخت نبود اما با گسترش استفاده‌کنندگان اینترنت، تهیه IP دیگران دیگر غیر ممکن شد.
اولین راه‌حل یک تکست فایل ساده بود که توسط مرکز اطلاعات شبکه‌ها تهیه شد و نام‌ها را به نشانی‌های IP هدایت می‌کرد. به زودی این فایل به قدری کند و ناکارآمد شد که نمی‌شد آن را مدیریت کرد. در سال ۱۹۸۳، دانشگاه وییسکانسین سیستم نام‌ دامنه (DNS) را ابداع کرد که نام‌های تکست را به صورت خود‌کار به نشانی‌های IP هدایت می‌کرد.
در این روش شما به جای این که IP یک سایت،‌ مثلا urls.ir را حفظ کنید تنها hamshahrinline.ir را حفظ می‌کنید.


● URL ؛ مکان‌نمای یکسان منبع (نشانی سایت)
وقتی که شما از اینترنت استفاده می کنید یا یک میل می‌فرستید، از یک نام دامنه استفاده می‌کنید که این کار را برای شما انجام می‌دهد. برای نمونه نشانی http://www.urls.ir نام دامنه urls.ir را در بر دارد. همین نام دامنه در example@urls.ir هم وجود دارد. هر بار که ما از یک نام دامنه استفاده می‌کنیم، از سرورهای سیستم نام دامنه (DNS) استفاده می‌کنیم که نام‌های دامنه قابل خواندن برای انسان را به IPهای قابل فهم برای ماشین تبدیل می‌کند.
نام‌های دامنه سطح بالا که به آنها دامنه‌‌های سطح اول هم گفته می‌شود این‌ها هستند: .COM، .ORG ، .IR، .NET ، .EDU و .GOV.
چند سایت معروف که از دامنه .COM استفاده می‌کنند این‌ها هستند:
۱) Google
۲) Yahoo
۳) Microsoft
هر نامی در دامنه سطح بالای COM. باید منحصر به فرد باشد. کلمه همیشگی سمت چپ مثل WWW ، نام میزبان است که نام یک ماشین خاص (با یک IP خاص) را در یک دامنه مشخص می‌کند.
یک دامنه داده شده می‌تواند به صورت بالقوه نام میلیون‌ها هاست(میزبان) را تا زمانی که در آن منحصر به فرد هستند در بر بگیرد.
سرورهای سیستم نام‌ دامنه(DNS)، درخواست‌ها را از برنامه‌ها و دیگر سرورهای نام‌ دریافت می‌کنند تا نام‌های دامنه را به نشانی‌های IP تبدیل کنند.
وقتی که یک درخواست به سرور سیستم نام‌دامنه وارد می‌شود، سرور یکی از چهار کار زیر را بر روی آن انجام می‌دهد:
۱) با یک نشانی IP به آن جواب می‌دهد چون نشانی IP دامنه درخواست شده را می‌داند.
۲) با دیگر سرور‌های سیسم نام‌ دامنه تماس می‌گیرد و سعی می‌کند نشانی IP نام درخواست شده را پیدا کند. البته سرور شاید چندین بار این کار را انجام دهد.
۳) امکان دارد بگوید: من نشانی IP دامنه‌ای که شما خواسته‌اید ندارم اما نشانیIP سرور دیگری را به شما می‌دهم که نشانی‌های بیشتری از من می‌داند.
۴) یک پیغام ارور(Error) می‌فرستد، چون دامنه درخواست شده یا وجود ندارد یا دیگر اعتبار ندارد.


● یک مثال از پروسه خواندن نام دامین
برای درک این پروسه بهتر است به این نمونه توجه کنید:
۱) فرض کنید شما نشانی urls.ir را در مرورگر خود تایپ می‌کنید.
۲) مرورگر برای یافتن نشانی IP به یک سرور سیستم نام‌ دامنه(DNS) مراجعه می‌کند.
۳) این سرور هم جستجو را با تماس با یکی از روت سرور‌ها(سرورهای اصلی) آغاز می‌کند- روت سروها نشانی‌های IP تمام DNS سرورها را که با دامنه‌‌های سطح بالا.COM ،.NET ،.IR و... کار می‌کنند- دارند.سرور DNS شما از روت‌ سرور www.urls.ir را می‌خواهد.
۴) اگر روت سرور این IP را نداشته باشد می‌گوید:« من IP درخواست شما(www.urls.ir) را ندارم
۵) اما IP سرور دامنه‌‌های .IR را به شما می‌دهم».
۶) آن وقت سرور نام دامنه شما، یک درخواست به سرور دی‌ان‌اس‌ .IR می‌فرستد
۷) از آن می‌پرسد که آیا نشانی IP برای www.urls.ir می‌شناسد یا نه.
۸) سرور DNS دامنه‌های IR، نشانی‌های IP سرور نامی را که با دامنه www.urls.ir در ارتباط‌ هستند می‌شناسند، به همین خاطر درخواست شما را به آنها ارجاع می‌دهد.
۹) سرور نام شما سپس به سرور دی‌ان‌اس www,urls.ir مراجعه می‌کند و می‌پرسد که آیا این سرور DNS، نشانی IP www.urls.ir را می‌شناسد یا نه.
۱۰) این سرور قطعا نشانی IP مورد درخواست ما را دارد بنابر این آن‌را به سرور DNS ما می‌‌دهد.
۱۱) این سرور هم آن را به مرورگر ما می‌دهد و مرورگر برای دریافت یک صفحه وب از www.urls.ir به سرور مراجعه می‌کند.
یکی از کلیدهای موفقیت در انجام چنین کاری افزونگی تکرار و فراوانی است. در هر سطح چندین سرور DNS وجود دارد و هر گاه یک درخواست به جواب نرسد چندین سرور دیگر برای رسیدن به جواب وجود دارد. کلید دیگر cashing است.
وقتی که یک سرور DNS یک درخواست را به جواب می‌رساند، نشانی IP دریافت شده را ذخیره می‌کند. و وقتی که یک درخواست دامنه .IR را به یک روت سرور ارجاع می‌دهد، نشانی IP سروری را که IP دامنه‌های .IR را دارد ذخیره می‌کند تا دفعه بعد که دوباره درخواستی برای نشانیIP دامنه .IR دریافت کرد بدون واسطه روت سرور به همین سرور DNS مراجعه کند.
سرور DNS این کار را می‌تواند برای هر درخواست انجام دهد و cashing به آن این اجازه را می‌دهد که از جستجو‌های بی‌مورد دست بردارد.
سرورهای DNS روزانه به میلیاردها درخواست پاسخ می‌دهند و وجود آنها برای عملکرد روان اینترنت بسیار ضروری است.
این حقیقت که این مراکز اطلاعاتی بسیار گسترده و پراکنده به این خوبی و البته به دور از چشم ما کار می‌کنند، گواه طراحی بی‌نظیر آنهاست.

 
● کلاینت‌ها و سرورها
سرورها دسترسی یه اینترنت را برای ما میسر می‌کنند. تمام ماشین‌های موجود در اینترنت یا سرور هستند یا کلاینت. سرورها دستگاه هایی هستند که به دیگر ماشین‌ها سرویس ارائه می‌دهند و ماشین‌هایی که از آنها برای برقراری ارتباط با سرورها استفاده می‌شود کلاینت هستند.
در فضای اینترنت، این سرور‌های وب،‌ سرورهای ایمیل، سرورهای FTP و دیگر سرورها هستند که نیازهای ما برای ایجاد ارتباط را برطرف می‌کند.
وقتی که شما می‌خواهید به www.urls.ir متصل می‌شوید تا یک صفحه را بخوانید، از یک کلاینت (کامپیوتری که پشت آن نشسته‌اید) استفاده می ‌کنید.
در واقع ابتدا به سرور وب www.hamshahri.ir دسترسی پیدا می‌کنید؛ ماشین سرور صفحه‌ای را که شما درخواست کرده‌اید پیدا می‌کند و برایتان می‌فرستد. کلاینت‌هایی هم که به یک ماشین سرور متصل می‌شوند همین کار را با یک منظور مشخص انجام می‌هند؛ یعنی درخواست‌هایشان را به یک نرم افزار مشخص سرور که در یک ماشین سرور فعال است هدایت می‌کنند.
هر سرور یک نشانی IP ثابت دارد که به ندرت تغییر پیدا می‌کند. در مقابل یک کامپیوتر خانگی که از طریق مودم شماره‌گیری می‌کند هر بار که به ISP متصل می‌شود یک نشانی IP دریافت می‌کند.
این IP تا هنگامی که شما به اینترنت وصل هستید منحصراً در اختیار شماست اما هر بار که به یک ISP متصل شوید، یک IP جدید دریافت خواهید کرد. بدین ترتیب ISP به جای این که هر مشتری را با یک IP بشناسد، هر مودم را با یک IP می‌شناسد.


● پورت‌ها
وقتی‌ که یک کلاینت به وسیله یک پورت به یک سرویس متصل می‌شود، از یک پروتکل مشخص استفاده می‌کند. پروتکل‌ها معمولاً به صورت تکست هستند و به سادگی تعریف می‌کنند که چگونه کلاینت‌ها و سرورها با هم ارتباط برقرار می‌کنند. هر وب سرور در اینترنت پروتکل انتقال تکست‌های هایپر (HTTP) را می‌شناسد.
اجزایی که طرز کارشان در این گزارش معرفی شدند (شبکه‌ها، روتر‌ها [راهبان‌ها]، نقاط دسترسی شبکه[NAP]، سیستم نام‌‌های دامنه[DNS] و سرورهای پرقدرت)، جیزهایی هستند که ما برای دسترسی به اینترنت به آنها نیاز داریم.
نکته جالب در مورد آنها این است که این سیستم‌های عریض و طویل دسترسی ما به اینترنت را تنها در چند میلیونیوم ثانیه امکان‌پذیر می‌کنند.
این اجزا در دنیای مدرن بسیار مهم هستند چرا که بدون آنها دسترسی به اینترنت ممکن نیست و دنیای بدون اینترنت هم برای بسیاری از ما معنایی ندارد.

 

 

نوشته شده توسط محمد علی  | لینک ثابت |

نصب کارت شبکه سه شنبه سی ام بهمن 1386

 

برای نصب کارت شبکه، توصیه می‌شود که از دستورالعمل‌های همراه کارت شبکه خود پیروی کنید. سعی کنید کارت شبکه‌ای را خریداری نمائید که این دستورالعمل‌ها را با خود داشته باشد. اگر قصد دارید از کارتی استفاده کنید که آن را از کامپیوتر دیگری بیرون کشیده‌اید و یا دوستتان آن را به شما داده است، ابتدا در دو روی آن کارت شبکه نام سازنده و شماره محصول را بررسی کنید.

 

 

 

برای نصب کارت شبکه، توصیه می‌شود که از دستورالعمل‌های همراه کارت شبکه خود پیروی کنید. سعی کنید کارت شبکه‌ای را خریداری نمائید که این دستورالعمل‌ها را با خود داشته باشد. اگر قصد دارید از کارتی استفاده کنید که آن را از کامپیوتر دیگری بیرون کشیده‌اید و یا دوستتان آن را به شما داده است، ابتدا در دو روی آن کارت شبکه نام سازنده و شماره محصول را بررسی کنید.


حداقل یافتن نام سازنده - درصورت وجود - آسان است. در درجه دوم،‌ به سایت سازنده در وب مراجعه نموده و اطلاعات فنی دربارة‌ آن کارت شبکه جستجو کنید. سعی کنید شماره محصول، مدل و شماره سریال‌ها را تطبیق دهید. راهی دیگر نیز برای شناختن سازندة‌ کارت شبکه وجود دارد. بر روی کارت شبکه یک کد شش رقمی است که از حروف و عدد تشکیل یافته است (مثل OOAOC۹).]۴۳]


شماره مذکور به OUI (Organizationally Unique Identifier) معروف است. در صورت وجود OUI شما قادر هستید سازنده کارت و نیز درایور مناسب را بیابید. شماره OUI توسط IEEE (Institute for Electrical and Electronical Engineers) تخصیص داده می‌شود و از طریق پایگاه داده‌های آن می‌توان به جستجوی نام سازندگان پرداخت. (www.ieee.org) شما می‌بایست به منظور کارکرد صحیح کارت شبکه در کامپیوترتان، یک درایور[۴۴] برای آن داشته باشید. اگر کارت شبکه‌ای را از یک تولید کننده معروف در دست دارید، این شانس وجود دارد که ویندوز درایور آن را در فایلهای خود داشته باشد. اما در غیر اینصورت یا باید به دریافت درایور از اینترنت اقدام کنید و یا دیسکت و یا CD-ROM مربوط به کارت شبکه را در اختیار داشته باشید.


برخی کارت‌های شبکه در دیسکت یا CD-ROM خود،‌ یک نصب نرم‌افزاری را پیش‌بینی می‌کنند. سعی کنید این نصب را پیش از رفتن به مراحل بعدی کامل کنید. بهترین راه برای پاسخگویی به سؤالاتی که در حین مراحل نصب ممکن است برایتان پیش بیاید، مراجعه به وب سایت سازنده است.[۴۵]


▪ فرایند نصب کارت شبکه شامل مراحل زیر است:[۴۶]
- جایدهی فیزیکی کارت در کامپیوتر.
- پیکربندی (Configuring) کارت برای استفاده از منابع سخت‌افزاری مناسب.
- نصب نرم‌افزاری راه‌اندازی (device driver) کارت.
در مراحل نصب و راه‌اندازی شبکه ابتدا می‌بایست مسیر کابل‌کشی که بطور فیزیکی کامپیوترهای شما را به یکدیگر متصل می‌کند مشخص شود. یک روش آسان ولی مؤثر در طراحی مسیر جایگیری کابل‌ها، این است که با در دست داشتن یک دفترچه یادداشت و یک مداد، از یک مکان دلخواه برای کامپیوتر به سمت مکان دیگر حرکت کنید و بدین شکل یک طرح کلی را از کف خانه خود بدست آورید؛ همینطور که پیش می‌روید هرگونه مانعی را که می‌بایست فکری برایش کرد یادداشت کنید مثل دیوارها، لوله‌ها، لوازم خانه،‌درخت‌ها و غیره.


اگر قصد دارید کابل‌کشی را بر روی زمین و به موازات لبه‌های دیوار انجام دهید، خوب است کابل‌ها را با استفاده از یک سری نگهدارنده‌های پلاستیکی به دیوار محکم کنید. در هنگام نصب کابل در اطراف مجراهای گرمایی یا تهویه، سیستم‌های خلاء مرکزی و یا سیستم‌های برق، دقت لازم را به عمل آورید.
پس از طراحی مسیر کابل‌ها، به اندازه‌گیری مسیر واقعی آنها بر روی زمین بپردازید. فراموش نکنید که اگر قرار است یک کامپیوتر بر روی میز قرار گیرد لازم است که فاصله پشت کیس کامپیوتر را تا زمین اندازه‌ بگیرید. همچنین اندازه‌ گوشه‌ها و زوایای دیوارها را بیفزایید. پس از پایان این مرحله مجدداً‌ به اندازه‌گیری مسیر کابل‌ها بپردازید و اندازه‌های قبلی خود را بررسی و اصلاح نمائید. آنگاه همة‌ اندازه‌های بدست آمده را برای بدست آوردن کل طول کابل مورد نیاز، با هم جمع کنید. اندازه‌ای حدود ده فوت را به کل اندازه‌ کابل مورد نیاز بیفزایید، این طول اضافی بابت موانعی است که به آسانی قابل اندازه‌گیری نیستند مثل زوایا و گوشه‌ها و یا پله‌ها.[۴۷]
برای ادامه کار شما به کابل Cat۵ به همراه اتصال دهنده‌های RJ-۴۵ نیاز دارید.
به منظور جایدهی فیزیکی کارت شبکه در کامپیوتر، ابتدا کامپیوتر را خاموش کنید. سپس کیس کامپیوتر را باز نمائید و به دنبال یک شیار (slot) آزاد بگردید. در بازار هر دو نوع کارت شبکه ISA و PCI وجود دارند و شما قبل از انتخاب کارت باید بررسی کنید که کامپیوترتان چه نوع شیاری را دارا می‌باشد. کارت‌های ISA برای استفاده‌های معمولی شبکه کافی هستند اما امروزه این نوع باس‌ها با PCI جایگزین شده‌اند. در صورتیکه بخواهید کامپیوتر خود را به شبکه‌های پر سرعت (۱۰۰-Mbps) وصل کنید، باس PCI را ترجیح دهید. پس از خارج ساختن پوشش شیار، کارت را درون شیار جای دهید و آن را محکم کنید.
در مرحله دوم،‌ پیکربندی کارت شبکه به منظور استفاده آن از منابع سخت‌افزاری خاص صورت می‌گیرد. مثالهایی از این منابع سخت‌افزاری عبارتند از:[۴۸]


▪ Interrupt requests (IRQS): یعنی خطوط سخت‌افزاری که وسایل جانبی از آنها برای فرستادن سیگنال‌ها به پردازشگر و درخواست توجه آن، استفاده می‌کنند.

 
▪ Input/Output (I/O) port addresses: این مکان‌ها در حافظه برای استفاده وسایل خاص و به منظور تبادل اطلاعات با دیگر بخشهای کامپیوتر، تخصیص داده می‌شوند.


▪ Memory addresses: این مکانها از حافظه توسط وسایل خاص و به منظور نصب BIOS با هدف خاصی استفاده می‌شوند.


▪ Direct memory access (DMA) channels: یعنی مسیرهای سیستمی که وسایل از آنها برای تبادل اطلاعات با حافظه سیستم استفاده می‌کنند.


کارت‌های شبکه معمولاً از آدرسهای حافظه یا DMA استفاده نمی‌کنند، اما هر کارت شبکه به یک IRQ و نیز آدرس I/O پورت برای برقراری ارتباط با کامپیوتر نیاز دارد. وقتی شما کامپیوتر و کارت شبکه‌ای را داشته باشید که هر دو از استاندارد "Plug and Play" (یعنی توانایی یک سیستم کامپیوتری برای پیکربندی خودکار وسیله‌ای که به آن افزوده می‌شود) پشتیبانی کنند، فرایند پیکربندی (مرحله دوم) به طور خودکار انجام می‌گیرد. کامپیوتر کارت شبکه را تشخیص داده،‌آن را شناسایی می‌کند، همچنین منابع آزاد را مکان‌یابی کرده و به پیکربندی کارت شبکه برای استفاده از آنها اقدام می‌کند. عدم وجود مکان "Plug and Play" به معنی آنست که شما باید کارت شبکه را برای استفاده از IRQ خاص و پورت I/O پیکربندی نمائید و سپس این تنظیمات را با تنظیمات درایور کارت شبکه تطبیق دهید. البته این حالت بیشتر در کارت‌ شبکه‌های قدیمی اتفاق می‌افتد. تقریباً از ویندوز ۹۵ به بعد، ابزارهایی به منظور تشخیص برخوردهای سخت‌افزاری در اختیار کاربران قرار گرفته است. "Device Manager" تنظیمات سخت‌افزاری همه اجزاء را در کامپیوتر فهرست می‌کند، و هنگامیکه در مورد کارت شبکه‌ای که به تازگی نصب شده، یک برخورد سخت‌افزاری پیش می‌آید، این ابزار شما را آگاه می‌سازد. شما می‌توانید از "Device Manager" برای تشخیص اینکه کارت شبکه با چه وسیله‌ای برخورد دارد و چه منبعی احتیاج به تنظیم دارد، استفاده نمائید.
مرحله سوم شامل نصب درایو‌های کارت شبکه است. نرم‌افزار راه‌اندازی (device driver) بخشی از کارت شبکه است که کامپیوتر را قادر می‌سازد با کارت شبکه ارتباط برقرار کرده و کارکردهای مورد نیاز را اجرا کند. در حقیقت تمامی کارت‌های شبکه برای پشتیبانی از سیستم‌های عامل مطرح،‌ با یک نرم‌افزار راه‌اندازی عرضه می‌شوند، اما در بسیاری از موارد، شما حتی به این نرم‌افزار احتیاج پیدا نخواهید کرد زیرا سیستم‌های عاملی مثل ویندوز، مجموعه‌ای از درایوها را برای مدلهای کارت شبکه پراستفاده و رایج شامل می‌گردند. با وجود امکان "Plug and Play"، علاوه بر تنظیم پیکربندی منابع سخت‌افزاری کارت شبکه، درایور مناسب نیز نصب می‌شود. شما می‌توانید جدیدترین درایورهای مربوط به کارت شبکه را از سایت سازندة آن بدست آورید. البته نصب درایور جدید تنها در صورت بروز مشکل ضرورت پیدا می‌کند.

 

 

نوشته شده توسط محمد علی  | لینک ثابت |

وای مکس ، صدای پای تکنولوژی دوشنبه بیست و نهم بهمن 1386

این مناطق معمولاً در نقاط دورافتاده است که جمعیت کمی هم دارد و ایجاد زیر ساخت های سیمی برای این بخش از مناطق جغرافیایی مقرون به صرفه نیست. استفاده از تکنولوژی wimax راه حل این مشکل است که از سوی ارائه دهندگان اینترنت پرسرعت بااستقبال فراوانی مواجه شده است.

 

 

 

فراهم آوردن امکان دسترسی به اینترنت پرسرعت به صورت بی سیم سالیان طولانی است ذهن ارائه دهندگان سرویس اینترنت در جهان را به خود مشغول کرده است. معمولاً در حوزه های تحت پوشش سرویس دهندگان اینترنتی مناطقی وجود داردکه امکان ارائه خدمات اینترنتی با سیم در آن ها مقدور نیست و این امر مستلزم سرمایه گذاری بسیار بالایی است که فاقد توجیه اقتصادی است . این مناطق معمولاً در نقاط دورافتاده است که جمعیت کمی هم دارد و ایجاد زیر ساخت های سیمی برای این بخش از مناطق جغرافیایی مقرون به صرفه نیست. استفاده از تکنولوژی wimax راه حل این مشکل است که از سوی ارائه دهندگان اینترنت پرسرعت بااستقبال فراوانی مواجه شده است. wimax در حقیقت همان استاندارد IEEE۸۰۲.۱۶می باشد که با نام تجاری wimax از سوی ارائه دهندگان اینترنت ارائه می شود.
wimax که مخفف worldwide Interoperobrlity for micro ware Access است از سال ۱۹۹۰ کاربرد آن شروع شده است و نقطه مقابل فناوری اترنت یا wi-fi است. تکنولوژی wimax می تواند صوت، تصویر و سیگنال های اطلاعاتی را در طول فواصل بالای ۵۰کیلومتر و با سرعتی درحدود ۷۰ مگابایت در ثانیه انتقال دهد . حمایت شرکت های دست اندرکار صنعت IT مانند اینتل سبب شده است که این تکنولوژی از بازار بسیار پررونقی برخوردار باشد .


● تجهیزات مورد نیاز
تجهیزاتی که برای پیاده سازی شبکه های wimax مورداستفاده قرار می گیرند در دو لایه تجهیزات قابل دسته بندی است:
۱) تجهیزات سمت مشترک
۲) تجهیزات مربوط به Base station
تجهیزات سمت مشترک که شامل دریافت کننده سیگنال رادیویی می باشد باید به گونه ای طراحی شود تا بتواند کلیه اطلاعات مربوطه را با فرکانس های رادیویی به نزدیک ترین Base station انتقال داده و نیز اطلاعات ارسالی از سوی Base station را به راحتی دریافت کند. این گیرنده ها در اندازه های کوچک طراحی می شوندو مدل های PCMCIA آن جهت نصب در Laptop ها نیز وجود دارد.
تجهیزات مربوط به Base station مانند دکل های BTS - دکل هایی که برای تلفن همراه مورد استفاده قرار می گیرد و امکان آنتن دهی تلفن همراه را میسر می سازد ـ که در نقاط مختلف شهرنصب می شوند و به گونه ای تعبیه شده اند که امکان دید مستقیم دو دکل به راحتی فراهم شده باشد. هرکدام از این دکل ها می تواند تا ۵۰۰۰ کیلومتر مربع راپوشش دهد و دراین محدوده امکان سرویس دهی به مشترکان فراهم خواهد شد.

● خصوصیات wimax
شبکه های نوظهور wimax دارای خصوصیات منحصر به فردی می باشد که این خصوصیات را در شبکه رقیب آن یعنی wi-fi نیز نمی توان دید. برخی از این خصوصیات به شرح زیر است:
۱) برد طولانی شبکه : با توجه به نوع BTSهای نصب شده در شبکه wimax می توان انتظار پوشش شبکه در حدود ۳۰ مایل را از این شبکه داشت.
۲) توانایی بالا برای حمل بسته های اطلاعاتی مانند صوت، تصویر ، دیتا
۳) عدم نیاز به دید مستقیم بین کاربر و دکل های BTS (در صورت دید مستقیم فاصله قابل افزایش است)
۴) پهنای باند بالا (درحدود ۷۰Mbps که تا ۱۰۰Mbps نیز قابل افزایش است)
۵) امکان پیاده سازی شبکه wimax در هر دو باند فرکانسی Licensedو unucensed
۶) تجهیزات گران قیمت در طراحی و پیاده سازی شبکه
۷) امکان پیاده سازی شبکه در بازه های فرکانسی ۱۰-۶۶GHZ و GHZ ۱۱-۲ با استفاده از سیستم کدینگ اطلاعات
۸) پهنای باند قابل تنظیم


● طرز کار سیستم
دراین روش برخلاف سایر روش ها، اینترنت که توسط شرکت ارائه دهنده خدمات اینترنتی (Internet service provider) فراهم می شود ابتدا در دکل های BTS به صورت بی سیم و یا باسیم توزیع می شود و سپس BTSهای طراحی شده از طریق ارسال سیگنال های دریافتی به BTSهای مجاور، اینترنت رابه نزدیک ترین BTS کاربر انتقال می دهد، در آخرین حلقه این حرکت اینترنت توسط receiver کاربر دریافت شده و توسط این receiver به رایانه وارد شده و قابل دریافت می شود به علاوه در صورت ارسال اطلاعات از سوی کاربر به اینترنت این receiver وظیفه انتقال آن را برعهده دارد و دیتاهای ارسالی را به نزدیک ترین BTS رسانده و این BTS نیز اطلاعات را به BTSهای مجاور منتقل می کند تا به شرکت ارائه دهنده خدمات اینترنتی برسد و این شرکت نیز وظیفه انتقال نهایی اطلاعات را برعهده می گیرد.


● نحوه سرویس دهی
دراین نوع از تکنولوژی بی سیم دو نوع متفاوت از سرویس بی سیم را می توان فراهم آورد. سرویس با دید مستقیم و سرویس بدون دید مستقیم.
۱) سرویس با دید مستقیم (line-of-sight service)los
دراین روش آنتن دریافت کننده اطلاعات (receiver) دردید مستقیم دکل wimax قرار دارد و به همین دلیل ارسال داده ها باخطای کمتری صورت گرفته و به علاوه امکان استفاده از فرکانس های بالاتر و در نتیجه ارائه پهنای باند بیشتر نیز از سوی ISP فراهم می شود. این روش نسبت به روش بدون دید مستقیم روش مطمئن تر و پایدارتری می باشد زیرا در فرکانس های بالاتر امکان تداخل کمتر پیش خواهد آمد.
۲) سرویس بدون دید مستقیم (None-Line-of-sight service(Nlos این سرویس را می توان مشابه فناوری wi-fi دانست و همانند wi-fi از فرکانس های پائین تری در بازه ۲-۱۱GHZ می توان از آن استفاده کرد. دراین روش امواج امکان عبور از موانع فیزیکی را دارند که سبب می شود درمحیط های کلانشهرها که با ساختمان های بلند سر وکار داریم از این روش بیشتر استفاده شود . دراین روش درصد احتمال خطا در ارسال داده ها نسبت به حالت دید مستقیم (Los) افزایش پیدا خواهد کرد و پهنای باند را نیز نمی توان به حد دید مستقیم رسانید و لذا سرعت ارسال و دریافت دراین روش همواره نسبت به حالت دید مستقیم کمتر است.


● قابلیت های فنی wimax
با توجه به تازه وارد بودن این تکنولوژی در بازارهای مصرف مشترکین خصوصاً سازمان های دولتی وخصوصی داشتن اطلاعات فنی برای راه اندازی این سرویس و استفاده از قابلیت های wimax به مدیران IT و کارشناسان رایانه سازمان ها و شرکت های دولتی توصیه می شود. دراین مقاله به طور مختصر چند مورد از مهم ترین ویژگی های فنی wimax مورد اشاره قرار گرفته است:
۱) رنج فرکانسی بالاتر از ۱۰GHZ
۲) پهنای باند از ۱۰۵GHZ تا ۲۰GHZ
۳) نرخ تبادل اطلاعات تا ۷۰Mbps
۴) امکان تحت پوشش قراردادن منطقه ای وسیع به شعاع ۵۰کیلومتر توسط هر BTS
۵) قابلیت سازگاری با سایر تکنولوژی های بی سیم مانند wi-fi
۶) توانایی پشتیبانی از توپولوژی های تحت استاندارد IEEE مانند Token Ring و نیز توپولوژی های خارج از استاندارد مانندLLC


● مزایای wimax
۱) کیفیت سرویس بالاتر نسبت به سایر تکنولوژی ها
۲) کارایی بالاتر با امکان تداخل کمتر
۳) ساختار استاندارد IEEE
۴) پشتیبانی از آنتن های هوشمند
۵) حذف کابل کشی های طولانی
۶) صرفه جویی درهزینه های توسعه و نگهداری شبکه
۷) قابلیت اتصال به خطوط کابلی، DSL و T۱/E۱
۸) امکان سرویس دهی به مشترکین ثابت و سیار
۹) کمترشدن قطعی های مکرر نسبت به سایر روش های اتصال به اینترنت

 


 

نوشته شده توسط محمد علی  | لینک ثابت |

ADSL دوشنبه بیست و نهم بهمن 1386

DSL یاخطوط اشتراک دیجیتالی‌با استفاده از کابلهای تلفن معمولی،‌امکان بهره‌گیری از سرعت بالا را برای اتصال به اینترنت فراهم می‌کند‌DSL.

 

ADSL

 

 

احتمالا شما هم از آن دسته از کاربران اینترنت هستید که ازDial up یا همان سیستم شماره‌گیری استفاده می‌کنید‌، یک مودم معمولی برروی سیستم خود دارید‌، زمان زیادی از وقت شما هر روز باید صرف شماره‌گیری واتصال به اینترنت و قطع وصل‌های متوالی‌شود‌، در زمان استفاده از اینترنت خط تلفن شما مشغول است و هزینه تلفن را هم باید پرداخت کنید‌، مولتی‌مدیا در اینترنت را هم بی‌خیال شده‌اید و در‌آخر این‌که ازسرعت کند حلزونی اینترنت هم کلافه هستید. اما آیا اینترنت پرسرعت را تاکنون تجربه کرده اید؟
● اینترنت،‌ Dial up :
برای اتصال به اینترنت با استفاده از خطوط‌تلفن استاندارد (زوج سیم مسی) در کنار سیستم معروف و آشنای Dial up، روش‌های دیگری هم وجود دارد، مانند استفاده ازمودمهای کابلی‌، شبکه محلی و یا فناوری (DSL(Digital Subscriber Line و بی‌سیم (Wireless). فناوری‌ ADSL یکی از مناسب‌ترین و باصرفه‌ترین راهکارهای دسترسی به اینترنت پر‌سرعت و مقابله با مشکلات سیستم‌های اتصال معمولی ‌‌Dial up است‌!
● فناوری ADSL :
Asymmetric-DSL یا‌ADSL،‌ ‌یکی از فناوری های رده‌ xDSL است.DSL یاخطوط اشتراک دیجیتالی‌با استفاده از کابلهای تلفن معمولی،‌امکان بهره‌گیری از سرعت بالا را برای اتصال به اینترنت فراهم می‌کند‌DSL. امکانات و روش‌های گوناگونی برای مصارف خانگی فراهم می‌کند که مناسب‌ترین آنها روش خطوط دیجیتال نامتقارن یا‌‌ADSLاست. در این روش با بهره‌گیری از نوعی خاص مدولاسیون، پهنای باند قابل‌استفاده برروی کابل تلفن به باندهای فرکانسی متفاوتی تقسیم و هر سیگنال فرکانسی (صوت ، ارسال و دریافت داده‌های دیجیتالی) در یک باند صورت می‌پذیرد.
بدین‌صورت در هنگام اتصال به اینترنت دیگر خط تلفن برای مکالمات صوتی اشغال نخواهد بود و امکان تبادل صوت و تصویرنیز وجود خواهد داشت.
در‌‌ADSL سرعت ارسال اطلاعات با سرعت دریافت اطلاعات مساوی نخواهد بود، در بالاترین سطح تئوری، امکان دریافت اطلاعات (DownStream) با سرعتی در‌حدود ‌‌۸mbps و ارسال داده‌ (UpStream) با سرعتی معادل ‌۶۴۰‌mbps فراهم می‌شود. دقیقا بدین‌خاطر از‌‌ADSL بانام نامتقارن یاد می‌شود. بصورت عملی یک کاربرخطوط ‌ADSL می‌تواند با سرعتی در‌حدود ‌‌۲mbps دریافت و‌‌۲۵۶mbps ارسال اطلاعات برروی اینترنت داشته باشد. در استفاده از اینترنت با فناوری‌ ADSL از‌Dial up وشماره‌گیری و انتظار برای اتصال یا قطع ارتباط خبری نخواهد بود‌و شما بصورت دائمی با مرکز‌‌ISP و در نهایت شبکه اینترنت متصل خواهید بود. با روشن کردن کامپیوتر خود اتصال شما به اینترنت برقرار می‌شود.
● مزایای ‌‌ADSL :
اولین دستاورد‌ ADSL بهره‌گیری از خطوط تلفن معمولی و شبکه ارتباطی آماده خواهد بود و در نتیجه نیازی به سیم‌کشی و تجهیزات جدید مخابراتی نیست.
عدم اشغال خط‌تلفن در هنگام اتصال به اینترنت، امکان استفاده از اینترنت پر‌سرعت به نسبت روشهایی مانند‌ Dial up برروی سیستم های خانگی و شرکتهای کوچک که از امکانات پیشرفته‌ای برخوردار نیستند، اتصال دائمی به شبکه اینترنت بدون نیاز به شماره‌گیری و اشغال بودن خط ، هزینه کم در نصب و راه‌اندازی و خرید تجهیزات، کاهش هزینه و عدم نیاز به تجهیزات اضافی برای کاربران خانگی در استفاده از اینترنت و راه اندازی آسان و سریع از دیگر مزایای مهم ADSL‌ است.
● معایب خطوط‌ ‌ADSL :
در فناوری‌های ‌‌DSL کیفیت‌و‌سرعت انتقال اطلاعات وابستگی زیادی به مسافت میان کاربر مشترک با مرکز تلفن ارائه خدماتDSL دارد. هرچقدر مشترک از مرکز تلفن مسافت دورتری داشته باشد به همان نسبت از سرعت و کیفیت پایین‌تری برخوردار خواهد بود. در مسافت‌های بالاتر از ۵ ‌‌کیلومتر عملا ارائه سرویس اینترنت پر سرعت امکانپذیر نیست.
عدم تقارن سرعت ارسال و دریافت اطلاعات درADSL نیز برای شرکت‌هاو سازمان‌های بزرگ مشکل ساز خواهد شد.
ضعیف و فرسوده بودن زیربنای ارتباطی مخابراتی و عمدتا عمر بالای خطوط تلفن که تاثیر مستقیمی برکیفیت و سرعت خدمات‌ADSL خواهند داشت.
● ADSL چگونه کار می‌کند؟
زوج‌سیم مسی تلفن شهری از محدوده فرکانسی میان صفر‌ تا ‌‌۲ مگاهرتزپشتیبانی می کند که از این میان فقط برای کاربردهای شهری تلفن ثابت(PSTN) از پهنای باند ۴ ‌کیلوهرتز پشتیبانی می‌شود. بدین‌معنی که هنگام استفاده از تلفن معمولی حداکثر باند فرکانسی‌۴‌کیلو هرتز مورد استفاده قرار گرفته و مابقی باند بلا‌استفاده می‌ماند.
ADSL با‌بکار‌گیری‌تکنولوژیهای‌مدولاسیون‌‌تقسیم فرکانسی و فشرده سازی اطلاعات‌‌‌‌ این امکان را بوجود می‌آورد که سیستم شماره‌گیری تلفن بتواند از پهنای باند ‌‌۴ ‌کیلوهرتز خود استفاده کند و مابقی باند فرکانسی آزاد برای اتصال به اینترنت و تبادل اطلاعات میان کاربر و مرکز خدمات‌ ADSL استفاده شود. استفاده از محدوده فرکانس‌‌۴‌کیلوهرتزی نمی‌تواند بیشتر از۵۶kbps سرعت در‌اختیار کاربران قرار دهد و بااستفاده از یک پهنای باندی معادل ‌‌۲ مگا هرتز میتوان تصور کرده که چه‌مقدار بر سرعت تبادل اطلاعات افزدوه می‌شود (چیزی در حدود ‌‌۵۰۰‌‌ برابر) و در این حالت است که میتوان به سرعت‌های ۸mbps و حتی خیلی بالاتر دست یافت (تکنولوژی های جدیدتر‌ADSL قادر به ارائه سرعت‌هایی بیش از‌‌‌‌۲۰mbps می‌باشند). در عمل ‌ADSL از پهنای باند‌فرکانسی‌ ۳۰KHz تا ‌‌۱۳۸KHz برای ارسال اطلاعات و باند فرکانسی ۱۳۸KHz تا ‌‌۱.۱Mhz برای‌گرفتن اطلاعات استفاده می‌کند.
سازندگان تجهیزات‌‌ADSL معمولا از دو استاندارد تقسیم سیگنال فرکانسی استفاده می‌کنند‌: DTM وCAP،‌استاندارد قدیمی‌ CAP با تقسیم کردن تمام پهنای‌باند به سه بخش مجزا، به مکالمات تلفنی باند صفر تا ‌۴ کیلو هرتز را اختصاص می‌دهد و برای ارسال‌داده (Upstream) محدوده ‌‌۲۵ تا ‌‌۱۶۰کیلوهرتز ودریافت اطلاعات از باند ‌‌۲۴۰ کیلوهرتز به بالا صورت خواهد گرفت. بنابراین در نهایت این شیوه از سه کانال مجزا استفاده می‌کند. استاندارد DTM با تقسیم‌کردن پهنای‌باند به‌‌۲۴۷ ‌کانال مجزا و اختصاص کانال‌هایی برای دریافت و ارسال داده‌‌‌ انعطاف‌پذیری بیشتری را در کیفیت سرویس بوجود می‌آورد. ولی درعوض پیاده‌سازی به مراتب پیچیده‌تری دارد.
● تجهیزات ADSL :
فارغ از تجهیزات مخابراتی تکنولوژی‌های ‌‌DSL بطور ساده در یک نگاه می‌توان گفت‌ ADSL از دو دستگاه خاص استفاده می‌کند: یک دستگاه معروف به مودمهای‌ DSL در محل مشترکین و دستگاه DSL Access Multiplexer (DSLAM) در محل شرکت ارائه دهنده خدمات. ADSL مودمهای ‌‌DSL که با نام ATU-R نیز از آنها یاد‌می‌شود، مسئولیت برقراری اتصال میان کامپیوتر مشترک را با خط‌ DSL برعهده دارند. این نوع از مودمها معمولا با‌ USB و یا پورت اترنت ‌‌۱۰base-T به کامپیوتر کاربر متصل می‌شوند DSLAM . با جدا سازی باندهای فرکانسی ۴‌کیلوهرتزی از دیگر پهنای باند برای هر خط اتصالی ADSL امکان ارتباطات کاربران و اتصال به تجهیزات مجتمع پر‌سرعت را برای اینترنت در مراکز ارائه خدمات‌ADSL فراهم می‌کند.
فرکانس باند ‌‌‌۴kbps نیز به سمت سوئیچ‌های مخابراتی هدایت می‌شود. به هر DSLAM صدها زوج‌سیم متصل می‌شود که درنهایت بسوی یک اتصال اینترنت با پهنای باند خیلی‌زیاد هدایت می‌شوند و تا وقتی این پهنای‌باند‌اشباع نشده است، مشترک می‌تواند به ‌صورت یکنواخت و با سرعت‌بالا از اینترنت استفاده کند. در سمت مشترک، گاهی نیاز است که از یک‌دستگاه فیلتر جداکننده بنام ‌‌Splitterنیزاستفاده شود تا میان باند‌فرکانسی صدا برای مکالمات تلفن با اطلاعات ‌ت ADSL داخل بوجود نیاید.
● ADSL ۲ گامی فراسوی اینترنت پر سرعت :
فناوری ‌ADSL تحولی عظیم و یک نقطه‌عطف در صنعت ارتباطات راه‌دور و استفاده از شبکه جهانی اینترنت با استفاده از امکانات و زیر ساختهای موجود در کشورها و سازمانها است و امکان خدمات آنلاینی همانند صوت و تصویر و ویدئو را فراهم می‌کند. با این‌وجود با نگاهی فناورانه‌تر به مزایا و معایب ‌‌ADSL، فاصله میان سرعت عملی ارتباطات‌‌ADSL برروی کامپیوتر مشترکین و بحث محدودیت فاصله میان مراکز‌ ADSL با مشترک دو مشکل پیش‌روی این فناوری هستند. همچنین برخی پارامترهای کیفیتی نیز هنوز در‌‌ADSL پوشش داده نشده بودند. به‌همین جهت در سال ‌‌۲۰۰۲‌ و ‌‌۲۰۰۳‌‌ استاندارهای جدیدی برای این فناوری با نام ۲ ADSL و ‌‌+‌ADSL۲ تعریف شد. در یک نگاهی کلی ‌‌‌ADSL۲ امکان حرکت بسمت سرعتهای نجومی مانند ‌۲۴mbps را فراهم می کند و‌‌+۲ ADSL بر مسافت موثر این تکنولوژی تا مرز‌‌۶‌‌ کیلومتر می‌افزاید. این همه ماجرا نیست، امکان انتقال صوت و تصویر، افزایش بهره‌وری از پهنای‌باند و کاهش اتلاف باند‌فرکانسی، تفکیک‌پذیری بهتر باند‌فرکانسی مکالمات تلفنی با باند ADSومدیریت‌توان‌الکتریکی نیز از مهمترین دستاوردهای فناوری‌های جدید‌ADSL هستند.
Reach ADSL۲ دیگر استاندارد جدید‌ADSL است که باز برخی کمبودهای استانداردهای قبلی را کامل نموده است. آنچه گفتنی است تطبیق و سازگاری کامل این نوع از استانداردها با مودمهای از نوع ‌ADSL است. لذا برای بهره‌گیری از این فناوری‌ها نیازی به تعویض مودم و تجهیزات‌‌ADSL نیست.
● نگاهی به اینترنت پر‌سرعت در ایران:
از تابستان‌‌۸۳ ‌‌چندین شرکت‌ PAP شروع به ارائه خدمات‌ ADSL در تهران و چند شهربزرگ دیگر نموده‌اند. برای استفاده از اینترنت پرسرعت یا همان خدمات‌‌ADSL ابتدا باید دید کدام شرکت یا ISP خدمات‌‌ADSL را در منطقه مخابراتی‌شما ارائه می‌دهد. همانطور که بیان شد زمانی می‌توان از خدمات‌ ADSL استفاده کرد که فاصله مرکز مخابراتی با مشترک بیش از ‌‌۵ ‌‌کیلومتر نباشد . بسیاری از شرکت‌های‌خدمات‌‌ADSL با گرفتن مبلغی بصورت ودیعه مودم ‌DSL و دیگر تجهیزات موردنیاز را بصورت امانی دراختیار مشترک قرارخواهند داد و نیازی به خرید مودم نخواهید داشت. دیگر هزینه‌ای که باید پرداخت شود هزینه حق اشتراک و هزینه مخابراتی است که براساس جدول انواع سرویس‌های ارائه شده (با معیار سرعت ارسال و دریافت اطلاعات) توسط شرکت خدمات‌ ADSL متفاوت خواهد بود.
هزینه‌اینترنت پر‌سرعت براساس مقدار حجم مبادلات اطلاعاتی (download) توسط مشترک در ماه است .
هر شرکت خدمات‌ ADSL سقفی را برای حجم‌انتقالی دیتا درنظرخواهد گرفت (در محدوده چند گیگابایت) و در صورت استفاده بیشتر براساس هر گیگابایت، هزینه اضافه‌ای باید پرداخت شود.
● آینده ADSL :
از تولد‌ADSL در کشورهای توسعه یافته بیش از یک دهه می‌گذرد و اکنون فناوری بی سیم (Wireless) در بسیاری از کاربردها، جایگزین ‌ADSL شده است.
اما همچنان این فناوری در بسیاری از کشورها‌مانند‌ایران، اولین راهکار دستیابی به اینترنت پرسرعت است.
بسیاری‌ازمفاهیم‌‌IT مانند دولت‌الکترونیکی، بانکداری الکترونیکی، دانشگاه مجازی و آموزش الکترونیکی جز با دسترسی به شاهراه‌های پرسرعت تبادل اطلاعات و شبکه اینترنت تحقق‌پذیر نخواهند بود.
اگر بخواهیم از گام بعدی در توسعه شبکه‌های ‌‌ADSL نام ببریم، باید به فناوری VDSL اشاره کنیم.
VDSL) Very high bit-rate DSL) سرعت انتقال‌داده را تا مرز ۲۵ مگابیت پیش‌خواهد برد که در مقایسه با سرعت کنونی (بصورت عملی ‌‌۲ ‌‌مگابیت بر ثانیه) بی‌شک، جهشی چشمگیر خواهد بود.

 

نوشته شده توسط محمد علی  | لینک ثابت |